My Bonjour

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΞΗΝΤΑΡΗΣ

Ο Γεώργιος Εξηντάρης ήταν Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης, που διετέλεσε και υπουργός.

Γεννήθηκε στα Μάλγαρα ή Μαλγάρους της Ανατολικής Θράκης το 1887 και αδελφός του ήταν ο Θεολόγος Εξηντάρης.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων και το 1915 εισήλθε στο Διπλωματικό Σώμα. Το 1920 τοποθετήθηκε στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης, αλλά το ίδιο έτος παραιτήθηκε επειδή εκλέχθηκε βουλευτής Θράκης. Το 1924-1925 διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Ανταλλαγής Ελληνοτουρκικού Πληθυσμού.

Το 1926 εκλέχθηκε βουλευτής Καβάλας και το 1932, 1933 και 1936 βουλευτής Ροδόπης. Το 1928 διετέλεσε υπουργός Γεωργίας και το 1933 υπουργός Βορείου Ελλάδος.

Μεταπολεμικά, τοποθετήθηκε αντιπρόσωπος της Ελλάδας στη Συμβουλευτική Επιτροπή Ιταλικών Υποθέσεων (1944 - 1946) και στη συνέχεια (1950) πρεσβευτής της Ελλάδας στη Ρώμη.
Το 1952 εκλέχθηκε και πάλι βουλευτής και διορίσθηκε ως μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ (1952-1956), ενώ ταυτόχρονα ήταν υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στις κυβερνήσεις Παπάγου και Καραμανλή.

Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 12 Οκτωβρίου 1963.
 

ΡΟΔΗΣ ΡΟΥΦΟΣ 

Ο Ρόδης Κανακάρης - Ρούφος  ήταν Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας. 

Γεννήθηκε το 1924 και ήταν γιος του Λουκά Κανακάρη - Ρούφου, βουλευτή και υπουργού, και της Ελένης Παπαγεωργακοπούλου.

Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από παλιά οικογένεια πολιτικών της Πάτρας.
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Στη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στην οργάνωση Ιερά Ταξιαρχία καθώς και στη ΡΑΝ (Ρωμυλία-Αυλών-Νήσοι), ερχόμενος σε σύγκρουση με τα μέλη της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Υπήρξε στενός φίλος του Κίτσου Μαλτέζου, η δολοφονία του οποίου τον σημάδεψε.
Το 1944 εντάχθηκε στον Ιερό Λόχο του Εθνικού Συνδέσμου Ανωτάτων Σχολών (ΕΣΑΣ) και εν συνεχεία στον Εθνικό Δημοκρατικό Ελληνικό Σύνδεσμο (ΕΔΕΣ) του Ναπολέοντα Ζέρβα.

Το 1949 εισήλθε στο διπλωματικό σώμα. Υπηρέτησε ως διπλωματικός εκπρόσωπος στη Βιέννη (1952 - 1954), τη Λευκωσία (1954 - 1956) και το Παρίσι (1960 - 1964).
Στη διάρκεια της θητείας του στο Παρίσι γράφτηκε στη Σορβόννη για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής, την οποία δεν ολοκλήρωσε, με θέμα την εξέγερση των Αθηναίων εναντίον των Ρωμαίων κατά τα έτη 88-86 π.Χ.
Το 1967 υπηρετούσε στην κεντρική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών φέροντας τον βαθμό του Συμβούλου Πρεσβείας Α΄.
Με την εγκαθίδρυση της Χούντας των Συνταγματαρχών, αφού πρώτα εισηγήθηκε, χωρίς επιτυχία, στους συναδέλφους του να παραιτηθούν ομαδικά, ζήτησε εξάμηνη άδεια, για να απολυθεί από τη Χούντα οριστικά το 1969 λόγω αυτογνωμόνου απουσίας εκ της υπηρεσίας.

Ως υποπρόξενος στη Λευκωσία συνεργάστηκε με την Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) και τον Γεώργιο Γρίβα, με τον οποίο διατηρούσε αλληλογραφία, καθώς και με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, με τον οποίο συνεργάστηκε εντατικά κατά τις διαπραγματεύσεις με τον κυβερνήτη της Κύπρου, σερ Τζων Χάρντιγκ, διαμορφώνοντας σε μεγάλο βαθμό την τακτική του Μακαρίου.
Υποστηρίζεται επίσης ότι ήταν αυτός που εισηγήθηκε στον Μακάριο να ζητήσει την παραίτηση του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, Σπύρου Θεοτόκη από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Τον Μάρτιο του 1959, αν και τοποθετημένος στην Αθήνα, θα κληθεί να λάβει μέρος στην επιτροπή στο Λονδίνο που είχε συγκληθεί να επεξεργαστεί τις λεπτομέρειες της συμφωνίας της Ζυρίχης, παραμένοντας εκεί μέχρι και τον Απρίλιο του 1960.

Υπήρξε επίσης στενός φίλος του Γιώργου Σεφέρη και του Θεόφιλου Δ. Φραγκόπουλου.

Απεβίωσε στο Κολωνάκι, στις 12 Οκτωβρίου το 1972, σε ηλικία 48 ετών, έχοντας προσβληθεί από καρκίνο, και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών.

Ήταν παντρεμένος με την Αριέττα Σκαναβή, με την οποία απέκτησαν δύο γιους, τον Λουκά, δικηγόρο, και τον Θάνο, μουσικό. Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του η ελληνική πολιτεία τον τίμησε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος για την αγωνιστική του δράση.
 

ΑΡΓΥΡΙΟΣ ΨΑΡΡΗΣ

Ο Αργύριος Ι. Ψάρρηςήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Γιος του Ιωάννη Ψάρρη, γεννήθηκε το 1913 στη Βιτάστα (μετέπειτα Κρηνίδα) Σερρών.

Εξελέγη βουλευτής Σερρών πρώτα το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό και στη συνέχεια με την ΕΡΕ το 1956, το 1958 και το 1961. Υπήρξε σύμβουλος και συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, προτού ακόμα αναλάβει πρωθυπουργός.

Πέθανε σε ηλικία 72 ετών στις 12 Οκτωβρίου 1985 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά, σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Με τη σύζυγό του, Αθηνά Καραμανλή (1916-2015) που ήταν αδερφή του. 

ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ ΕΝΕΠΕΚΙΔΗΣ

Ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης ήταν Έλληνας ιστορικός και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.

Γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου 1917 στην Αμισό του Πόντου. Σπούδασε φιλολογία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετεκπαιδεύθηκε στα Πανεπιστήμια των Παρισίων και της Βιέννης, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας, αναλαμβάνοντας αργότερα υφηγητής και το 1960 Καθηγητής στην έδρα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βιέννης, όπου από το 1974 έως το 1992, που συνταξιοδοτήθηκε, ήταν προΐστάμενος του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών.

Ο Ενεπεκίδης ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστορική έρευνα σε αρχεία και βιβλιοθήκες της Αυστρίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ελβετίας, της Ιταλίας, της Βρετανίας και της Ουγγαρίας.

Συνεργάστηκε με γνωστά έντυπα στην Ελλάδα, κυρίως με τις εφημερίδες Το Βήμα, Η Καθημερινή και Μακεδονία.
Από το 1955 ήταν μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου στη Βιέννη.

Πέθανε στις 12 Οκτωβρίου 2014.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΡΗΣ

Ο Γιώργος Σαρρής (πραγματικό ονοματεπώνυμο: Γεώργιος Ρουπάκας)  ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.

Γεννήθηκε στη Θήβα στις 22 Σεπτεμβρίου το 1948 και ήταν ο κατά 2 χρόνια μεγαλύτερος αδερφός της Χαρούλας Αλεξίου.

Όταν ήταν πολύ μικρός η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα.
Στο τραγούδι πρωτοεμφανίστηκε το 1973 όμως το τραγούδι το οποίο τον έκανε γνωστό, ήταν οι περίφημες «Νταλίκες» σε μουσική Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους Μανώλη Ρασούλη το 1982. Ο συνθέτης Δήμος Μούτσης το 1976 χρέωσε σε αυτόν -ύστερα από παρότρυνση της αδερφής του Χαρούλας Αλεξίου- τη μουσική τριών τραγουδιών τα οποία ερμήνευσε η πρώτη και συμπεριλήφθηκαν στο δεύτερο μεγάλο προσωπικό δίσκο της με τίτλο «Χάρις Αλεξίου 2», ο οποίος κυκλοφόρησε εκείνο το έτος. Αυτό έγινε επειδή ο Μούτσης είχε αποκλειστικό συμβόλαιο με την εταιρεία Collumbia και δεν μπορούσαν να βάλουν το ονοματεπώνυμό του.

Απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2017 στη Νέα Σμύρνη σε ηλικία 69 ετών.