My Bonjour

Ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Χ. Ζυμβρακάκης ήταν Έλληνας στρατιωτικός που συμμετείχε και σε μια σειρά στρατιωτικών κινημάτων.

Γιος του Χαράλαμπου Ζυμβρακάκη γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 1859 στο Ναύπλιο με καταγωγή από την Κρήτη, από όπου είχαν έρθει οι γονείς του ως πρόσφυγες στην ελέυθερη Ελλάδα.

Εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων απ΄ την οποία και εξήλθε ανθυπολοχαγός πυροβολικού στις 2 Νοεμβρίου 1881 όπου και συνέχισε στρατιωτικές σπουδές στην Ορλεάνη.

Μετείχε στη Κρητική επανάσταση του 1897 ως αρχηγός της φοιτητικής φάλαγγας. Το 1909 συμμετείχε στο στρατιωτικό Κίνημα στο Γουδί και ήταν αυτός που πρότεινε να έρθει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στην Αθήνα.
Στη συνέχεια διετέλεσε υπασπιστής του Βασιλέως Γεωργίου Α' και μέραρχος της Μεραρχίας Θεσσαλονίκης.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1914 προάχθηκε στο βαθμό του υποστράτηγου.

Συνδεόμενος με στενή φιλία με τον Ε. Βενιζέλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις 1917 - 1920 μετείχε ως αρχηγός του στρατού Εθνικής Άμυνας και πρωτοστάτησε στην έκρηξη του κινήματος της Θεσσαλονίκης το 1916.

Πέθανε στην Αθήνα  στις 9 Νοεμβρίου το 1927.

Ο Δημήτριος Τσούμπας του Αντωνίου ήταν Έλληνας τραπεζικός και πολιτικός. 

Γεννήθηκε στη Σαλμώνη Ηλείας το 1907 και σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα.

Δραστηριοποιήθηκε στα τοπικά θέματα αρθρογραφώντας στην εφημερίδα "Ηλειακή Ηχώ".

Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος και ήταν διευθυντής του τοπικού γραφείου της ΕΡΕ στον νομό. Ο Τσούμπας εξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1950 με το Μέτωπο Εθνικής Αναδημιουργίας.
Ήταν υποψήφιος με την ΕΡΕ στις εκλογές του 1956 αλλά δεν εξελέγη βουλευτής στην Ηλεία. Ήταν ξανά υποψήφιος στις εκλογές του 1958 και πήρε 3.024 σταυρούς στην Ηλεία.

Πέθανε αιφνιδίως (από καρδιακή προσβολή) στις 9 Νοεμβρίου 1975). Κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Ισιδώρου του Β΄ Νεκροταφείου Πατησίων.

Κατέλιπε τη σύζυγό του, τη δασκάλα Ασημίνα Τσόπελα και δύο παιδιά.

Ο Διονύσιος Ρώμας ήταν Έλληνας, νομικός. 

Γεννήθηκε περίπου το 1771.

Γιος του Γεωργίου και της Διαμαντίνας Καπνίση. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη Ζάκυνθο, όπου και τελείωσε τις δημόσιες σπουδές του.
Στη συνέχεια έφυγε στην Πάδοβα όπου σπούδασε νομικά. Με την επιστροφή του στη Ζάκυνθο, ο νεαρός Ρώμας, ασχολείται με τη νομική.

Το 1794 θα διαδεχθεί τον πατέρα του στη θέση του Γενικού Προξένου της Βενετίας στο Μωριά αλλά και στη Ρούμελη.
Από αυτή τη θέση και από το μέρος του Μωριά που βρισκόταν του δόθηκε η ευκαιρία να συνδεθεί και να έχει σχέσεις με τους πλέον εξέχοντες προκρίτους, τον Νοταρά, τον Μαυρομιχάλη, τον Δεληγιάννη, τον Ζαΐμη, τον Λόντο αλλά και με πολλούς οπλαρχηγούς. Η πολιτική καριέρα του θα αρχίσει το 1803 όταν θα εκλεγεί μέλος της Συντακτικής Επιτροπής για την ψήφιση του Επτανησιακού Συντάγματος, ενώ τρία χρόνια αργότερα θα διοριστεί στη θέση του Πρύτανη της Κέρκυρας από την οποία θέση θα διαχειριστεί τις υποθέσεις των νησιών με παραδειγματική ευθύνη.

Η πολιτική του σταδιοδρομία θα προχωράει ανοδικά και το 1809 θα εκλεγεί γερουσιαστής.

Το 1810 γεννιέται στο Παρίσι ο γιος του Ναπολέοντας του Α! Μετέπειτα βασιλιάς της Ιταλίας.
Ο Διονύσιος Ρώμας θα ηγηθεί αντιπροσωπείας των Ιονίων Νήσων και μαζί με τους Μ. Μεταξά, Ε. Θεοτόκη, Σπ. Κοντό, Σ. Χαλκιόπουλο και άλλους θα βρεθούν στο Παρίσι για να χαιρετίσουν τη γέννηση του γιου του Ναπολέοντα. Εκεί στο Παρίσι, ο Ναπολέων θα παρασημοφορήσει τον Ρώμα με το Παράσημο της Λεγεώνος της τιμής.

Με τον τίτλο του Μεγάλου Δασκάλου του τεκτονισμού, ο Διονύσιος Ρώμας, την άνοιξη του 1815 θα ιδρύσει στη Ζάκυνθο τεκτονική Στοά με την ονομασία “Αναγεννηθείς Φοίνιξ “ και θα αρχίσει την πατριωτική του δράση.
Θα συγκρουστεί το 1816 με τον Ύπατο Αρμοστή των Ιονίων Νήσων, Θ. Μαίτλαντ ο οποίος επέβαλε στα νησιά απολυταρχικό καθεστώς, και θα εγκαταλείψει την Κέρκυρα για να εγκατασταθεί στη Ζάκυνθο, από όπου θα αρχίσει την πνευματική και πατριωτική του δράση. Από τον Αριστείδη Παπά θα μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία τον Απρίλη του 1819 και θα μετατρέψει το αρχοντικό του σε τόπο συνάντησης των αγωνιστών της Επανάστασης, από όπου θα περάσουν σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οπλαρχηγοί, ανάμεσα στους οποίους και ο Κολοκοτρώνης.
Μαζί με τον Κολοκοτρώνη θα συναντηθούν με τον Γάλλο στρατηγό Δανζελώ στον οποίον θα αναπτύξουν τα σχέδια της Ελληνικής Επανάστασης.

Το 1820 αγγλικό στρατιωτικό άγημα απέκλεισε το αρχοντικό του Ρώμα με σκοπό την ανακάλυψη μυστικών πατριωτικών εγγράφων, ενώ ο Ρώμας δικαιολογήθηκε στον τοποτηρητή Ross, τέκτονα χαμηλότερου βαθμού, ότι επρόκειτο για τεκτονικά έγγραφα και έτσι σταμάτησε κάθε ενέργεια.
Παρ’ όλα αυτά για να αποφύγει την καταδίωξη των Άγγλων και τη φυλάκιση, ο Δ. Ρώμας κατέφυγε στη Βενετία, όπου παρέμεινε για τέσσερα χρόνια.

Επιστρέφοντας το 1824 θα ιδρύσει την Επιτροπή Ζακύνθου με σκοπό την οικονομική και πολιτική ενίσχυση του αγώνα.
Διέθεσε μεγάλο μέρος από την περιουσία του για την αγορά πολεμοφοδίων τα οποία εστάλησαν στους αγωνιζόμενους Έλληνες.

Το 1833 βρέθηκε στο Ναύπλιο για την υποδοχή του Όθωνα. Αργότερα μαζί με τον Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον του Όθωνα.
Τελικά, αθωώθηκε και ο Όθωνας τον τίμησε με το ανώτερο παράσημο του Ταξιάρχη του Σωτήρος και τον ονόμασε Σύμβουλο της Επικρατείας.
Ο Διονύσης Ρώμας ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στην υπόθεση του Αγώνα και πέθανε σχεδόν φτωχός στη Ζάκυνθο, στις 26  Ιουλίου 1857.

Το αρχοντικό της οικογενείας Ρώμα που βρίσκεται στην οδό Λουκά Καρρέρ σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. 

Η Μελισσάνθη, το πραγματικό όνομα της οποίας ήταν Ήβη Κούγια-Σκανδαλάκη  ήταν Ελληνίδα ποιήτρια.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 1907 και σπούδασε γαλλική και γερμανική φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο και στην Abendschule Αθηνών.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και καθηγήτρια γαλλικών. Ασχολήθηκε με την ποίηση και το 1930 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή (Φωνές εντόμου).

Η δεύτερη συλλογή της (Προφητείες) απετέλεσε φιλολογικό γεγονός, και μάλιστα ο Μιλτιάδης Μαλακάσης καυχιόταν ότι παρουσίασε πρώτος αυτό το ποιητικό «φαινόμενο», που «πραγματικά αγγίζει το θαύμα».

Ακολούθησαν άλλες επτά συλλογές. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της τιμήθηκε με τον έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών (1936), με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1965), με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης (1976), με το Βραβείο του Ιδρύματος Ουράνη κ.ά.

Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από ευαισθησία, στοχασμό, αγωνία για τον άνθρωπο και τα προβλήματά του.

Απεβίωσε στις 9 Νοεμβρίου 1991, ταλαιπωρημένη από τον καρκίνο, και ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

Ήταν παντρεμένη από το 1932 με τον δικηγόρο και πολιτικό Ιωάννη Σκανδαλάκη.

Εκτός από τις επιμέρους τιμητικές διακρίσεις έργων της, η Μελισσάνθη τιμήθηκε για το σύνολο της ποιητικής προσφοράς της με το παράσημο Χρυσό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος της Ευποιίας.

Ο Κώστας Β. Βεργόπουλος ήταν Έλληνας οικονομολόγος, διανοούμενος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα.

Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας.
Το 1974 εξελέγη καθηγητής οικονομολογίας στην Σορβόννη και αργότερα το 1992 καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Από το 2002 ήταν καθηγητής οικονομικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8, ενώ έχει υπάρξει επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της βόρειας και της νότιας Αμερικής.
Παράλληλα εργάστηκε ως εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Υπήρξε διευθυντής του προγράμματος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τη Μεσόγειο (UNITAR) και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την απορρύθμιση και την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.
Την περίοδο 1997-1999 διετέλεσε επικεφαλής του Vision Group του ASEM που είχε σκοπό την τόνωση των δεσμών και της συνεργασίας μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, ενώ ήταν μέλος του συμβουλίου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.
Αρθρογραφούσε σε τακτά διαστήματα σε εφημερίδες και περιοδικά.
Ως αρθρογράφος επικρίθηκε έντονα, όταν σε άρθρο του στην Ελευθεροτυπία, απέδωσε ευθέως στον διάσημο Νομπελίστα οικονομολόγο Μίλτον Φρίντμαν απόσπασμα που ουδέποτε ο τελευταίος έγραψε ή είπε . Τελικώς, αναγκάστηκε να ανασκευάσει .

Πέθανε στο Παρίσι στις 9 Νοεμβρίου 2017, μετά από αιμάτωμα στο κεφάλι, έπειτα από σύντομη νοσηλεία.