My Bonjour

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΙΤΣΟΤΑΚΗΣ

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης  ήταν Έλληνας πολιτικός. 

Γεννήθηκε το 1918 στη συνοικία Χαλέπα των Χανίων, στο σπίτι όπου είχε υπογραφεί η σύμβαση της Χαλέπας, η οποία παρείχε τα πρώτα δικαιώματα στους Κρήτες.

Σπούδασε στη Νομική Αθηνών, αν και ο ίδιος επιθυμούσε να σπουδάσει στο Πολυτεχνείο με δαπάνες από κληροδότημα που είχε ορίσει για τις σπουδές του ο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Υπήρξε μαζί με τη σύζυγό του, Μαρίκα, κάτοχος πλούσιας συλλογής αρχαιολογικών αντικειμένων, την οποία ξεκίνησαν το 1978. Η συλλογή περιλαμβάνει 1.062 αρχαία αντικείμενα, προερχόμενα κυρίως από την Κρήτη, που χρονολογούνται από το τέλος της 4ης χιλιετίας π.Χ. μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ. ενώ μέρος της θεωρείται ότι προέρχεται από λαθρανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1979 - 1980 στην περιοχή της Μονής Οδηγήτριας.
Η συλλογή εκτέθηκε για πρώτη φορά στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης το 1992. Το 2000 το ζεύγος Μητσοτάκη δώρισε τη συλλογή στο Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων, η οποία και φιλοξενείται σε αίθουσα που φέρει το όνομα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.Παντρεύτηκε με τη Μαρίκα Γιαννούκου στις 6 Ιουνίου 1953 και μαζί της απέκτησε την Ντόρα Μπακογιάννη, την Αλεξάνδρα Μητσοτάκη, την Αικατερίνη Μητσοτάκη, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Απεβίωσε στις 29 Μαΐου 2017 τα ξημερώματα (1 π.μ.) σε ηλικία 98 ετών.

Η εξόδιος ακολουθία εψάλη στις 31 Μαΐου με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού στη Μητρόπολη Αθηνών, ενώ κηρύχθηκε και τετραήμερο δημόσιο πένθος από την ημέρα του θανάτου του.
Ετάφη μία μέρα αργότερα στο χωριό Αργουλιδέ Ακρωτηρίου Χανίων δίπλα στη σύζυγό του Μαρίκα.

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Η Μελίνα Μερκούρη υπήρξε η απόλυτη ελληνίδα σταρ του κινηματογράφου με διεθνή ακτινοβολία.
Χαρισματική καλλιτέχνιδα με ισχυρή προσωπικότητα απέκτησε μεγάλη φήμη όχι μόνο ως ηθοποιός αλλά και ως πολιτικός με τον αγώνα της κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών, αλλά και με τις παρεμβάσεις της σε παγκόσμιο επίπεδο ως υπουργός Πολιτισμού.
Για να τιμήσει την «τελευταία ελληνίδα θεά», όπως την χαρακτήρισε ο διεθνής Τύπος, το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε το 2020 ως Έτος Μελίνας Μερκούρη με αφορμή την συμπλήρωση ενός αιώνα από την γέννησή της.

Η Μαρία-Αμαλία (Μελίνα) Μερκούρη γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1920 στην Αθήνα, από πολιτική οικογένεια.
Ατίθασο πλάσμα η νεαρή Μελίνα, παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία το κατά πολύ μεγαλύτερό της πλούσιο κτηματία Παναγή Χαροκόπο με τον οποίο χώρισε το 1962.
Στην Κατοχή, συνδέθηκε ερωτικά με τον μαυραγορίτη και δωσίλογο Φειδία Γιαδικιάρογλου, μια σχέση για την οποία απολογήθηκε αρκετές φορές. Κατηγορήθηκε ότι ζούσε πλουσιοπάροχα, ενώ ο λαός λιμοκτονούσε.
Η ίδια, θα παραδεχθεί ότι αντλούσε χρήματα από τους δύο πάμπλουτους άντρες της και τα διοχέτευε στην Αντίσταση, ενώ με τις γνωριμίες της βοηθούσε στην διάσωση αντιστασιακών.
Τους ισχυρισμούς αυτούς επιβεβαίωσαν αρκετοί συνάδελφοί της από τον καλλιτεχνικό χώρο.

Το 1943 αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού και έγινε δεκτή στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από την οποία αποφοίτησε το 1946. Το 1944 έκανε το ντεμπούτο της στη σκηνή με το έργο του Αλέξη Σολομού «Το μονοπάτι της λευτεριάς», που κατέβηκε γρήγορα λόγω των «Δεκεμβριανών».
Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και τους θιάσους Κατερίνας και της Μαρίκας Κοτοπούλη.

Ως πρωταγωνίστρια καθιερώθηκε το 1949 με το έργο του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος», που ανέβηκε στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν και είχε το προνόμιο να γίνει η πρώτη ελληνίδα ηθοποιός που ερμήνευσε τον απαιτητικό ρόλο της Μπλανς Ντιμπουά.
Στο Θέατρο Τέχνης παρέμεινε μέχρι το 1950 και τον επόμενο χρόνο εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου διακρίθηκε ως ηθοποιός του βουλεβάρτου εγκαινιάζοντας συγχρόνως τη διεθνή σταδιοδρομία της.
Το 1955 επανήλθε στην Ελλάδα και πρωταγωνίστησε σε έργα ρεπερτορίου, όπως «Μάκβεθ» του Σέξπιρ, «Κορυδαλλός του Ζαν Ανούιγ και «Λυσσασμένη Γάτα» του Τένεσι Ουίλιαμς.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1955 με την θρυλική ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Στέλλα».
Η παρουσία της στις Κάννες γοήτευσε τον αμερικανό σκηνοθέτη Ζιλ Ντασέν και από τις ακτές της γαλλικής Ριβιέρας ξεκίνησε η καλλιτεχνική και προσωπική τους σχέση, η οποία ολοκληρώθηκε με γάμο το 1966.
Με τον Ντασέν γύρισε τις ταινίες «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1957), από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, «Ο νόμος» (1958), «Ποτέ την Κυριακή» (1960), «Φαίδρα» (1962) και «Τοπκαπί» (1964).

Η ταινία που εκτόξευσε την φήμη της ήταν φυσικά το «Ποτέ την Κυριακή», που της χάρισε ένα βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ τον επόμενο χρόνο.
Η γεμάτη μπρίο ερμηνεία της στο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Τα Παιδιά του Πειραιά», φανέρωσε μια άλλη πτυχή του ταλέντου της.
Ο ίδιος ρόλος, της πόρνης 'Ιλια με την καλή καρδιά, της χάρισε το 1967 και μια υποψηφιότητα για το βραβείο Τόνι, στην θεατρική μεταφορά της ταινίας στο Μπρόντγουεϊ, με τίτλο «Ίλια Ντάρλινγκ».

Μετά την επιβολή της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών η Μελίνα Μερκούρη αυτοεξορίστηκε και με το ταλέντο και τη φήμη της πολέμησε σε ολόκληρο τον κόσμο το καθεστώς ενημερώνοντας τη διεθνή κοινή γνώμη για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα.
Ιστορική έμεινε η δήλωση της: «Εγώ γεννήθηκα Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα, ο κ. Παττακός γεννήθηκε φασίστας και θα πεθάνει φασίστας».

Μετά την Μεταπολίτευση (1974) εγκαταστάθηκε οριστικά στην Ελλάδα και ασχολήθηκε κατά βάση με την πολιτική μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ. Εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής από 1977 έως τον θάνατό της το 1994, από το 1977 έως το 1985 στην Β’ Πειραιώς και τα επόμενα χρόνια με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Από το 1981 έως το 1989 και από το 1993 έως το 1994 διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού και λάμπρυνε με την παρουσία της και τις πολιτικές της το συγκεκριμένο υπουργείο.
Όραμά της ήταν η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.
Δημιούργησε τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα για να έρθει ο κάτοικος της επαρχίας σε επαφή με το θέατρο, ενώ δική της έμπνευση ήταν και η δημιουργία του θεσμού της «Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης».

Οι εμφανίσεις της στο θέατρο μετά το 1974 ήταν μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού: «Όπερα της Πεντάρας» του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν, «Μήδεια» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη, «Συντροφιά με τον Μπρεχτ» (1978), «Γλυκό πουλί της νιότης» σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν (1980) και «Ορέστεια» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν (1980).
Το 1992 έκανε μια τελευταία, έκτακτη, εμφάνιση, όχι ζωντανή όμως αλλά βιντεοσκοπημένη, ως Κλυταιμνήστρα στην όπερα δωματίου «Πυλάδης» σε μουσική Γιώργου Κουρουπού και λιμπρέτο Γιώργου Χειμωνά, που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Η Μελίνα Μερκούρη άφησε την τελευταία της πνοή στις 6 Μαρτίου 1994, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, όπου νοσηλευόταν με καρκίνο των πνευμόνων.

ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΡΙΟΛΑΣ

Ο Ερρίκος Μπριόλας γεννήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1933 και ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Η οικογένειά του ήταν αυτοκινητιστές και ο Ερρίκος αρχικά ακολούθησε το ίδιο επάγγελμα και έγινε οδηγός ταξί, μέχρι που η δεύτερη γυναίκα του (που ήταν πελάτισσά του στο ταξί) τον παρότρυνε να γίνει ηθοποιός.
Έπαιξε σε πολλές ελληνικές ταινίες ρόλους ζεν πρεμιέ και λόγω της εμφάνισης και του ταλέντου του έγινε πολύ δημοφιλής, ιδίως μεταξύ των νεαρών κοριτσιών.

Αργότερα εμφανίστηκε σε πολλές παραστάσεις στο θέατρο.
Στην τηλεόραση συμμετείχε στις σειρές 10 λεπτά κήρυγμα (2000) και Η ώρα η καλή (2004).
Στα χρόνια της βιντεοταινίας (1985 - 1990) συμμετείχε σε 19 παραγωγές.

Πέθανε στις 20 Ιουνίου 2018 σε ηλικία 84 ετών, μετά από σύντομη νοσηλεία στο νοσοκομείο, κατά την οποία ήταν ιδιαίτερα καταπονημένος.

ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ

Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη (πραγματικό όνομα: Άλκηστις-Σεβαστή Αττικιουζέλογλου είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. 

Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1954 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, σε οικογένεια Ελλήνων ομογενών.

Ο πατέρας της ήταν χειρουργός.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, εξαιτίας των πολιτικών και κοινωνικών αναταραχών στην Αίγυπτο. Κατά την εφηβεία της ασχολήθηκε συστηματικά με τον αθλητισμό και ιδιαίτερα με τον στίβο.
Παρότι αρχικά φαινόταν ότι θα ακολουθούσε αθλητική σταδιοδρομία, έπειτα από προτροπή φίλων συμμετείχε σε ακρόαση του Δήμου Μούτση.
Εκείνος διέκρινε τις φωνητικές της ικανότητες και της έδωσε το καλλιτεχνικό επώνυμο «Πρωτοψάλτη».
Το 1975 συμμετείχε στον δίσκο Τετραλογία του Μούτση, ο οποίος περιλάμβανε τραγούδια βασισμένα σε ποιήματα των Κωνσταντίνου Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη, Γιάννη Ρίτσου και Κώστα Καρυωτάκη.
Την ίδια χρονιά πραγματοποίησε την πρώτη της συναυλιακή εμφάνιση στο Παλαί ντε Σπορ της Θεσσαλονίκης.

Στα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με μουσικούς και συνθέτες, όπως ο Ηλίας Ανδριόπουλος, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Σταύρος Ξαρχάκος και ο Γιάννης Σπανός.
Το 1985 συνεργάστηκε με τον συνθέτη και παιδικό της φίλο Σταμάτη Κραουνάκη στον δίσκο Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου. Ακολούθησαν ο δίσκος Ανθρώπων έργα και άλλες συνεργασίες, μεταξύ των οποίων τα έργα Δικαίωμα, Τρίτο στεφάνι και Όταν έρχονται οι φίλοι μου.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τον Γιάννη Σπανό, τον Σταμάτη Σπανουδάκη, τον Ηλία Ανδριόπουλο και τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς. Η συνεργασία της με τον Νίκο Αντύπα οδήγησε στη δημιουργία των δίσκων Σαν ηφαίστειο που ξυπνά και Υδρόγειες σφαίρες, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου.

Οι παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Παπαϊωάννου, ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στον ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο Σαν ηφαίστειο που ξυπνά LIVE. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 300 παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Ακολούθησε ο δίσκος Πες μου θάλασσα, στον οποίο συμμετείχαν διάφοροι συνθέτες και στιχουργοί, μεταξύ των οποίων ο Αντώνης Μιτζέλος και η Δήμητρα Γαλάνη. Με τη Γαλάνη εμφανίστηκε στον χώρο Vox κατά την περίοδο 2004–2006. Το 2004 κυκλοφόρησε ο δίσκος Να σε βλέπω να γελάς, στον οποίο περιλαμβάνονταν τρία τραγούδια σε μουσική του Στέφανου Κορκολή. Αργότερα συνεργάστηκε μαζί του σε ζωντανές παραστάσεις που παρουσιάστηκαν επί δύο χρόνια στο Gazarte.

Το 2004 μετέφερε την Ολυμπιακή φλόγα στη γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου και τραγούδησε στην τελετή λήξης των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε ο δίσκος Στο ωραιότερο σημείο, στον οποίο περιλαμβανόταν το τραγούδι Πάμε Χαβάη. Τον Μάρτιο του 2010 κυκλοφόρησε ο δίσκος Φανερά μυστικά, ο οποίος διανεμήθηκε μέσω εφημερίδας.

Δάνεισε επίσης τη φωνή της στον χαρακτήρα της μητέρας Γκόθελ και ερμήνευσε τραγούδια στην ελληνική μεταγλώττιση της ταινίας της Walt Disney Μαλλιά κουβάρια. Ερμήνευσε ακόμη τα βασικά τραγούδια στην ελληνική μεταγλώττιση της ταινίας της Disney Η Παναγία των Παρισίων.

Το καλοκαίρι του 2012 κυκλοφόρησε το έργο Για πού τραβάς, Ελπίδα, σε μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα, με την οποία παρουσίασε παραστάσεις στο θέατρο Παλλάς. Το 2014 κυκλοφόρησε ο προσωπικός της δίσκος Θέα Παραδείσου, σε μουσική του Νίκου Αντύπα. Ακολούθησε το Μυστικό τοπίο, ζωντανή ηχογράφηση της συνεργασίας της με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων.

Τον Ιούνιο του 2013 συμμετείχε στη διεθνή ανθρωπιστική συναυλία «Hope for a Wind of Change in Iran», η οποία πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο. Στη συναυλία συμμετείχαν επίσης καλλιτέχνες από διάφορες χώρες, όπως ο Al Bano, ο Henry Padovani των Police και ο Ebi.

Πολιτική

Από τις 28 Αυγούστου έως τις 21 Σεπτεμβρίου του 2015 ίδιου διετέλεσε αναπληρώτρια υπουργός Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού αρμόδια για τον Τουρισμό στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Βασιλικής Θάνου.