My Bonjour

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΟΚΟΥΜΕΤΖΙΔΗΣ

Ο Γεώργιος Δοκουμετζίδης ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και νομάρχης.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1872 και σπούδασε νομικά.

Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της νομικής και εργάστηκε ως δικηγόρος.
Αρχικά διορίστηκε Νομάρχης Ηρακλείου, υπηρετώντας από το 1910 έως το 1912.
Το 1912 διορίστηκε Νομάρχης Ρεθύμνης μέχρι το 1914.
Εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου με το βενιζελικό κόμμα το 1923.
Επίσης, διετέλεσε Νομάρχης Κυκλάδων, Κοζάνης από τις 9 Σεπτεμβρίου 1915 έως τις 16 Νοεμβρίου 1915, Λέσβου από το 1916 έως το 1917 και Νομάρχης Θεσσαλονίκης από τις 14 Σεπτεμβρίου 1919 ως τις 9 Νοεμβρίου 1920.

Πέθανε σε ηλικία 65 ετών στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 1937 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Ήταν παντρεμένος με την Ευτυχία και δεν είχαν παιδιά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΕΧΑΚΗΣ

Ο Γεώργιος Κατεχάκης  γνωστός και ως Καπετάν Ρούβας, ήταν Έλληνας Βενιζελικός στρατιωτικός και πολιτικός του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε το 1881 στην Πόμπια της Μεσαράς Ηρακλείου και ανατράφηκε μέσα σε μια οικογένεια που στην κυριολεξία είχε αφιερωθεί σε αγώνες προκειμένου να απελευθερωθεί η Κρήτη.

Ο Γεώργιος Κατεχάκης κατατάχτηκε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με βαθμό ανθυπολοχαγού το 1902.
Πήρε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα τα έτη 1904 και 1905.
Ήταν αρχηγός του σώματος των Κρητών Εθελοντών και έφερε το ψευδώνυμο «Καπετάν Ρούβας».
Έδρασε κυρίως στις περιφέρειες Φλώρινας, Καστοριάς και Μοναστηρίου. Σημείωσε εντυπωσιακές επιτυχίες ενάντια στους Βουλγάρους, με αποκορύφωμα την περίφημη ενέδρα στο Σκλήθρο.

Το 1912-1913 λοχαγός έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους ως γενικός αρχηγός των εθελοντικών σωμάτων της Μακεδονίας και ως επιμελητής της μεραρχίας Ηπείρου.

Το 1916, ταγματάρχης τότε, διορίστηκε επιτελάρχης της 9ης Μεραρχίας στη Θεσσαλονίκη και πήρε μέρος στο εθνικό κίνημα της Θεσσαλονίκης.
Διορίστηκε προσωπάρχης της Υπουργείου Στρατιωτικών, και το επόμενο έτος επιτελάρχης του σώματος στρατού εθνικής αμύνης.
Απεστάλη με την υπογραφή ανακωχής στην Κωνσταντινούπολη, όπου και ανέπτυξε πλούσια δράση σε θέματα πληροφοριών και δολιοφθοράς.

Ο Γεώργιος Κατεχάκης έφθασε στον βαθμό του Στρατηγού σε ηλικία 39 (τριάντα εννέα) ετών, ο νεότερος στρατηγός από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.

Αποστρατεύτηκε το 1920 παραμένοντας σε αποστρατεία μέχρι το 1922, όταν επανήλθε ως Γενικός Διοικητής Θράκης.
Αποστρατεύτηκε εκ νέου το 1923 με τον βαθμό του υποστράτηγου και εκλέχτηκε βουλευτής Ηρακλείου γινόμενος το 1924 Υπουργός των Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1924.

Εκλέχτηκε δύο φορές Γερουσιαστής Ηρακλείου, διορίστηκε Διοικητής Κρήτης από την Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη το 1928, καθώς και από τον Ιούνιο 1929 στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Ιουνίου 1929 και για δυο εβδομάδες περίπου το Δεκέμβριο του 1929 στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929, η οποία τελικά τον διόρισε Υπουργό Στρατιωτικών.
Το υπουργείο Στρατιωτικών ανέλαβε για τρίτη φορά στην Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1933.
Κατά το Μεσοπόλεμο, δημιούργησε μαζί με τον Γεώργιο Φεσσόπουλο τις μυστικές υπηρεσίες του ελληνικού κράτους.

Πέθανε στις 22 Απριλίου 1939.

Προς τιμήν του υπάρχει οδός στην περιοχή του Παλαιού Σταθμού στη Θεσσαλονίκη, στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις.
 

ΚΟΣΜΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ

Ο Κοσμάς Αλεξανδρίδης   ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Διετέλεσε βουλευτής Σερρών με το Κόμμα Φιλελευθέρων και υφυπουργός Εφοδιασμού.

Γεννήθηκε το 1908 στην Αρκαδιούπολη της Ανατολικής Θράκης και εγκαταστάθηκε στις Σέρρες σε πολύ μικρή ηλικία.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σερρών με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1946, για να επανεκλεγεί το 1950 και το 1951.

Στην κυβέρνηση Σοφούλη ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίων Έργων από τις 18 Νοεμβρίου 1948 έως τις 20 Ιανουαρίου 1949.

Υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου ως υφυπουργός Εφοδιασμού – Διανομών, από τις 4 Σεπτεμβρίου 1950 έως τις 13 Σεπτεμβρίου 1950.
Στην κυβέρνηση Σ. Βενιζέλου το Σεπτέμβριο του 1950 υπηρέτησε ως υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου ασκών καθήκοντα υφυπουργού Εφοδιασμού και Διανομών την περίοδο 13 Σεπτεμβρίου 1950 ως τις 28 Ιανουαρίου 1951.

Απεβίωσε σε ηλικία 47 ετών στις 22 Απριλίου του 1955.

Το όνομά του φέρει ένας δρόμος των Σερρών.
 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Νικόλαος Ι. Μπακόπουλος ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1886 στην Τρίπολη και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας.

Αρχικά άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου στη γενέτειρά του και κατόπιν στην Αθήνα.
Διορίστηκε νομάρχης Δράμας (και Καβάλας που τότε ανήκε στη Δραμα) το 1913. Εξελέγη βουλευτής Μαντινείας αρχικά το 1923 και το 1928 και Αρκαδίας στις εκλογές του 1926 (Δημοκρατική Ένωσις), του 1932, του 1950, του 1951 (με το Κόμμα των Φιλελευθέρων), του 1956 (Δημοκρατική Ένωση), του 1958 (με το Κόμμα των Φιλελευθέρων) και του 1961, 1963 και 1964 με την Ένωση Κέντρου.

Επί της κυβερνήσεως Αλεξάνδρου Ζαΐμη, διορίστηκε νομάρχης Δράμας την 20.7.1916 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 153/1916), διαδεχόμενος τον Ανδρέα Φαρμακόπουλο.
Υπηρέτησε τη θέση αυτή μέχρι την 8.11.1918 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 267/1918), οπότε παραιτήθηκε.
Αναδιορίστηκε νομάρχης Δράμας και τελικά παραιτήθηκε στις 16.1.1919 (Φ.Ε.Κ. τεύχος Γ΄, 8/1919).
Τον διαδέχθηκε ο Αλή Ναΐπ Ζαδέ βέης, ο οποίος έφτασε στη Δράμα στις 9.4.1919. Ο Νικόλαος Μπακόπουλος παρέμεινε στη Δράμα μέχρι την άφιξη του διορισθέντος επόμενου νομάρχη.
Υπήρξε από τους εκλεκτότερους νομάρχες Δράμας της περιόδους εκείνης. Άσκησε αυστηρή κριτική προς τη βουλγαρική κυβέρνηση για τη συμπεριφορά της προς τον ελληνικό πληθυσμό, κατά τη δεύτερη κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας από τους Βουλγάρους (1916-1918).

Στη βραχύβια κυβέρνηση του Αλ. Παπαναστασίου χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών, από τις 26 Μαΐου ως τις 5 Ιουνίου 1932.
Από τον Αύγουστο ως το Σεπτέμβριο του 1950 ήταν υπουργός Θρησκευμάτων και Παιδείας και προσωρινά Δικαιοσύνης, Μεταφορών και Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων στην κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου.

Έπειτα από τις εκλογές του 1963 και του 1964, στις οποίες θριάμβευσε η Ένωση Κέντρου, ο Μπακόπουλος διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1963 (8 Νοεμβρίου 1963 – 30 Δεκεμβρίου 1963) και έπειτα υπουργός Κοινωνικής Προνοίας (5 Ιουνίου 1964 - 16 Οκτωβρίου 1964) και υπουργός Δικαιοσύνης (16 Οκτωβρίου 1964 - 15 Ιουλίου 1965) στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964.

Πέθανε στην Αθήνα στις  22 Απριλίου 1969 έχοντας υποστεί ισχαιμία του μυοκαρδίου και θρόμβωση στο δεξί πόδι.
Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός", αλλά κατέληξε.
Η κηδεία του έγινε στην Τρίπολη.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Ο Γιώργος Οικονομίδης γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 22 Νοεμβρίου 1916 και  ήταν Έλληνας κονφερασιέ, τραγουδιστής, σεναριογράφος και εκφωνητής ραδιοφώνου.
Σπούδασε νομικά αλλά γρήγορα τον τράβηξε η ”παρουσίαση”.

Σε νεαρή ηλικία έπαιζε ποδόσφαιρο στην ανεπίσημη "Δάφνη" κι έπειτα έγινε για λίγο διαιτητής.
Μυήθηκε και «εκπαιδεύτηκε» ως κονφερασιέ στην περίφημη Μάνδρα του Αττίκ, όπου και κέρδισε τα πρώτα του χειροκροτήματα.

Ξεκίνησε τις παρουσιάσεις σε θέατρα, σε διάφορα κέντρα διασκεδάσεως και αναψυκτήρια ή σε εκδηλώσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1930.
Το 1940 έγραψε τους στίχους στο τραγούδι «Στη Ρώμη» (Κορόϊδο Μουσολίνι) το οποίο, όπου ακουγόταν, αναπτέρωνε το ηθικό όλων των Ελλήνων κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου (οι στίχοι του δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Η Βραδυνή).
Το τραγούδι ήταν ιταλικό με τίτλο «Reginella Campagnola» (η χωριατοπούλα Ρετζινέλα) και τη μουσική του την είχε γράψει ο Έλντο ντι Λάζαρο.

Συνεργάστηκε με τον Κώστα Πρετεντέρη και μαζί έγραψαν πληθώρα θεατρικών επιθεωρήσεων που έγιναν μεγάλες επιτυχίες.
Στις αρχές του 1950 ο Γιώργος Οικονομίδης, εκτός από πολύ δημοφιλής στα βαριετέ και στις πίστες, ήταν και ο πιο επιτυχημένος και δημοφιλής άνθρωπος του ραδιοφώνου, ο πρώτος πραγματικός σταρ που έβγαλε αυτό το μέσο στην Ελλάδα, κυρίως με τα νέα ταλέντα του και όχι μόνο.

Μέσα από την εκπομπή του Νέα ταλέντα έδινε την ευκαιρία σε νέους να αναδειχθούν.
Από αυτή την εκπομπή "βγήκαν" πολλά ταλέντα όπως η Νάνα Μούσχουρη, ο Χάρρυ Κλυνν, ο Γιάννης Βογιατζής κ.ά.
Έχει γράψει σενάρια και έχει συμμετάσχει σε αρκετές ταινίες.
Χαρακτηριστικό του ήταν το σλόγκαν "Φίλοι μου αγαπημένοι, γεια σας και χαρά σας".

Έχει γράψει τους στίχους του ύμνου του Παναθηναϊκού.
Το 1970 παρουσίαζε στην ΥΕΝΕΔ την εκπομπή Ο ένας στους δυο κερδίζει. Κατηγορήθηκε ότι συνεργαζόταν με το καθεστώς της Χούντας στην επταετία, ενώ έγραψε τους στίχους για τον Ύμνο της 21ης Απριλίου, σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού.
Κατά τη Στρατιωτική δικτατορία συμμετείχε στους χουντικούς εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές.

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γκιώνης στην νεκρολογία για τον Οικονομίδη έγραψε πως υπήρξε «ο μονοκράτορας μιας εποχής - εκείνης της αποεαμοποίησης, όπως την αποκάλεσε ο μακαρίτης Κώστας Πρετεντέρης - όπου το κλίμα δεν ήταν ευνοϊκό για όσους ήθελαν να προχωρήσουν περισσότερο κάποια πράγματα» και ότι «πέρασε με άνεση και στη δικτατορία, της οποίας υπήρξε ο διασκεδαστής και ο κύριος εκφραστής της πολιτιστικής της άποψης, με αποκορύφωμα τις ρωμαϊκές γιορτές του Σταδίου».

Πέθανε στις 22 Απριλίου 1985.
 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΟΡΔΑΛΟΣ

Ο Θανάσης Σκορδαλός ήταν Έλληνας λυράρης.

Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1920 στο Σπήλι, πρωτεύουσα της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου στον Νομό Ρεθύμνης της Κρήτης.

Ο ίδιος άρχισε να μαθαίνει μόνος του να παίζει λύρα, σε ηλικία 9 ετών.
 Μόλις στα δώδεκα του χρόνια, έκανε το πρώτο του γλέντι στο χωριό Χαμαλεύρι Ρεθύμνης.
Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς λαουτιέρηδες, όπως το Γιάννη Μαρκογιαννάκη που κατάγεται επίσης από το Σπήλι, το Γιάννη Μπερνιδάκη (Μπαξεβάνη), το Νίκο Μανιά και πολλούς άλλους.

Το δισκογραφικό του έργο είναι πάρα πολύ πλούσιο και περιέλαβε πολύ γνωστά τραγούδια όπως το Φιλεντέμ, Μόνο εκείνος π'αγαπά, Ένας καινούργιος άνεμος, Ποιος ουρανός ποια θάλασσα Συ μ'έμαθες πως αγαπούν, Ένας ψαράς, Όνειρα βλέπω μυστικά, και πολλά άλλα.

Διορίστηκε υπάλληλος στην τράπεζα της Ελλάδος από τον Σοφοκλή Βενιζέλο και κατόπιν αφιερώθηκε στη λύρα.
Εμφανίστηκε στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Αφρική παίζοντας για μετανάστες από την Κρήτη.

Μαζί με τον Κώστα Μουντάκη, θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους της λύρας.

Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών την Τετάρτη 22 Απριλίου 1998 και ώρα 09:30 π.μ. στο Βενιζέλειο Γενικό νοσοκομείο του Ηρακλείου.

Η σορός του, τέθηκε για έξι ώρες σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο και κατόπιν ακολούθησε πομπή συγγενών και φίλων του μέχρι το χωριό του.
Ενταφιάστηκε στην πατρίδα του, το Σπήλι, στις 23 Απριλίου 1998.