My Bonjour

ΝΙΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

Ο Νίκος Αθανασιάδης γεννήθηκε στη Μυτιλήνη, στις 14 Ιουλίου 1904 και  ήταν Έλληνας λογοτέχνης.

Ήταν γιος μεγαλοβιομήχανου, ο οποίος καταστράφηκε οικονομικά το 1920. Εργάστηκε σε τράπεζες από το 1922 ως το 1924 και μετά σε μηχανουργείο.
Μετά τη θητεία του στο Ναυτικό, δούλεψε ξανά σε τράπεζες και από το 1958 ως το 1968 στον ΕΟΤ.
Ήταν παντρεμένος με τη Βάνα Λαμπροπούλου.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα γράμματα το 1929, όταν δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο της Μυτιλήνης το διήγημά του Ο μετανάστης.
Έγραψε κυρίως πεζά. Βραβεύτηκε με το βραβείο Ουράνη της Ομάδας των "12" το 1958 και με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος το 1972.
Το 1974 του χορηγήθηκε λογοτεχνική σύνταξη για το συνολικό του έργο.
Δύο χρόνια πριν το θάνατό του το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών (1989).
Το έργο του Το γυμνό κορίτσι (1964) μεταφέρθηκε στην τηλεόραση το 1982.
Στα έργα του συμπεριλαμβάνονται και τα Πέρα από τ' ανθρώπινο (1956) και το Σταύρωση χωρίς ανάσταση (1963).
Έκανε επίσης μεταφράσεις του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, του Σταντάλ, του Ανατόλ Φρανς και του Αντρέ Ζιντ.

Απεβίωσε στην Αθήνα, την αυγή της 14ης Ιουνίου 1990.
 

ΡΟΥΣΣΟΣ  ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ

Ο Ρούσσος Καπετανάκης γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, στις 22 Νοεμβρίου 1917 και ήταν Έλληνας δικηγόρος, που διετέλεσε Δήμαρχος Αγίου Νικολάου από το 1959 ως το 1968 και από το 1975 ως το 1982. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ξεκίνησε η τουριστική ανάπτυξη της πόλεως και το όνομά του είναι στενά συνδεδεμένο με αυτή.

Γιος του Ιωάννου Καπετανάκη και της Χρυσάνθης Κουνδούρου, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών, αφού πρώτα ολοκλήρωσε το πρακτικό Λύκειο.
Εν συνεχεία φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών.
 Κατά τον πόλεμο του 1940 πολέμησε ως Ανθυπολοχαγός.
Στη διάρκεια της Κατοχής παρέμεινε στην Αθήνα, στο πλευρό του αγαπημένου του θείου, Ιωσήφ Κούνδουρου.
Εργάστηκε ως δικηγόρος στον Άγιο Νικόλαο, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα μετά την απελευθέρωση.

Ο Ρούσσος Καπετανάκης χρημάτισε Δήμαρχος του Αγίου Νικολάου από τις 24 Μαΐου 1959 ως τις 3 Μαΐου 1968, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση από τη χούντα, και ξανά από την 1η Ιουνίου 1975 ως τις 31 Δεκεμβρίου 1982.
Η θητεία του στη δημαρχία ήταν πολύ επιτυχημένη κυρίως στο θέμα της ανάπτυξης του τουρισμού και του πολιτισμού.

Με τη συμπαράσταση και συμμετοχή του Δήμου ιδρύθηκε η εταιρεία "Τουριστικές Επιχειρήσεις Αγίου Νικολάου Α.Ε." (1963) από τους Ηλία Σωτήρχο και Ελένη Νάκου, η δραστηριότητα της οποίας είχε ως αποτέλεσμα να ανεγερθεί το παλαιότερο διεθνώς γνωστό ξενοδοχείο στην πόλη, το "Μίνος Μπιτς", το οποίο φιλοξένησε διασημότητες όπως ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης και ο Γουόλτ Ντίσνεϊ.

Το 1970 ιδρύθηκε από την Ελένη Νάκου και τους Σπύρο και Γιώργο Κοκοτό η εταιρεία "Ήλιος Α.Ε.". η δραστηριότητα της οποίας οδήγησε στη λειτουργία του επίσης διάσημου ξενοδοχείου διεθνώς, "Ελούντα Μπιτς"

Την ίδια περίοδο, ιδρύθηκαν η Κουνδούρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη (1964) με πρώτο πυρήνα τη δωρεά της Χρυσούλας Ξανθουδίδου-Κουνδούρου (ήταν αδερφή του εκτελεσθέντος Ρούσου Κούνδουρου) και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικολάου το 1963.

Επιμελήθηκε πολλά έργα στην πόλη, εκτός από τις ασφαλτοστρώσεις, ενώ φρόντισε και για τη διαμόρφωση ενός ζωολογικού κήπου, στο χώρο της λίμνης του Αγίου Νικολάου.

Ο Ρούσος Καπετανάκης πέθανε στις 14 Ιουνίου 1990 στο Λονδίνο έπειτα από εγχείρηση καρδιάς στην οποία είχε υποβληθεί και κηδεύτηκε με δαπάνες του Δήμου Αγίου Νικολάου από τον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδας.
 

ΙΣΑΑΚ ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ

Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης ήταν Έλληνας πολιτικός με καταγωγή από τον Πόντο.

Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ του Καρς το 1911, όπου είχε μεταναστεύσει ο παππούς του Αβραάμ το 1878, όπως και δεκάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου, που είχαν εποικίσει 20 χωριά της περιοχής.

Μετά την ανταλλαγη των πληθυσμών, εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας το 1923 στον Λευκώνα Σερρών μαζί με τον αδελφό του Ηλία.

Πάλεψε για να μάθει γράμματα, καθότι ήταν φτωχός.
Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Σερρών και στη συνέχεια εργάσθηκε για να αποκτήσει χρήματα για τις περαιτέρω σπουδές του.
Σπούδασε στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών και δικηγόρησε στις Σέρρες. Πολέμησε κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) ως έφεδρος αξιωματικός και αποδεδειγμένα ανδραγάθησε.
Λόγω της σκληρής βουλγαρικής κατοχής που επιβλήθηκε, μετά την κατάρρευση του μετώπου, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, κατέφυγε στην Αθήνα.
Απέκτησε τρία παιδιά: την Ευγενία, την Ειρήνη και τον Νικόλαο.

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα και από τότε εκλεγόταν αδιάλειπτα βουλευτής Σερρών με τον Εθνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου, την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση και τη Νέα Δημοκρατία μέχρι το 1990 (εκτός βεβαίως από την περίοδο της επταετούς δικτατορίας, καθώς και βουλευτής επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δη­μοκρατίας).

Αναδείχθηκε κοσμήτωρ, Β' και Α' αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και με το παράσημο της Εθνικής Αντίστασης 1941-44 από το Ελληνικό Κράτος.

Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1997 στη Νέα Σμύρνη (την ίδια ημέρα που τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο για την σύζυγό του, Ελένη) και τάφηκε στο κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Σουμελά στο Βέρμιο.
 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΤΑΠΑΣ

Ο Νικόλαος Στάπας ήταν Έλληνας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας.

Γεννήθηκε στη Συκέα Λακωνίας το 1937 και φοίτησε στη Σχολή Ικάρων ως το 1958 (αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού) και επίσης στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας και αργότερα στη Σχολή Διοικητών Μοιρών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ.

Λόγω της αντίθεσής του προς τη χούντα των συνταγματαρχών (είχε συμμετάσχει στο κίνημα του Ναυτικού κατά της χούντας), συνελήφθη, βασανίστηκε, φυλακίστηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ και αποτάχθηκε το 1973 , για να επανέλθει δύο χρόνια μετά, αφού αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.

Τον Μάρτιο του 1984 έγινε υπαρχηγός του ΓΕΑ και το 1986 ανέλαβε αρχηγός. Εισήγαγε οργανωτικές αλλαγές και προώθησε πρακτικές για να αντιμετωπίσει τη γραφειοκρατία στην Πολεμική Αεροπορια.

Ο Στάπας τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα.

Απεβίωσε εν αποστρατεία στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας στις 14 Ιουνίου 2011 και η σορός του διατέθηκε στο Ανατομείο του Πανεπιστημίου των Αθηνών, για επιστημονικούς σκοπούς.