My Bonjour

ΜΙΧΑΗΛ ΜΟΥΤΟΥΣΗΣ

Ο Μιχαήλ Μουτούσης γεννήθηκε το 1885 και ήταν Έλληνας πρωτοπόρος αεροπόρος, αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μετέπειτα της Αεροπορίας.

Ο Μουτούσης, αρχικά αξιωματικός του Μηχανικού, υπήρξε από τους πρώτους έξι Έλληνες αξιωματικούς που εστάλησαν το 1912 στη Γαλλία για αεροπορική εκπαίδευση ώστε να στελεχώσουν την νεοσύστατη Αεροπορική Υπηρεσία Στρατού.
Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913) εκτέλεσε αποστολές αναγνώρισης και βομβαρδισμού εναντίον τουρκικών θέσεων στο Μακεδονικό μέτωπο.
Τον Δεκέμβριο του 1912, τοποθετήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου όπου εκτέλεσε με επιτυχία αρκετές αποστολές στους τομείς Ιωαννίνων και Μπιζανίου κατά την ομώνυμη μάχη.

Στις 24 Ιανουαρίου (5 Φεβρουαρίου νέου ημερολογίου), μετά την Ναυμαχία της Έλλης, βρισκόταν στον Μούδρο της Λήμνου.
Την ημέρα εκείνη εκτέλεσε, με παρατηρητή τον Σημαιοφόρο Αριστείδη Μωραϊτίνη και με υδροπλάνο τύπου Maurice Farman MF.7, αποστολή αναγνώρισης του τουρκικού στόλου που εν τω μεταξύ είχε αποσυρθεί στα Δαρδανέλια.
Η αποστολή πραγματοποιήθηκε με επιτυχία καθώς ο εχθρικός στόλος εντοπίστηκε στη ναυτική βάση του Ναγαρά και ερρίφθησαν τέσσερις βόμβες κατά των τουρκικών εγκαταστάσεων.
Κατά την επιστροφή τους όμως μία μηχανική βλάβη τους ανάγκασε να προσθαλασσωθούν στο Αιγαίο οπό όπου περισυνελέγησαν από το αντιτορπιλικό Βέλος.
Η συγκεκριμένη αποστολή θεωρείται η πρώτη στην ιστορία αεροπορική αποστολή ναυτικής συνεργασίας και είχε ευρεία απήχηση στον τύπο της εποχής, ελληνικό και διεθνή.

Κατά τα επόμενα έτη τοποθετήθηκε στο Μακεδονικό μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1917-1918) και εν συνεχεία στη Μικρασιατικό Πόλεμο (1919-1922) στην Αεροπορική Βάση Προύσας, όπου και διατέλεσε διοικητής. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Ταξιάρχου.

Πέθανε στις 16 Μαρτίου 1956.
 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ

Ο Γεράσιμος Κ. Αποστολάτος  γεννήθηκε το 1924 στο Αργοστόλι, και  ήταν Έλληνας πρωτοπόρος των δημοσίων σχέσεων, βουλευτής και υφυπουργός.

Την περίοδο της κατοχής διετέλεσε μέλος της συντακτικής επιτροπής της εφημερίδας «Αφύπνισις» που εξέδιδε το καλοκαίρι του 1944 η δωσιλογική «Πατριωτική Οργάνωσις Κεφαλληνίας» (ΠΟΚ).

Ήταν πτυχιούχος Εμπορικών και Οικονομικών επιστημών.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ήταν πρόεδρος του συντονιστικού του Εθνικού Συνδέσμου Σπουδαστών ΑΣΟΕΕ.

Ίδρυσε το πρώτο γραφείο Δημοσίων Σχέσεων στην Ελλάδα και ξεκίνησε να εκδίδει (1961) το ετήσιο περιοδικό "Οδηγός Δημοσίων Υπηρεσιών".
Το 1952 ανέλαβε διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος.

Εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 1974 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1977 στην Α΄ Αθηνών.

Υπηρέτησε ως υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση Καραμανλή από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980 και στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.

Το 1986 ίδρυσε την Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας, της οποίας υπήρξε πρώτος πρόεδρος.
Από το 1990 ως το 1993 ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

Πέθανε στις 16 Μαρτίου 2005.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Ο Βασίλειος Χατζηιωαννίδης του Λαζάρου ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Ημαθίας από το 1997 ως το 2000 με το ΠΑΣΟΚ.

Γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1940 στον Άγιο Παύλο Νάουσας.

Προτού γίνει βουλευτής, υπηρέτησε ως δημοτικός σύμβουλος στη Νάουσα και ως πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου (1990-94).
Στις δημοτικές εκλογές του 1994 υποστήριξε το συνδυασμό του Πολάκη και ήρθε 1ος σε σταυρούς προτίμησης.
Κατά τα φοιτητικά του χρόνια ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση. Έγινε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 1996. Συγκεκριμένα, αντικατέστησε τον Αθανάσιο Γεωργιάδη στις 28 Μαΐου 1997, λόγω έκπτωσης του τελευταίου από το βουλευτικό αξίωμα.
Ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου στη Βουλή.

Ο Βασίλης Χατζηιωαννίδης απεβίωσε στις 16 Μαρτίου 2013 από ανακοπή της καρδιάς, σε ηλικία 73 ετών και κηδεύτηκε στις 17 Μαρτίου 2012 στον ιερό ναό Αγίου Μηνά Νάουσας.
Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Ρίζου και απέκτησαν 2 παιδιά.
 

ΟΥΡΑΝΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ

Η Ουρανία (Ρένα) Στρατηγού γεννήθηκε το  1929 στην Αθήνα και  ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Αδέλφια της ήταν ο Στέφανος Στρατηγός, η Αλέκα Στρατηγού και η Στέλλα Στρατηγού, ενώ είχε και ακόμη μία μικρότερη αδελφή, την Ίκλενα, η οποία πέθανε σε μικρή ηλικία.

Άρχισε να εμφανίζεται με τον οικογενειακό θίασο του πατέρα της Βασίλη Στρατηγού.
Έγινε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών στις 10 Οκτωβρίου 1947 και το 1950 συμμετείχε στο θίασο του Θεάτρου «Βέμπο».

Έπαιξε στην επιθεώρηση των Ιωσήφ Ριτσιάδη, Μίμη Τραϊφόρου και Γιώργου Γιαννακόπουλου Βίρα τις άγκυρες, όπου μαζί με τις αδελφές της Αλέκα και Στέλλα ερμήνευσαν το γνωστό τραγούδι «Παλιοζωή, παλιόκοσμε και παλιοκοινωνία» σε νούμερο της παράστασης.
Δεν παρέμεινε για μεγάλο διάστημα στο θέατρο.

Τον Ιούλιο του 2013 και κατόπιν επίσκεψής της στο «Σπίτι του Ηθοποιού», όπου φιλοξενείτο ο κουνιάδος της, Ανδρέας Μπάρκουλης, έσπασε τον ώμο της και μεταφέρθηκε στον Ευαγγελισμό.
Ανάρρωσε σύντομα και επανήλθε στο σπίτι της, στο Περιστέρι, όπου ζούσε απομονωμένη.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2014 και κηδεύθηκε την επόμενη ημέρα στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.