My Bonjour

ΗΛΙΑΣ ΒΟΥΤΙΕΡΙΔΗΣ

Ο Ηλίας Βουτιερίδης ήταν Έλληνας ιστορικός της ελληνικής λογοτεχνίας, ποιητής, πολεμιστής και δημοσιογράφος.

Γεννήθηκε το 1874 στο Σουλινά στη Ρουμανία όταν ο πατέρας του υπηρετούσε εκεί ως προξενικός υπάλληλος.

Στην Κρητική επανάσταση του 1897 συμμετείχε ως εθελοντής στο τμήμα του Ιωάννη Νταφώτη.
Τις εντυπώσεις του από τον αγώνα τις στο έργο του «Πολεμικόν Ημερολόγιον της Κρητικής Επαναστάσεως του 1897».
Το 1900 εξέδωσε τη ποιητική του συλλογή «Σύννεφα».

Από το 1903 συνεργάσθηκε με το δημοτικιστικό περιοδικό Νουμάς που εκδιδόταν από τον Δ. Ταγκόπουλο.
Μεγάλο μέρος δε αυτού το έγραφε ο Βουτιερίδης με τα ψευδώνυμα «Γρίφιλος», «Γοργίας», «Σταύρος Λαμπέτης» και «Τίμωνας».

Ο Βουτιερίδης υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αγωνιστές του ακραίου δημοτικισμού.
Αντίθετα στη τέχνη του παρόλο ότι ήταν συντηρητικός δεν παρέμεινε μακριά από την επίδραση των νεωτεριστικών ιδεών της εποχής του.

Ως δημοσιογράφος υπήρξε από τους επιφανέστερους στην εποχή του και είχε χρηματίσει δύο φορές Πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών των Αθηναϊκών εφημερίδων το 1920 και 1923.
Το 1923 διορίσθηκε ως γραμματέας στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας.
Υπήρξε επίσης Καθηγητής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, καθώς επίσης και Γραμματεύς στην Εθνική Βιβλιοθήκη.

Πέθανε στις 10 Αυγούστου 1941.

Η σύζυγός του, Ναταλία, απεβίωσε το 1982.
Από τον γάμο τους απέκτησαν έναν γιο, τον Περικλή.
 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΝΟΒΑΣ

Ο Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός, λογοτέχνης και δημοσιογράφος. Διετέλεσε πρωθυπουργός και ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στη Ναύπακτο στις 9 Φεβρουαρίου το 1893 και ήταν αδελφός του Θεμιστοκλή Αθανασιάδη-Νόβα.

Τελείωσε τις γυμνασιακές σπουδές του στο Β΄ Γυμνάσιο Πατρών κι έπειτα σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αρχικά ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και τη δικηγορία.
Εργάστηκε επί 25 χρόνια ως δημοσιογράφος ανταποκριτής της εφημερίδας Ακρόπολις κατά τους Βαλκανικούς πολέμους στο Μακεδονικό Μέτωπο και της εφημερίδας Πολιτεία κατά τη Μικρασιατική εκστρατεία.
Υπήρξε συντάκτης των εφημερίδων Ακρόπολις και Πολιτεία, και συνεκδότης (1933-1936) της εφημερίδας Νέος Κόσμος.
Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ενώσεως Συντακτών Αθηνών το 1926 και διετέλεσε αντιπρόεδρός της. Έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1955 και πρόεδρος της Ακαδημίας το 1965.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας το 1926 με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά.
Συνέχισε να εκλέγεται βουλευτής από το 1932 έως το 1964 με το Προοδευτικόν Κόμμα του Γεωργίου Καφαντάρη, με το Κόμμα Φιλελευθέρων και με την Ένωση Κέντρου.
Το 1936 εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής. Από το 1945 διετέλεσε πολλές φορές υπουργός.

Το 1964, ως βουλευτής της Ένωσης Κέντρου, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής.
Στις 15 Ιουλίου 1965, μεσούσης της πολιτειακής κρίσης που προέκυψε κατά την λεγόμενη Αποστασία, όπου και ακολούθησε η γνωστή διαμάχη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον Βασιλιά Κωνσταντίνο, όταν ο πρώτος επέμενε να αναλάβει το υπουργείο Άμυνας, παρά την διαφωνία του Βασιλιά, είτε επειδή ήθελε να ορίσει άτομο της εμπιστοσύνης του, είτε επειδή ο γιος του, Ανδρέας, φέρονταν αναμεμιγμένος στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, για την οποία η έρευνα δεν είχε ολοκληρωθεί.
Ο Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας κλήθηκε από τον Βασιλιά να σχηματίσει κυβέρνηση.
Τότε κατηγορήθηκε από τον συμπολιτευόμενο τύπο ότι ορκίσθηκε πρωθυπουργός αμέσως μετά από την τελευταία συνάντηση του Βασιλιά και του Γ. Παπανδρέου, χωρίς να περιμένει ο Βασιλιάς να υποβάλει ο τελευταίος γραπτή παραίτηση.

Είχαν προηγηθεί αρκετές συνομιλίες, όπου άρχισε να διαφαίνεται η απειλή παραίτησης εκ μέρους του Πρωθυπουργού.
Ο Βασιλιάς ζητούσε να ορίσει άλλον στη θέση του Υπουργού Αμύνης, ο Γ. Παπανδρέου όμως, θεωρώντας ότι είναι απαράδεκτο ο πρωθυπουργός να μην μπορεί να αναλάβει όποιο υπουργείο επιθυμεί («πρωθυπουργός υπό απαγόρευσιν»), δεν δέχθηκε αυτή τη λύση εμμένοντας στην θέση του.
Όταν άρχισε να διαφαίνεται το πρόβλημα διαδοχής στην πρωθυπουργία, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Συνταγματικού Δικαίου Χρήστος Σγουρίτσας, ο οποίος ανήκε στο συμβουλευτικό επιτελείο του Βασιλιά υπό τον διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Βασιλικού Οίκου Δημήτρη Μπιτσίου, γνωμοδότησε υπέρ της προτίμησης του Γ. Αθανασιάδη - Νόβα, επειδή ήταν Πρόεδρος της Βουλής και είχε ψηφιστεί από το κόμμα της πλειοψηφίας.
Έτσι μετά την τελευταία συνάντηση Γ. Παπανδρέου και Βασιλιά, εξερχόμενος ο πρώτος των ανακτόρων δημοσιοποίησε την προφορική του παραίτηση.
Ο Βασιλιάς ακολουθώντας την εισήγηση Σγουρίτσα κάλεσε αμέσως τον Γ. Αθανασιάδη - Νόβα και του έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Λόγω των ανωτέρω ο Γ. Αθανασιάδης - Νόβας στιγματίστηκε ως ο πρώτος «Πρωθυπουργός της Αποστασίας», παρότι η Κυβέρνησή του τελικά δεν πέτυχε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης και παραιτήθηκε.
Κατά την περίοδο αυτή, ο δημοσιογράφος Κώστας Σταματίου δημοσίευσε στην εφημερίδα Τα Νέα (φύλλο της 29ης Ιουλίου 1965) ένα ψευδεπίγραφο τετράστιχο το οποίο απέδωσε στον Γ. Αθάνα (Αθανασιάδη-Νόβα).
Από το τετράστιχο αυτό, οι πολιτικοί αντίπαλοι του τελευταίου, του κόλλησαν το προσωνύμιο «Γαργάλατας».
Ακολούθησε νέα αποτυχημένη προσπάθεια σχηματισμού Κυβέρνησης υπό τον Ηλία Τσιριμώκο, όταν προσκλήθηκε από τον Βασιλιά και έλαβε σχετική εντολή, όμως κι αυτός δεν κατάφερε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης.
Τούτου ακολούθησε τελικά η Κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου (1965-66), η οποία και κατάφερε να περιβληθεί με ψήφο εμπιστοσύνης.
Στην κυβέρνηση αυτή ο Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας διετέλεσε αντιπρόεδρος.

Πραγματοποίησε σημαντικές δωρεές στη γενέτειρά του Ναύπακτο, όπου και πέθανε στις 10 Αυγούστου το 1987.
 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΛΕΡΥ

Ο Ιωάννης Παπαντωνόπουλος με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Γιάννης Φλερύ, ήταν Έλληνας χορογράφος, με σημαντικό έργο στο χώρο του ελαφρού θεάτρου και κυρίως της επιθεώρησης και της οπερέτας.

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1914.

Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα και κατόπιν γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά δεν φοίτησε.

Το 1934 πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο του Αττίκ και στο θέατρο «Ριάλτο» σε παράσταση οπερέτας.

Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, το 1937, είχε παρτενέρ τη Λίζα Ποζέλι και αργότερα τη Μπέλα Σμάρω.
Εντάχθηκε στην πρώτη χορευτική ομάδα κλασικού χορού του Κώστα Νίκολα και συνεργάστηκε μαζί του για μια επταετία (1937-46).

Το 1940, με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, βρέθηκε στο Αλβανικό Μέτωπο.
Με την κατάκτηση της χώρας από τους Γερμανούς, ο Φλερύ συμμετέχει στην Αντίσταση μέσω του ΕΑΜ.
Το 1943, γνώρισε τη Λίντα Άλμα, στο βαριετέ «Παναθήναια», στο τέρμα της Λεωφ. Αλεξάνδρας, όπου χόρευε.
Το 1946 η διάσημη Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίτ Πιάφ τους είδε να χορεύουν στο καμπαρέ «Μαϊάμι» και τους προσκάλεσε στο Παρίσι για κοινές εμφανίσεις.

Έμεινε στο Παρίσι για επτά χρόνια και, μαζί με την Άλμα, έκαναν καριέρα για 28 χρόνια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Στις ΗΠΑ, παρακολούθησε μαθήματα χορογραφίας στη Μητροπολιτική Όπερα.

Εκτός από χορευτής σε παραστάσεις, αργότερα έκανε και χορογραφία σε πάνω από 40 ελληνικές ταινίες, όπως μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη.

Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και με το Αμφιθέατρο.
Κατά το διάστημα 1958-99 χορογράφησε στην ΕΛΣ χοροδραματικά εμβόλιμα για τις οπερέτες Ο σοκολατένιος στρατιώτης (1958), Η νυχτερίδα (1992-93, 1997-98, 1998-99) και Οι απάχηδες των Αθηνών (1984-85, 1985-86, 1986-87, 1990-91).

Τελευταία του δουλειά ήταν στο έργο «Βίρα τις Άγκυρες».

Αποκλήθηκε «Φρεντ Αστέρ της Ελλάδας».

Απεβίωσε στις 10 Αυγούστου 2001.
 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΗΔΟΝΑΣ

Ο Απόστολος Αηδονάς του Γεωργίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, το 1918 και ήταν Έλληνας δικηγόρος και βουλευτής Θεσσαλονίκης επί δεκαετίες.
Ήταν επίσης Γενικός Επιθεωρητής της ΔΕΘ και Γενικός Διευθυντής Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης.
Για την αντιστασιακή και πολεμική του δράση τιμήθηκε με τον Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως και με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων.

Καταγόταν από την Επανομή Θεσσαλονίκης και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.
Εργάστηκε ως αυτοκινητιστής και ως δικηγόρος.
Κατά τον Πόλεμο του 1940 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό Μέτωπο και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.
Επίσης, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, ιδρύοντας τις οργανώσεις "Ιερός Λόχος", "Πατριωτικό Ελληνικό Κομιτάτο" και "Φιλική Εταιρεία".
Εκλέχθηκε βουλευτής Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά το 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, αργότερα όμως διαγράφηκε από τον Παπάγο.
To 1953 πήρε μέρος στην επαναληπτική εκλογή για μία έδρα, την οποία κέρδισε η Ελένη Σκούρα (ο Αηδονάς ήρθε 4ος).
Έπειτα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και στις εκλογές του 1956 , του 1958 (πρώην Δήμου Θεσσ.) και του 1961 εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης.
Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής Υπολοίπου Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1974 με 11.672 σταυρούς προτίμησης.
Το 1957, με δική του εισήγηση ιδρύθηκε ο ΟΑΣΘ.
Ασχολήθηκε και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, υπηρετώντας ως δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης.
Έπειτα από τη Μεταπολίτευση, συνέβαλε στην επέκταση των δρομολογίων για τα αστικά λεωφορεία, φτάνοντας ως την Επανομή.
Με τη σύζυγό του, Σοφία Δημητρίου Δημητριάδου, απέκτησαν μία κόρη, τη Νέλλη, οικονομολόγο, εκπαιδευτικό και επί μακρόν δημοτική σύμβουλο Θεσσαλονίκης και έναν γιο, το δικηγόρο Γιώργο, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΘ.

Απεβίωσε στις 10 Αυγούστου το 2009 και η ταφή του έγινε στην Επανομή.
 

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΣΑΒΒΟΥΡΑΣ

Ο Ιπποκράτης Σαββούρας ήταν Έλληνας πολιτικός, κτηνίατρος στο επάγγελμα, εκδότης εφημερίδων και συγγραφέας.

Γεννήθηκε στο Κάστρο (σημερινή Μύρινα) Λήμνου στις 18 Ιουλίου το 1931. Πατέρας του ήταν ο Οδυσσέας Σαββούρας, βιομήχανος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ευεργέτης της Λήμνου με σπουδαίες δωρεές, τον οποίον όμως έχασε σε ηλικία 5 ετών και μητέρα του η Ανδρομάχη Σαββούρα.
Είχε τρία αδέλφια. Έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Λήμνο και φοίτησε στο τοπικό Γυμνάσιο. Ως παιδί κατά τη διάρκεια της κατοχής πρόσφερε υπηρεσίες στους Βρετανούς κομάντος και μεταπολεμικά βραβεύτηκε για αυτή του τη δράση από τον Βρετανό στρατηγό Χάρολντ Αλεξάντερ.

Από νέος ήταν φίλος των γραμμάτων και το 1958 ήταν πρόεδρος στον «Πνευματικό Όμιλο Νέων Λήμνου», με αξιόλογη πολιτιστική δραστηριότητα.
Παράλληλα, υπήρξε διεθνής αθλητής της πυγμαχίας στην κατηγορία βαρέων βαρών. Σπούδασε στην Ιταλία, (Πίζα και Σάσσαρι) και ήταν διδάκτωρ κτηνιατρικής. Άσκησε το επάγγελμά του στην Αθήνα.
Είχε κτηνιατρείο στο Κολωνάκι και αργότερα την κτηνιατρική κλινική «Κυανούς Σταυρός» στο Παλαιό Φάληρο.
Με την Ανθή Πριoβόλου απέκτησε τον Ακρίτα. Ο Ακρίτας Σαββούρας δολοφονήθηκε στις 11 Ιουλίου 2004 στο Παλαιό Φάληρο, σε μια συμπλοκή κατά την οποία τραυματίστηκε σοβαρά και ο 24χρονος Αλβανός Νικόλα Αράπη, την οποία η αστυνομία απέδωσε σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών.
Με την σύζυγό του Πάμελα απέκτησε τον Οδυσσέα.

Ο Ιπποκράτης Σαββούρας απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στην Αθήνα στις 10 Αυγούστου 2017.

Η κηδεία του έγινε στο Παλαιό Φάληρο στις 12 Αυγούστου.