My Bonjour

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

Ο Γιώργος Σαραντάρης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, στις 20 Απριλίου 1908 κα ήταν Έλληνας ποιητής, φιλόσοφος και δοκιμιογράφος της Γενιάς του ’30.

Γόνος οικογένειας Ελλήνων εμπόρων με καταγωγή από το Λεωνίδιο Αρκαδίας που διέμεναν στην Ιταλία, είχε την ευκαιρία να ανατραφεί σε ένα αστικό και σχετικά προοδευτικό, σε σχέση με τα ελληνικά δεδομένα, περιβάλλον.
Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια στην Ιταλία, όπου έζησε από το 1910 έως το 1931.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ωστόσο, τον κέρδισε η ποίηση.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Γιώργος Σαραντάρης εμφορούμενος από συναισθήματα φιλοπατρίας συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού μετώπου, όπου αρρώστησε από τύφο.

Πέθανε ύστερα από την επιστροφή του στην Αθήνα στις  25 Φεβρουαρίου το 1941.
 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ

Ο Νικόλαος Κουπαρούσος ήταν Έλληνας φαρμακοποιός και πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1888 στην Κοζάνη και εργάστηκε ως φαρμακοποιός.

Εντάχθηκε στον βενιζελικό χώρο, όμως είχε εκδώσει ανακοίνωση κατά των προσφύγων τονίζοντας προς το εθνικό κέντρο ότι η περιουσία τους "εκινδύνευε εκ μέρους προσφύγων" και απειλούσε αργότερα ο ίδιος να διώξει για τη Βραζιλία τους πρόσφυγες, εάν δεν συμμορφωθούν.

Από το 1930 ως το 1941 εξέδιδε την εφημερίδα "Μακεδονικόν Βήμα".
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με το Κόμμα Ελευθεροφρόνων στις εκλογές του 1926, με το με το Κόμμα Φιλελευθέρων στις εκλογές του 1928 και με το Εθνικόν Ριζοσπαστικόν Κόμμα στις εκλογές του 1932 και του 1933.
Αργότερα εξελέγη ξανά βουλευτής Κοζάνης το 1950 με το Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων και για τελευταία φορά το 1951 με την Εθνική Προοδευτική Ένωση Κέντρου.

Πέθανε στις  25 Φεβρουαρίου 1966  σε ηλικία 78 ετών και κηδεύτηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1966.
 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΞΥΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος, του Ιωάννου ήταν σπουδαίος Έλληνας δημόσιος λειτουργός, επιστήμονας και βουλευτής.

Γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1885.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1911 εισήλθε στο Δημόσιο, πρώτος στον διαγωνισμό γραμματέων του μόλις τότε συσταθέντος Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, (που μετονομάστηκε αργότερα Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας).
Κατά την τριετία 1919 – 1921 υπηρέτησε αποσπασμένος ως Διευθυντής της Ύπατης Αρμοστείας στη Σμύρνη, όπου κατά την επίσημη διαπίστωση του τότε αρμοστή Αρ. Στεργιάδη έφερε «θαυμάσια εις πέρας εν των μεγαλυτέρων έργων της εν Σμύρνη Ελληνικής Διοικήσεως, ήτοι την παλλινόστησιν και εις τας εστίας των εγκατάστασιν των από του 1914 και μετέπειτα εκδιωχθέντων υπό των Νεοτούρκων, Μικρασιατών Ελλήνων».

Στη συνέχεια παρακολούθησε ιδιαίτερα νομικά και οικονομικά μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μετά των οποίων στην επιστροφή του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη σμύριδα Νάξου όπου το 1927 εξέδωσε το πρώτο του σπουδαίο σύγγραμμα «Μελέτη περί Ναξίας σμύριδος».
Το 1943, κατά τη διάρκεια της κατοχής, προήχθη σε γενικό διευθυντή του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στο οποίο και υπηρέτησε μέχρι το 1951 όπου τότε εξελέγη τακτικό μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπηρεσιών (ΑΣΔΥ) από το οποίο όμως παραιτήθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους όταν εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

Το 1950 υπήρξε ο εισηγητής της συσταθείσης τότε επιτροπής για τη σύνταξη Σχεδίου Μεταλλευτικού Δικαίου του οποίου υπήρξε και ο θεμελιωτής των βάσεων όλων των περί αυτού ζητημάτων διακρινόμενος για την ευφυΐα και κρίση του.

Τον Δεκέμβριο του 1952 διορίσθηκε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Βιομηχανίας, διορισμό τον οποίο όμως δεν αποδέχθηκε, παραμένοντας Γενικός Διευθυντής των Μεταλλείων του Υπουργείου Βιομηχανίας.
Από τον Μάρτιο του 1953 ανέλαβε καθηγητής του Μεταλλευτικού Δικαίου και της Μεταλλευτικής Οικονομίας στην Ανωτάτη Βιομηχανική Σχολή.

Δημοσίευσε πληθώρα άρθρων, διατριβών και γνωμοδοτήσεων επί μεταλλευτικών θεμάτων σύμφωνα με τα οποία ομολογουμένως διαμορφώθηκε κατά το πλείστον η Διοικητική νομολογία ως και αυτή των Τακτικών Δικαστηρίων επί ομοίων ζητημάτων.
Υπήρξε επίσης συνεργάτης του Νεώτερου Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού Ηλίου, μέλος της Χριστιανικής Ένωσης Επιστημόνων, θέση από την οποία έκανε και πολλές διαλέξεις χριστιανοκοινωνικού περιεχομένου.

Τιμήθηκε από την Πολιτεία όσο λίγοι.
Τιμήθηκε από δύο Βασιλείς και από ένα πλήθος πνευματικών ιδρυμάτων ελληνικών και ξένων,τα δε συγγράμματά του αποτελούν μέχρι σήμερα πολύτιμο οδηγό και κοινό κτήμα στην επιστήμη και στη πράξη των διοικητικών υπηρεσιών, δικαστηρίων και αστυνομικών Αρχών.

Ο Γεώργιος Ξυνόπουλος πέθανε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου του 1969.
 

ΑΚΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Άκος Δασκαλόπουλος ήταν Έλληνας ποιητής και στιχουργός.

Ο Κυριάκος Δασκαλόπουλος, όπως ήταν ολόκληρο το όνομά του, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου του 1937.

Ο πατέρας του ήταν υδραυλικός κι είχε άλλους δυο αδερφούς.
Από μικρός διάβαζε πολλή ποίηση, λογοτεχνία, φιλοσοφία, δοκίμιο κ.λπ.
Το 1962 διακρίθηκε σε ένα διαγωνισμό στιχουργικής, με το ποίημα "Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά".
Το βραβείο που κέρδισε ήταν να μελοποιήσει το ποίημα αυτό ο Μίκης Θεοδωράκης.
Αυτό το 1ο τραγούδι του το αφιέρωσε στην Καίτη Κανδηλώρου με την οποία τότε ήταν ερωτευμένος.

Στις 26 Ιουνίου του 1967, ο Άκος ενεπλάκη σε ένα σοβαρό τροχαίο, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε συγκρούστηκε με αυτό που οδηγούσε ο Αλέκος Ουδινότης, με αποτέλεσμα να εκπαραθυρωθεί απ' τη θέση του οδηγού και να τραυματιστεί πολύ βαριά.
Θραύσματα γυαλιού μπήκαν στο αριστερό του μάτι και έχασε για πάντα την όρασή του από αυτό.
Τον επόμενο χρόνο (το 1968), απέκτησε ένα κόκκινο τρεχαντήρι, το οποίο ονόμασε Ψαριανή και μέσα σ' αυτό πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέχρι το 1982.

Το 1974 παντρεύτηκε την ηθοποιό Χριστίνα Αυλιανού και έζησε μαζί της μέχρι το 1978 οπότε και χώρισαν.
Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές και έγραψε τους στίχους σε μεγάλο αριθμό τραγουδιών.

Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου του 1998 από καρδιακή προσβολή σε ηλικία μόλις 61 ετών και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

ΒΥΡΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Βύρων Θεοδωρόπουλος ήταν Έλληνας διπλωμάτης και συγγραφέας.

Γεννήθηκε το 1920 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά στο τμήμα νομικής του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών.

Εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία το 1946 και το 1955 τοποθετήθηκε πρόξενος στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία βίωσε τα γεγονότα των Σεπτεμβριανών. Διετέλεσε επίσης γενικός πρόξενος στην Αλεξάνδρεια και το 1965 έγινε διευθυντής τουρκικών και κυπριακών υποθέσεων.
Στη συνέχεια τοποθετήθηκε πρέσβης στον Καναδά, καθώς και μόνιμος αντιπρόσωπος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και το ΝΑΤΟ.
Την περίοδο 1976 - 1981 χρημάτισε μόνιμος υπηρεσιακός γενικός γραμματέας του υπουργείου εξωτερικών και παράλληλα πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαπραγματεύσεων για την ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Από το διπλωματικό σώμα αφυπηρέτησε το 1981 με τον τίτλο του πρέσβη επί τιμή.
Μετά τη συνταξιοδότησή του ασχολήθηκε με την συγγραφή βιβλίων, το δε βιβλίο του Οι Τούρκοι και Εμείς (1988) βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Επίσης είχε αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας του πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 2009 προτάθηκε για την έδρα της Θεωρίας και Πρακτικής της Διπλωματίας της Ακαδημίας Αθηνών μαζί με τον Κώστα Αιλιανού, χωρίς όμως να εκλεγεί κάποιος. Λίγο πριν την συνεδρίαση της Ακαδημίας, ο πρόεδρος της ένωσης συνταξιούχων διπλωματικών υπαλλήλων, πρέσβης Αλεξανδρής, ζήτησε να εκδοθεί ψήφισμα στήριξης υπέρ του Θεοδωρόπουλου συναντώντας την άρνηση της συνέλευσης. Μετά το πέρας της εκλογής ο Θεοδωρόπουλος κατηγόρησε σε κάποια άλλη εκδήλωση τον Κωστή Στεφανόπουλο, σύμφωνα πάντα με επιστολή του τελευταίου, ότι τον κυνηγάει με όλους τους τρόπους.
Ο Κωστής Στεφανόπουλος στην ίδια επιστολή του σε ημερήσια εφημερίδα διέψευσε ότι παρενέβη στην διαδικασία εκλογής για την πλήρωση της κενής έδρας της Ακαδημίας Αθηνών υπέρ του Αιλιανού.

Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2010 στην Αθήνα.

Δηλώσεις σχετικά με τον θάνατό του έκαναν ο υπουργός εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας, καθώς και η Ντόρα Μπακογιάννη.
 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΛΑΒΑΣ

Ο Δημήτρης Γκλαβάς  γεννήθηκε στην Πάτρα, το 1926 και ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) και ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ).

Πολέμησε στην αντίσταση κατά των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών και αργότερα εξορίστηκε στη Μακρόνησο λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων. Μετά την εξορία του, τελείωσε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή Αθηνών. Επιδόθηκε στη δημοσιογραφία, στο πολιτικό, εκπαιδευτικό και ελεύθερο ρεπορτάζ.
Εργάστηκε στο ραδιόφωνο (ΕΙΡ) και σε πολλές εφημερίδες, όπως «Αθηναϊκή», «Εξπρές», «Νέα Πολιτεία» και «Ελευθεροτυπία».

Εκλέχθηκε πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ενώ πρωτοστάτησε και στην ίδρυση της ΠΟΕΣΥ, της οποίας διατέλεσε πρόεδρος από ιδρύσεώς της μέχρι και το 2004.

Στην δεύτερη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διατέλεσε υπηρεσιακός υφυπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης από τις 2 Ιουνίου 1989 ως τις 2 Ιουλίου 1989.

Πέθανε στην Αθήνα, στις 25 Φεβρουαρίου 2010, σε ηλικία 84 ετών, και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ

Ο Δημήτρης Τσοβόλας ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.

Γεννήθηκε  στις 4 Σεπτεμβρίου το 1942 στους Μελισσουργούς Άρτας.

Προερχόταν από πολύ φτωχή οικογένεια η οποία μάλιστα στα μετεμφυλιακά χρόνια αντιμετώπισε διώξεις λόγω της συμμετοχής της στην Εθνική Αντίσταση και στο ΕΑΜ επί Κατοχής.
Σπούδασε στο Τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ήταν συνήγορος της οικογένειας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μετά το 2008. Η υπόθεση Γρηγορόπουλου έληξε με την ισόβια καταδίκη του ειδικού φρουρού, Επαμεινώνδα Κορκονέα.

Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Γιώτη και είχε δυο παιδιά.

Απεβίωσε σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 25 Φεβρουαρίου 2022 έπειτα από πολύμηνη αντιμετώπιση του καρκίνου.