My Bonjour

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ

Ο Θεόδωρος Τουρκοβασίλης ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός εθνικιστικών και ακροδεξιών πεποιθήσεων.

Γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου το 1891 στην Αλωνίσταινα της Αρκαδίας.

Ήταν απόγονος οικογένειας οπλαρχηγών της Επανάστασης του 1821, η οποία έφερε αρχικά το επώνυμο Δημητρακόπουλος.
Σύμφωνα με τον γνωστό ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο, ο Βασίλειος Δημητρακόπουλος, οπλαρχηγός υπό τις διαταγές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη συνήθιζε να τιμωρεί άγρια τους Έλληνες που συνεργάζονταν με τους Οθωμανούς, προκαλώντας το σχόλιο του Κολοκοτρώνη «Τούρκος είσαι ρε Βασίλη και τους τιμωρείς έτσι;», απ' όπου προέκυψε το προσωνύμιο, μετέπειτα επώνυμο, Τουρκοβασίλης.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, επέστρεψε στη Τρίπολη (1914) όπου και άρχισε να δικηγορεί.
Από νωρίς ασχολήθηκε με την πολιτική και πρωτοεκλέχθηκε βουλευτής Αρκαδίας το 1920 με το Λαϊκόν Κόμμα του Δημητρίου Γούναρη.
Στη συνέχεια προσχώρησε στο Κόμμα Ελευθεροφρόνων του Ιωάννη Μεταξά. Μετά τις εκλογές του 1926 και την δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης, ανέλαβε υπουργός Δικαιοσύνης και στις δύο κυβερνήσεις συνασπισμού που ακολούθησαν, έως το 1928.
Το 1929 εκλέχθηκε γερουσιαστής Αρκαδίας, ενώ το 1933 ανέλαβε υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση συνασπισμού του Παναγή Τσαλδάρη.
Επί κυβερνήσεως του Γ. Κονδύλη το 1935 ανέλαβε και πάλι υπουργός Παιδείας.

Στις 29 Αυγούστου του 1940 ο Ιωάννης Μεταξάς διέταξε τη σύλληψη και την εξορία του Θ. Τουρκοβασίλη, όταν διαπιστώθηκε η συμμετοχή του σε συνωμοτική κίνηση ανατροπής του καθεστώτος.
Το 1943, επί κατοχικής κυβέρνησης του Ιωάννη Ράλλη, ανέλαβε την διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά ύστερα από τρεις μήνες συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε επί τετράμηνο.

Μετά την απελευθέρωση, ίδρυσε το Κόμμα Εθνικοφρόνων, ενώ στις εκλογές των ετών 1950 και 1951 συνεργαζόμενος με τον πρώην υπουργό του Μεταξά Κωνσταντίνο Μανιαδάκη δημιούργησαν την Πολιτική Ανεξάρτητη Παράταξη.
Στις εκλογές του 1956, έλαβε μέρος ως αρχηγός του Κόμματος των Εθνικοφρόνων.

Το 1961 συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Παπανδρέου (όπως και αρκετοί άλλοι αντικαραμανλικοί δεξιοί) και συμμετείχε στην ίδρυση της Ενώσεως Κέντρου, αλλά απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Αρκαδίας.

Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1975, σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε την επομένη στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΡΟΥΣΣΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ

Ο Ρούσσος Ι. Κούνδουρος γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης, το 1923 και ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πρωτοπόρος της ελεύθερης ραδιοφωνίας.

Αφού ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο στον Άγιο Νικόλαο, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή. Πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση (στο ΕΑΜ και στον ΕΛΑΣ) κατά τη γερμανική κατοχή.
Ήταν πρωτοπόρος στην ίδρυση του κόμματος της ΕΔΑ και κατά την εξορία του στη Μακρόνησο ήταν γνωστός ως "ο γιατρός της Μακρονήσου".

Το 1953 ίδρυσε το Ινστιτούτο Μορφωτικού και Επιστημονικού Κινηματογράφου και γύρισε μια σειρά από επιστημονικές ταινίες σε 16 χιλιοστά και με χρώμα, με θέμα τη χειρουργική.
Βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Επιστημονικού Κινηματογράφου στις Κάννες (1956).
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1958, τέθηκε επικεφαλής μιας ομάδας μαζί με το Ροβήρο Μανθούλη, το Φώτη Μεσθεναίο, το Γιάννη Μπακογιαννόπουλο και τον Ηρακλή Παπαδάκη που αποσκοπούσε στο να διαδοθεί και να αναπτυχθεί το ντοκιμαντέρ.

Η Πολιτεία θα του εμπιστευτεί τη διεύθυνση του κινηματογράφου.
Το 1960, του απονεμήθηκε τιμητικό βραβείο για την προσφορά του στο ντοκιμαντέρ από το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 1961 ανέλαβε ειδικός σύμβουλος στον τομέα του κινηματογράφου στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως και έργο του ήταν η οργάνωση της Υπηρεσίας Κινηματογραφικών Επικαίρων και Ντοκιμαντέρ.
Η λειτουργία της υπηρεσίας διακόπηκε το 1967, εξαιτίας της χούντας.

Κατά την περίοδο της δικτατορίας ο Κούνδουρος έφυγε στη Γαλλία και εργάστηκε στην UNESCO ως σύμβουλος σε θέματα ΜΜΕ.
Μετά το πραξικόπημα του 1974 εναντίον του Μακαρίου στην Κύπρο, ανέλαβε την οργάνωση πλωτού ραδιοφωνικού σταθμού, που μετέδωσε μεταξύ άλλων και τη φωνή του Μακαρίου που ανέφερε ότι ήταν ζωντανός.

Έπειτα από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα επέστρεψε στη γενέτειρά του και ανέλαβε την έκδοση του μαχητικού περιοδικού Πολιτικά Θέματα.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80 διηύθυνε το Κανάλι 15, μια συμβολική ομάδα που εξέπεμπε συμβολικά και της οποίας τα μέλη συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη.
Ο αγώνας του Κούνδουρου για τη νομιμοποίηση των ραδιοφωνικών σταθμών βρήκε τελικά απήχηση και στις 25 Ιανουαρίου 1988 δημοσιεύτηκε το προεδρικό διάταγμα με το οποίο επιβλήθηκε η κατάργηση στο κρατικό μονοπώλιο στα ΜΜΕ.

Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1990 από ανακοπή καρδιάς.
 

ΤΑΚΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο Δημήτριος (Τάκης) Παπανικολάου του Φωτίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός της Αριστεράς.
Γεννήθηκε στα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, το 1924.

Από πολύ νωρίς εντάχθηκε στη νεολαία του ΚΚΕ στη Θεσσαλία και όταν ήταν φοιτητής οργανώθηκε στην ΕΠΟΝ της Νομικής Σχολής.
Υπέστη βασανιστήρια κατά την υπηρέτηση της στρατιωτικής του θητείας σε στρατόπεδα στη Μακρόνησο και στον Αϊ-Στράτη.
Οι εκτοπισμοί συνεχίστηκαν και την περίοδο της χούντας των Συνταγματαρχών.

Νωρίτερα είχε δραστηριοποιηθεί στην ΕΔΑ, με την οποία εξελέγη βουλευτής Τρικάλων το 1963 και το 1964.
Μεταπολιτευτικά εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ σε 3 συνέδρια του κόμματος.

Στις δημοτικές εκλογές του 1982 ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Τρικκαίων χάνοντας τη δημαρχία από τον Αθανάσιο Τριγώνη με 7.183 ψήφους και ποσοστό 49,38% (έχασε με διαφορά 45 ψήφων).

Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 1998 και κηδεύτηκε στις 5 Μαρτίου από το ναό του Αγίου Χαραλάμπους Ιλισίων και ετάφη στην γενέτειρά του την επομένη, στα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων.
 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ

Ο Θεόδωρος Καρατζάς ήταν Έλληνας δικηγόρος.

Γεννήθηκε το 1930 στην Αθήνα.

Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Ανώτατων Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Στρασβούργο.
Από το 1955 εργαζόταν ως δικηγόρος Αθηνών με ειδίκευση σε θέματα διεθνών συναλλαγών, επενδύσεων και ναυτιλίας.
Υπήρξε σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας σε ναυτιλιακά θέματα, καθώς και νομικός σύμβουλος πολλών Ελλήνων εφοπλιστών.

Μετά το 1981 και την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, κατέλαβε μια σειρά από σημαντικές θέσεις.

Το 1996 έγινε διοικητής της Εθνικής, προτεινόμενος από τον Κ. Σημίτη, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004 και τον θάνατό του μετά από σύντομη ασθένια.
Η οκταετής θητεία Καρατζά στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας υπήρξε αποφασιστική στην περαιτέρω εξέλιξη και την ανάπτυξη της Τράπεζας, αφού η αναδιάρθρωση και ο εκσυγχρονισμός που επιτεύχθηκε την περίοδο αυτή διασφάλισαν την ανταγωνιστικότητά της έναντι των άλλων ελληνικών τραπεζών και της έδωσαν την ευκαιρία για αναβάθμιση της διεθνούς παρουσίας της, ιδιαίτερα στο χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Ο Καρατζάς πίστευε ότι η ελληνική οικονομία χρειάζεται ισχυρές εξωστρεφείς επιχειρήσεις με διεθνή παρουσία, αλλά το κέντρο λήψης αποφάσεων πρέπει πάντα να βρίσκεται στην Ελλάδα.
Στη λογική αυτή κινούνταν και η (τελικά αποτυχημένη) προσπάθειά του για τη συγχώνευση της Εθνικής Τράπεζας με την Alpha Bank.
Η πολιτική του Θ. Καρατζά στην Ε.Τ.Ε. και στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, της οποίας επίσης ήταν πρόεδρος την οκταετία 1996-2004, διευκόλυνε τις διεργασίες που ελάμβαναν χώρα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, έτσι ώστε ο κλάδος να αποτελέσει ένα από τα πιο δυναμικά και ανταγωνιστικά τμήματα της οικονομίας της χώρας.

Απεβίωσε στις 3 Μαρτίου 2004.
 

ΚΩΣΤΑΣ ΔΙΓΚΑΒΕΣ

Ο Κώστας Διγκαβές ήταν Έλληνας δικηγόρος και συγγραφέας.
Έγινε γνωστός από την έκδοση των ελληνικών και διεθνών αλμανάκ από το 1983 ως το 2012 αλλά και άλλων βιβλίων νομικού, πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου.
Το Αλμανάκ που εξέδιδε κάθε χρόνο ήταν ένα μοναδικό για την Ελλάδα ημερολόγιο ελληνικών και διεθνών γεγονότων.

Γεννήθηκε το 1934 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε νομικά στο ΑΠΘ.

Άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα στη συμπρωτεύουσα και από το 1983 ως το 2012 εξέδιδε ανελλιπώς το ετήσιο Ελληνικό και Διεθνές Αλμανάκ.
Συνέγραψε και άλλα βιβλία, καταγράφοντας εκλογικά αποτελέσματα, περιγράφοντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και εκδίδοντας ένα ημερολόγιο με τα γεγονότα της περιόδου της χούντας.

Πέθανε σε ηλικία 81 ετών στις 3 Μαρτίου 2015 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αναστάσεως του Κυρίου στα Κοιμητήρια της Θέρμης.

Ο γιος του, Μανόλης, συνεργάστηκε στην ετήσια έκδοση του "Αλμανάκ" την τελευταία δεκαετία, σε συνεργασία και με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.