My Bonjour

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΑΚΗΣ

Ο Βασίλειος Παν. Κορφιωτάκης ήταν Έλληνας νομάρχης και διοικητής του Αγίου Όρους.

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1899 στην Πάτρα και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών.
Σπούδασε επίσης Πολιτικές επιστήμες στη Βιέννη.

Από τον Απρίλιο του 1936 ως τον Φεβρουάριο του 1938 ήταν Νομάρχης Χαλκιδικής (διορισμένος).
Στη συνέχεια (Αύγουστος 1941) διορίστηκε Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους και παρέμεινε διοικητής ως τον Φεβρουάριο του 1943, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω της αντίθεσής του προς τα συμφέροντα των σλαβόφωνων μοναστηριών.
Το 1951 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και αργότερα αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπηρεσιών.

Πέθανε στις 4 Ιουλίου το 1983 και κηδεύτηκε στις 5 Ιουλίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.

ΕΝΤΙΣΟΝ ΒΗΧΟΣ

Ο Έντισον Βήχος γεννήθηκε το 1912 και ήταν Έλληνας ερασιτέχνης ηθοποιός και φωτογράφος.

Ο Βήχος έγινε γνωστός από την ερμηνεία του στην βουβή ταινία Δάφνις και Χλόη (1931), στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Δάφνι, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ορέστη Λάσκου.
Η ταινία, που αφηγείται ένα βουκολικό ειδύλλιο στη Λέσβο του 2ου μ.Χ. αιώνα, υπήρξε η πρώτη επίσημη ελληνική ταινία που παρουσίασε σκηνές γυμνού, γι΄ αυτό και την εποχή εκείνη είχε χαρακτηριστεί ως "πορνογράφημα".

Για τις ανάγκες του ρόλου, ο Λάσκος μετέτρεψε το όνομα του Βήχου σε Απόλλων Μαρσύας, ενώ η συμπρωταγωνίστριά του, στο ρόλο της Χλόης, ήταν η Ελληνοαμερικανίδα κλασική χορεύτρια Λούση (Λουκία) Ματλή.
Ο πατέρας του Βήχου αντιδρούσε στη συμμετοχή του γιού του στην ταινία και, προκειμένου να καμφθούν οι αντιρρήσεις του, χρειάστηκε -όπως λέγεται- να δοθεί μάχη.
Το Δάφνις και Χλόη χαρακτηρίστηκε ως "η πιο καλλιτεχνική ταινία του προπολεμικού ελληνικού κινηματογράφου".

Ο Βήχος τα επόμενα χρόνια έμεινε σχεδόν στην αφάνεια, πρωταγωνιστώντας το 1932 σε μία ακόμη ταινία του Ορέστη Λάσκου, το Πρίγκηψ των αλητών. Ασχολήθηκε με τη φωτογραφία και, σύμφωνα με μια πληροφορία, διατηρούσε κατάστημα με διακοσμητικά και κορνίζες επί της οδού Πατησίων, απέναντι από το ναό του Αγίου Λουκά.

Απεβίωσε στις 4 Ιουλίου του 1994 και κηδεύτηκε την επόμενη μέρα στο Α Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ  ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ

Η Κατερίνα Βασιλάκου γεννήθηκε την Αιδηψό, το 1941  και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Ήταν σύζυγος του επίσης ηθοποιού Θανάση Μυλωνά Απέκτησαν μία κόρη, την Ελένη Μυλωνά.
Έπαιξε σε 51 ταινίες του κινηματογράφου, με σημαντική ερμηνεία της στην ταινία Της μιας δραχμής τα γιασεμιά.

Πέθανε στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 2001 από έναν σπάνιο μύκητα στον εγκέφαλο και κηδεύθηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Το όνομά της δόθηκε σε θέατρο στην περιοχή του Κεραμεικού.

ΤΑΣ0Σ  ΣΕΧΙΩΤΗΣ

Ο Τάσος (Αναστάσιος) Σεχιώτης ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός.
Διετέλεσε δήμαρχος Τρίπολης, βουλευτής Αρκαδίας, και υπουργός σε κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου.
Γεννήθηκε τo 1922 στην Τρίπολη και ήταν γόνος οικογένειας αγωνιστών της επανάστασης του 1821 και κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων των εποχών του Χαρίλαου Τρικούπη και του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.
Σπούδασε νομικά στα Πανεπιστήμια Αθηνών και Παρισίων και άσκησε τη δικηγορία.

Διετέλεσε δήμαρχος Τρίπολης από το 1961 έως το 1967 (οπότε παύθηκε από τη χούντα) και από το 1978 έως το 1981 (το 1978 εξελέγη με ποσοστό 62% από τον πρώτο γύρο).
Ως δήμαρχος, έφερε στην πόλη τα πολυπόθητα νερά του Μεθυδρίου με την κατασκευή νέας δεξαμενής και διαμορφώθηκαν οι οδοί Καλαβρύτων και Ναυπλίου σε λεωφόρους.
Ο αδερφός του, Θεόδωρος Σεχιώτης, τον διαδέχθηκε στη δημαρχία το 1981, παραμένοντας έως το 1986.

Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Αρκαδία στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις.

Το κόμμα μετονομάστηκε σε ΕΔΗΚ το 1976. Ο Σεχιώτης επέστρεψε στη Βουλή έπειτα από τη δεύτερη δημαρχία του (1978-81) με το ΠΑΣΟΚ, έχοντας εκλεγεί το 1981, το 1985 και τον Ιούνιο του 1989.

Κατά την πρωθυπουργία του Ανδρέα Παπανδρέου διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας (26 Ιουλίου 1985 - 25 Απριλίου 1986), υφυπουργός Εσωτερικών (25 Απριλίου 1986 - 31 Οκτωβρίου 1986) και υπουργός Δημοσίας Τάξεως (22 Ιουνίου 1988 - 11 Νοεμβρίου 1988).

Πέθανε στις  4 Ιουλίου 2003 σε ηλικία 81 ετών και κηδεύτηκε στις 5 Ιουλίου 2003, από το Μητροπολιτικό ιερό ναό Αγίου Βασιλείου της Τρίπολης.
Ήταν παντρεμένος με την Κική και είχαν 2 κόρες.
Το 2010 ανεγέρθηκε η προτομή του στις παιδικές κατασκηνώσεις του Δήμου Τρίπολης, στην παραλία "Ατσίγγανος" του Παραλίου Άστρους.
 

ΚΩΣΤΑΣ  ΚΑΠΝΙΣΗΣ

Ο Κώστας Καπνίσης ήταν Έλληνας συνθέτης, πιανίστας και μαέστρος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου του 1920.

Οι γονείς του ήταν ο Χρήστος Καπνίσης, ράφτης στο επάγγελμα, και η Αφροδίτη Βουγιούκα που ήταν πιλοποιός.

Είχαν τα εργαστήρια-μαγαζιά τους δίπλα δίπλα στη Στοά Αρσακείου (Ορφέα). Ο πατέρας του, με καταγωγή από τη Ζάκυνθο έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε.
Ο Κώστας και ο ένα χρόνο μικρότερος αδελφός του Μιχάλης έμαθαν μουσική από πολύ νεαρή ηλικία (5 ετών), ο ένας πιάνο και ο άλλος βιολί.
Ο Κώστας συνέχισε τις σπουδές του στο Ελληνικό Ωδείο και το 1943 πήρε μαθήματα από τον Νίκο Σκαλκώτα και στη συνέχεια από τους Γεώργιο Βώκο, Μάριο Βάρβογλη και Γιάννη Παπαϊωάννου.
Από το 1939 συνθέτει και από το 1941 εισέρχεται στο τότε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (σημερινή ΕΡΤ) στη δημιουργία ελαφράς ορχήστρας.

Ο Καπνίσης είχε γράψει τη μουσική περισσοτέρων από 110 κινηματογραφικών ταινιών, τραγουδιών, ντοκιμαντέρ, και μουσικών θεατρικών παραστάσεων (μιούζικαλ).
Επίσης είχε κάνει πολλές ενορχηστρώσεις και διασκευές.
Μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών, διετέλεσε και πρόεδρος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (περίοδο 1965-1967) και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Μουσικών 1966-1967.

Έλαβε μέρος σε πολλά φεστιβάλ μεταξύ των οποίων στην Ισπανία το 1962, στη Βραζιλία το 1966 και το 1967, στη Χιλή το 1974, και δύο φορές στη Ρωσία το 1963 και το 1966.

Είχε τιμηθεί με χρυσό μετάλλιο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Βραζιλίας (1967), Βραβείο καλύτερης μουσικής στη ταινία Τα χέρια (Θεσσαλονίκη 1962) καθώς και ιδιαίτερα βραβεία για τη μουσική των ταινιών Πανικός (1969), και Αλέξανδρος ο Μέγας στην Ιστορία και τον θρύλο (Θεσσαλονίκη 1977).

Το 1993, έκανε τις περίφημες ενορχηστρώσεις στο δίσκο της Αλέξιας, Η Αλέξια ερμηνεύει τα κλασικά, μια ακόμη μεγάλη παραγωγή με ελληνικά τζαζ τραγούδια από τις δεκαετίες του ’20 έως και του ’60.
Στο δίσκο η Αλέξια τραγούδησε το πρώτο τραγούδι που είχε γράψει ο Κώστας Καπνίσης το 1937 με τίτλο "Γελάς".

Ο δίσκος ηχογραφήθηκε με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βουλγαρίας, η παραγωγή ήταν του Μάκη Δελαπόρτα και περιέχει τρία ντουέτα με το Βλάσση Μπονάτσο, τη Ζωή Κουρούκλη και τη Ρένα Βλαχοπούλου, μια μορφή-σύμβολο του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Το άλμπουμ έγινε τριπλά πλατινένιο στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Φαλήρου.

Πέθανε στις 4 Ιουλίου του 2007, στο νοσοκομείο "Μετροπόλιταν", όπου είχε εισαχθεί έπειτα από χρόνια προβλήματα υγείας.
 

ΕΥΓΕΝΙΑ  ΚΛΕΙΔΑΡΑ

Η Ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά γεννήθηκε στο Πλωμάρι Λέσβου, στις  25 Απριλίου 1929 και ήταν Ελληνίδα μοναχή και λογοτέχνιδα, Ηγουμένη της Ιεράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ στη Θερμή Λέσβου.
Είναι περισσότερο γνωστή για το πνευματικό της έργο, που είχε ως αποτέλεσμα να προβληθεί η Μονή διεθνώς.

Καταγόταν από τη Χίο αλλά γεννήθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου και ήταν κόρη του Φίλιππου και της Ασπασίας.
Έγινε μοναχή σε πολύ μικρή ηλικία.
Μόνασε στη Χίο, στα μοναστήρια της Αγίας Σκέπης και της Αγίας Μονής, προτού αφοσιωθεί στην Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ στη Θερμή.

Η Ευγενία ήρθε στη Μονή τον Απρίλιο του 1964 μαζί με την Παρθενία Κιρλαγκίτση και με απόφαση του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιακώβου ανέλαβε Ηγουμένη στην Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ.
Χρηματοδότησε το κτίσιμο 2 νηπιαγωγείων (Θερμή, Πλωμάρι) στη Λέσβο και τη βιβλιοθήκη του Ιστορικού Γυμνασίου Μυτιλήνης.

Η Ηγουμένη αντιμετώπισε προβλήματα υγείας κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της.
Τα ξημερώματα της 4ης Ιουλίου 2013 απεβίωσε.
Η σορός της εκτέθηκε σε προσκύνημα και αποφασίστηκε να ταφεί σε χώρο μπροστά από τον ναό του Αγίου Ραφαήλ.