My Bonjour

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Δημήτρης Χατσόπουλος  ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε  το 1844 στο Καρπενήσι και ήταν γιος του Ιωάννη Χατσόπουλου, βουλευτή και κτηματία, και της Αγγελικής Γουβέλη.

Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια της Ευρυτανίας και ήταν αδερφός του Γεωργίου Χατσόπουλου.
Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ.
Το 1867 διορίστηκε δικηγόρος στο Μεσολόγγι, όπου και διακρίθηκε.

Στις βουλευτικές εκλογές του 1879 έθεσε υποψηφιότητα για πρώτη φορά στην περιφέρεια Ευρυτανίας καταφέρνοντας να εκλεγεί δεύτερος, ενώ στις εκλογές του 1881 εξελέγη πρώτος σε ψήφους.
Στις εκλογές του 1885 επανεξελέγη όπως και σε αυτές του 1887 οπότε και εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας, αφού η περιφέρεια Ευρυτανίας υπήχθη σε αυτήν.
Το 1890 επανεξελέγη, απέτυχε όμως στις εκλογές του 1892 καθώς απέτυχε όλος ο δηλιγιαννικός συνδυασμός.
Στις εκλογές του 1895 επανεξελέγη βουλευτής αλλά στις εκλογές του 1899 υποστηριζόμενος από το κόμμα του Αλέξανδρου Ζαΐμη δεν κατάφερε να εκλεγεί. Επανεξελέγη για τελευταία φορά το 1902 και αποσύρθηκε από την πολιτική το 1904, όταν και απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής Ευρυτανίας.
Αμέσως μετά το αποτέλεσμα κατέθεσε ένσταση ζητώντας την ακύρωση της εκλογής σε κάποια εκλογικά τμήματα λόγω καιρικών συνθηκών, ένσταση όμως που δεν έγινε δεκτή.

Απεβίωσε στην Αθήνα την 4η Μαΐου 1913.
 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΑΡΗΣ

Ο Κωνσταντίνος Καλλάρης  ήταν Έλληνας αντιστράτηγος και υπουργός Στρατιωτικών.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 20 Σεπτεμβρίου το 1858 και ήταν γιος του Φρούραρχου Αθηνών Γεωργίου Καλλάρη από τα Ψαρά.

Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1880 και κατατάχθηκε στο κλάδο του Μηχανικού.
Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και το 1905 τοποθετήθηκε ως ταγματάρχης στο νέο Σώμα των Γενικών Επιτελών μέχρι το 1909.
Το 1911 διορίσθηκε διοικητής των στρατιωτικών σχολών Ευελπίδων και Υπαξιωματικών μέχρι το 1912.
Μετά από πρόταση της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής διορίσθηκε διοικητής της 2ης Μεραρχίας την οποία και κατέστησε υποδειγματική, για τον λόγο και τον οποίο προάχθηκε σε υποστράτηγο.

Με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου επικεφαλής της μεραρχίας του μετείχε αρχικά στο μέτωπο της Μακεδονίας.
Στη συνέχεια στις επιχειρήσεις του Μπιζανίου ανέπτυξε νικηφόρο δράση που τον έκανε ιδιαίτερα γνωστό.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ηπείρου ο μεγαλύτερος γιος του Σπυρίδων, έφεδρος ανθυπολοχαγός, σκοτώθηκε πολεμώντας.

Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο ο Κ. Καλλάρης στη μάχη της Κρέσνας έπεσε από το άλογό του και τραυματίσθηκε.
Μετά τον πόλεμο χρημάτισε για κάποιο διάστημα πρόεδρος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και όταν συστάθηκαν τα Σώματα Στρατού ανέλαβε, ως αντιστράτηγος, διοικητής του Α΄ Σώματος (1914).
Το 1916 ανέλαβε υπουργός των Στρατιωτικών και στις 29 Ιουνίου του 1918 παραιτήθηκε κατόπιν αιτήσεώς του.
Στο γήρας του ο Κ. Καλλάρης δοκιμάσθηκε ακόμη μια φορά με το χαμό του δεύτερου γιου του, Άγγελου, λοχαγού του πυροβολικού, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος το 1922 στη Μικρασιατική εκστρατεία.

Πέθανε στις 4 Μαΐου το 1940.
 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ

Ο Χρήστος Ευθυμίου γεννήθηκε στη Λαμία, στις 3 Αυγούστου 1900 και ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Η καταγωγή του ήταν από το Κωσταλέξη Φθιώτιδας.
Ήταν διπλωματούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών και το 1929 φοίτησε στην επαγγελματική σχολή θεάτρου, από την οποία και βγήκε αριστούχος μετά από τετραετή φοίτηση.
Το 1929 έκανε τη πρώτη του θεατρική παρουσία με το θίασο Κυβέλης και μετά από μια διετία προσκλήθηκε ως ιδρυτικό μέλος του Βασιλικού Θεάτρου, όπου και υπηρέτησε ως βασικό στέλεχος και ως ένας εκ των πρωταγωνιστών του.
Από τη θέση αυτή διέπρεψε ως κωμικός ιδίως σε έργα του Μολιέρου, του Σαίξπηρ, αλλά και σε χαρακτηριστικούς ελληνικούς λαογραφικούς ρόλους ελληνικών έργων.

Αξιόλογη επίσης ήταν και η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο.
Οι ρόλοι του στις ταινίες Ο γυναικάς και Ένας βλάκας και μισός είναι αυτοί για τους οποίους μνημονεύεται περισσότερο.
Επίσης χαρακτηριστική υπήρξε η επί μακρόν συμμετοχή του σε καθημερινές απογευματινές ραδιοφωνικές πεντάλεπτες "παρλάτες" με την ατάκα "Αχ τι τραβάω!"

Μετά τον θάνατο του Βασίλη Λογοθετίδη, το 1960, τέθηκε επικεφαλής του θιάσου του εκλιπόντος κωμικού.

Το 1952 τιμήθηκε από τον βασιλιά Παύλο με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ και από τη γαλλική κυβέρνηση για την εξαίρετη ερμηνεία του των έργων του Μολιέρου με το Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων.

Πέθανε στις  4 Μαΐου 1971.
 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΛΑΝΗΣ

Ο Δημήτριος Ν. Γαλάνης ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου και υπουργός.

Γεννήθηκε το 1899 στην Γκούρα Κορινθίας και σπούδασε νομικά και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπως και στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου.

Την περίοδο 1948-51 ήταν καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Βιομηχανικών Σπουδών.
Από την 1η Νοεμβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου 1945 υπήρξε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση του Παναγιώτη Κανελλόπουλου.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Κιουσόπουλου την περίοδο από τις 11 Οκτωβρίου έως και τις 19 Νοεμβρίου 1952 χρημάτισε υφυπουργός Εμπορίου.
Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος του Δ.Σ. της ΔΕΗ (1950-58), ως υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (από το 1955) και στη συνέχεια (από το 1967) ως Διοικητής της.
 Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Ζαφρακοπούλου.

Πέθανε στις 4 Μαΐου 1973, έπειτα από συμφόρηση, λόγω έντασης που προκλήθηκε στη διάρκεια συνεδρίασης με χουντικούς, για οικονομικά θέματα. Κηδεύτηκε με τιμές υπουργού εν ενεργεία από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΠΑΥΛΟΣ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ

Ο Παύλος Βαρδινογιάννης  ήταν Έλληνας πολιτικός και επιχειρηματίας, από τα πιο γνωστά μέλη της οικογένειας Βαρδινογιάννη.

Γεννήθηκε στις  14 Φεβρουαρίου το 1925 στην Επισκοπή Ρεθύμνου και ήταν το μεγαλύτερο από τα δέκα παιδιά του Γιάννη Βαρδινογιάννη από τον Άγιο Ιωάννη Σφακίων και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη από το Γεράνι Ρεθύμνου.

Ανάμεσα στα αδέλφια του ήταν οι αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού και επιχειρηματίες Βαρδής και Νίκος, ο επιχειρηματίας και εφοπλιστής Θεόδωρος, ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιώργος, και η Ελένη, σύζυγος του βουλευτή και υπουργού Γιάννη Κεφαλογιάννη.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών στην Κρήτη.
Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο, όμως δραπέτευσε από τις φυλακές και με τη βοήθεια της βρετανικής Secret Intelligence Service φυγαδεύτηκε στην Αίγυπτο.

Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολήθηκε με την πολιτική.
Το 1950, σε ηλικία μόλις 25 ετών, εντάχθηκε ενεργά στο Κόμμα Φιλελευθέρων και ανέλαβε διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Πρωθυπουργού Σοφοκλή Βενιζέλου, που ήταν στενός φίλος της οικογένειάς του, και κατά τη διάρκεια των κεντρώων κυβερνήσεων των ετών 1950 - 1952 συχνά έπαιζε το ρόλο ενδιάμεσου ανάμεσα στον Σοφοκλή Βενιζέλο και τους Γεώργιο Παπανδρέου και Νικόλαο Πλαστήρα.

Από το 1956 μέχρι το 1967 ο Παύλος Βαρδινογιάννης εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Ρεθύμνου.
Στις κυβερνήσεις Γεωργίου Παπανδρέου (1963 - 1965) διετέλεσε υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου και αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως.
Τότε συνδέθηκε φιλικά με τον Ανδρέα Παπανδρέου, και το 1965 κατηγορήθηκε μαζί του για την Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ (προσπάθεια δημιουργίας μέσα στο Στρατό οργάνωσης αντιδεξιών αξιωματικών).
Την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών αντιτάχθηκε στη δικτατορία, οι ηγέτες της οποίας διέταξαν τη σύλληψή του, αλλά εκείνος κατάφερε να διαφύγει στην Τουρκία με σκάφος που του έστειλε ο αδελφός του Νίκος για να εκλεγεί μεταπολιτευτικά, το 1977, βουλευτής.
Τον ίδιο χρόνο δημιούργησαν μαζί με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το Κόμμα Νεοφιλελευθέρων και το 1983 επέστρεψε στο πατροπαράδοτο Κόμμα Φιλελευθέρων, που είχε αναβιώσει ο Νικήτας Βενιζέλος, με την ιδιότητα του Γενικού Γραμματέα και εξ αιτίας της επιστροφής του αποχώρησε ο μέχρι τότε Γενικός Γραμματέας Κωνσταντίνος Μπαντουβάς, που προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ.

Είχε εξαιρετικές σχέσεις με πολλούς ηγέτες του Αραβικού κόσμου, από τις συντηρητικές μοναρχίες του Κόλπου μέχρι τη Λιβύη του Καντάφι, και για πολλά χρόνια ήταν πρόεδρος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου.

Παράλληλα με την πολιτική, ασχολήθηκε και με τον αθλητισμό, χρηματοδοτώντας αθλητικά σωματεία της ιδιαίτερης πατρίδας του.
Προς τιμήν του θεσπίστηκε το διεθνές μίτινγκ Στίβου Βαρδινογιάννεια που γίνεται κάθε χρόνο στο Ρέθυμνο της Κρήτης.

Ήταν παντρεμένος από το 1964 με την ζωγράφο, επιχειρηματία και συλλέκτρια έργων τέχνης Λήδα Βαρδινογιάννη (κουμπάρος στο γάμο τους ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, με την οποία δεν απέκτησαν απογόνους.

Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 4 Μαΐου 1984, σε ηλικία 59 ετών. Κηδεύτηκε στον τάφο της οικογένειας Κατακουζηνού στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
 

ΞΕΝΟΦΩΝ ΓΡΗΓΟΡΗΣ

Ο Ξενοφών Γρηγόρης γεννήθηκε στο Σπανοχώρι Λευκάδας το 1902 και ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός της Αριστεράς.
Ήταν παντρεμένος με τη Χαρίκλεια και απέκτησαν 3 παιδιά το Γιώργο, την Έμη και την Παναγιώτα.

Καταγόταν από φτωχική οικογένεια της Λευκάδας.
Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Χώρας στα 1914 και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών.
Αρνήθηκε να συνεχίσει τις σπουδές του στις ΗΠΑ με υποτροφία του ιδρύματος Ροκφέλερ.
Αφοσιώθηκε με ευθύνη στο λειτούργημά του και σε ολόκληρο το νησί όταν έλεγαν "ο γιατρός" εννοούσαν τον ίδιο.

Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 έλαβε μέρος και προσέφερε τις υπηρεσίες του.
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση εναντίον των Ναζί (και ως γραμματέας του ΕΑΜ Λευκάδας) έπειτα από την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, το 1941. Παράλληλα μερίμνησε για τη δημιουργία ιατρείων και κέντρων εμβολιασμού αλλά και για τη συγκρότηση ενόπλων ομάδων κατά των κατακτητών.
Για την τελευταία του δράση φυλακίστηκε στην απομόνωση από τους Ιταλούς επί πέντε μήνες.
Την περίοδο εκείνη προσβλήθηκε από φυματίωση και η υγεία του επιδεινώθηκε από τον εκτοπισμό του μετά την απελευθέρωση.

Πολιτεύτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ το 1963 και το 1964.
Κατά την επταετία της χούντας, ο Ξενοφών Γρηγόρης και η σύζυγός του, Χαρίκλεια, υπέστησαν νέες εξορίες στη Γυάρο και στη Λέρο.
Το 1970 εξαιτίας "ανηκέστου βλάβης της υγείας του" επέστρεψε από την εξορία στη Λευκάδα, όπου συνέχισε να ασκεί το ιατρικό του λειτούργημα αφιλοκερδώς (σε πολλές περιπτώσεις πλήρωνε ο ίδιος για τα φάρμακα των ασθενών του).

Πέθανε στις 4 Μαΐου 1988 σε ηλικία 86 ετών.
Το ιατρικό υλικό του (ανάμεσα στο οποίο και το μικροσκόπιο που χρησιμοποιούσε), δωρίστηκαν στη Χαραμόγλειο Βιβλιοθήκη από την κόρη του Ξενοφώντα, Παναγιώτα Γρηγόρη.
 

ΑΝΝΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η Άννα Παναγιωτοπούλου ήταν Ελληνίδα κωμική ηθοποιός και σεναριογράφος.

Γεννήθηκε στην Κυψέλη της Αθήνας στις 30 Ιουλίου 1945, και ήταν απόγονος της σημαντικής οικογένειας Παναγιωτοπούλου από το Λαμπίρι Αχαΐας.

Από τα παιδικά της χρόνια ήθελε να γίνει ηθοποιός.
Μεγάλωσε σε μεγαλοαστικό περιβάλλον, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο, ενώ και οι γονείς της δεν ήθελαν να ασχοληθεί με κάτι τέτοιο.
Όταν την έστειλαν στην Ελβετία για σπουδές, επέστρεψε στην Ελλάδα κρυφά και έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό.
Εκεί συνάντησε και τον Σταμάτη Φασουλή, με τον οποίο ήταν στην ίδια τάξη.

Μαζί με τον Φασουλή υπήρξαν βασικά μέλη του Ελεύθερου Θεάτρου –σχεδόν από τις απαρχές του– και πρωταγωνίστησαν στην πρώτη του μεγάλη επιτυχία Και συ χτενίζεσαι, που το έκανε γνωστό και αγαπητό στο ευρύ κοινό.
Ανέβαζαν παραστάσεις ποικίλου ρεπερτορίου, από Μπρεχτ μέχρι Χουρμούζη. Μόνιμη στέγη απέκτησαν όταν πήγαν στο Άλσος Παγκρατίου.
Παράλληλα, μέχρι τότε, οι συμμετέχοντες στον θίασο ασχολούνταν και με άλλες δουλειές για βιοπορισμό.
Το 1980 το Ελεύθερο Θέατρο σταμάτησε και ιδρύθηκε η Ελεύθερη Σκηνή, από την Παναγιωτοπούλου και τον Φασουλή.
Επρόκειτο ουσιαστικά για μετονομασία του Ελεύθερου Θεάτρου.
 Η Παναγιωτοπούλου συνέχισε με επιθεωρήσεις, στις οποίες έπαιζε αλλά και έγραφε το σενάριο.

Ευρέως γνωστή έγινε μέσω της συμμετοχής της σε τηλεοπτικές σειρές, αρχικά στην κρατική και στη συνέχεια στην ιδιωτική τηλεόραση.
Σταθμός της τηλεοπτικής της καριέρας θεωρείται η ενσάρκωση της «Μαντάμ Σουσού» στην ομότιτλη διασκευή του μυθιστορήματος του Δημήτρη Ψαθά τη σεζόν 1986-87 (μαζί με τους Θανάση Παπαγεωργίου, Άγγελο Αντωνόπουλο, Νατάσα Ασίκη κ.ά.).

Τεράστια επιτυχία σημείωσαν επίσης οι σειρές: Οι τρεις Χάριτες και Ντόλτσε Βίτα.

Την τηλεοπτική σεζόν 2003-2004, συμπαρουσίαζε μαζί με τον Φώτη Σεργουλόπουλο, τον Χρήστο Ευθυμίου, τον Μένιο Σακελλαρόπουλο, τον Κλέονα Γρηγοριάδη και τη Ματθίλδη Μαγγίρα, το τηλεπαιχνίδι Το show των εκατομμυρίων, το οποίο έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2003 στο MEGA.

Παντρεύτηκε το 1972 και έναν χρόνο αργότερα απέκτησε έναν γιο, τον Δημήτρη, που της χάρισε ένα εγγόνι.
Χήρεψε το 2014.
 Ζούσε στον Λυκαβηττό, αλλά περνούσε μεγάλα χρονικά διαστήματα, έως και χρόνο, στην Τήνο.
Από το 2020 ζούσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, λόγω της νόσου Αλτσχάιμερ από την οποία έπασχε.

Απεβίωσε στις 4 Μαΐου 2024, σε ηλικία 78 ετών, από επιπλοκές της νόσου. Κηδεύτηκε στις 9 Μαΐου στο Κοιμητήριο Ζωγράφου.
 

ΠΕΤΡΟΣ ΜΟΛΥΒΙΑΤΗΣ

Ο Πέτρος Μολυβιάτης ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός.

Γεννήθηκε στη Χίο στις 12 Ιουνίου 1928.

Η μητέρα του Αγάπη ήταν αδελφή του συγγραφέα Ηλία Βενέζη και καταγόταν από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.

Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα, με θητεία σε καίριες θέσεις: στις μόνιμες αντιπροσωπείες της Ελλάδας στην έδρα του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και την έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, καθώς και στις ελληνικές πρεσβείες της Μόσχας, της Άγκυρας και της Πρετόριας.

Από το 1974 ως το 1980 ήταν γενικός διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή και στη συνέχεια για δύο πενταετίες (1980–1985 και 1990–1995) χρημάτισε γενικός γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας.
Από το 1996 μέχρι το 2004 εκλέγεται βουλευτής επικρατείας με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.
Το 2004 στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών, όπου παρέμεινε μέχρι και τις 14 Φεβρουαρίου του 2006.
Επίσης είναι πρόεδρος του ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής».

Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια, ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.

Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.

Ήταν παντρεμένος με τη Νιόβη Χριστάκη και έχει δύο παιδιά, μία κόρη και ένα γιο.
Η κόρη του Λώρα υπήρξε σύζυγος του επιχειρηματία και τραπεζίτη Στέλιου Παναγόπουλου, διοικητή της Εθνικής Τράπεζας και ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ.

Απεβίωσε στις 4 Μαΐου 2025 στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός της Αθήνας από επιπλοκές αναπνευστικής ανεπάρκειας, σε ηλικία 96 ετών.

Κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Κηφισιάς στις 6 Μαΐου.