My Bonjour

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΙΚΑΣ

Ο Νικόλαος Δίκας  ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε πρώτος δήμαρχος Κατερίνης (η πόλη έγινε Δήμος επίσημα το 1929). Έγινε δήμαρχος το 1929 και διατηρήθηκε στο αξίωμα μέχρι το 1933.
Ανέπτυξε σημαντικό έργο και χαρακτηριστικό ήταν η αυτεπιστασία των εκτελούμενων έργων.
Συνήθιζε να επιβλέπει ο ίδιος τα έργα καβαλώντας ένα λευκό άλογο, ελέγχοντας τους εργολάβους και τους εργάτες.

Γεννήθηκε το 1879 στο Λιβάδι Ολύμπου.

Καταγόταν από τη μεγάλη παροικία των Λιβαδιωτών στην Κατερίνη, όπου έμαθε τα πρώτα του γράμματα και εγκαταστάθηκε.
Επιδόθηκε στο εμπόριο και απέκτησε περιουσία.

Ανέπτυξε σημαντική εθνική και κοινωνική δράση.
Ειδικότερα, υπηρέτησε ως γραμματέας του Μακεδονικού Αγώνα και αρχειοφύλακας της αλληλογραφίας των Μακεδονομάχων.
Ήταν στενός συνεργάτης του Παύλου Μελά και του Καπετάν Ματαπά. Παντρεύτηκε και απέκτησε 8 παιδιά.

Εξελέγη Δήμαρχος της Κατερίνης το 1929 σχεδόν παμψηφεί.
Η δημαρχία του χαρακτηρίζεται από πολλά έργα, με σημαντικότερα την απαλλαγή της πόλης από το πρωτόγονο υδραγωγείο του Πέλεκα και την ύδρευσή της από τις περίφημες Πηγές της Βρυάζας, στα Πιέρια Όρη.

Απεβίωσε ξαφνικά στις 6 Φεβρουαρίου το 1957.

Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κατερίνης συνεδρίασε εκτάκτως και εξέδωσε ψήφισμα στις 7 Φεβρουαρίου 1957 και η κηδεία έγινε στις 10 Φεβρουαρίου 1957 υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου, με το Δήμαρχο Σολομώντα Παπαδόπουλο να εκφωνεί τον επικήδειο κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία του στο ναό της Θείας Ανάληψης.
Το όνομά του φέρει οδός στην πρωτεύουσα της Πιερίας, στην περιοχή του Μοσχοπόταμου.
 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ

Ο Αναστάσιος Μπακαλμπάσης (τονίζεται και Μπακάλμπασης, ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε το 1888 και μεγάλωσε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης.

Αποφοίτησε από τη Μεγάλη Σχολή του Γένους στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια σπούδασε Νομικά στην Κωνσταντινούπολη, στο Βέλγιο και το Παρίσι και οικονομικά στη Γενεύη της Ελβετίας.

Εκλέχτηκε βουλευτής Καλλίπολης το 1920 και από το 1923 βουλευτής Ροδόπης σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.
Δύο φορές (1929, 1933) εξελέγη και αριστίνδην γερουσιαστής από τον Εκλογικό Σύλλογο Βουλής και Γερουσίας.

Το 1923 συμμετείχε στη σύσκεψη της Λωζάνης μαζί με τον Ελευθέριο Βενιζέλο με την ιδιότητα του δεύτερου γραμματέα.
Πολιτικά ήταν ενταγμένος στο κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης του Αλέξανδρου Παπαναστασίου και διατέλεσε υπαρχηγός του Κόμματος.

Κατά την διάρκεια της τριπλής Κατοχής, μεταξύ 1941 και 1944, επικεφαλής της εμπορικής εταιρείας «Ελλα - Τουρκ», χρησιμοποίησε τις γνωριμίες και τα κεφάλαια της τελευταίας για να απαλύνει το επισιστικό πρόβλημα της Ελλάδας. Ξεκίνησε με την αγορά 2 μικρών τουρκικών μεταγορικών πλοίων, με χρηματοδότηση από την Τράπεζα της Ελλάδος και την Κατοχική Κυβέρνηση των Αθηνών.
Ήρθε σε προσωπική επαφή με την Τουρκική, Βουλγαρική, Ρουμανική Ουγγρική και Σερβική ηγεσία, προσπαθώντας να βρεί όποιο ανταλλάξιμο βρώσιμο προιόν ήταν δυνατόν να βρεθεί.
Επικοινώνησε με την Αμερικανική, Βρετανική και Ελληνική εξόριστη κυβέρνηση του Κάιρου ενημερώνοντάς τους για το επισιτιστικό δράμα της Ελλάδας, και κατάφερε να αποσπάσει την υπό όρους άρση του συμμαχικού αποκλεισμού για τα μισθωμένα πλοία της Ελλά - Τούρκ ώστε να μπορέσουν να μεταφέρθούν τρόφιμα στον Ελληνικό πληθυσμό των μεγάλων πόλεων.
Οργάνωσε την παραλαβή και μεταφορά Καναδικού σίτου με Σουηδικά εμπορικά πλοία, καθώς και την συνεργασία των Γερμανικών και Ιταλικών αρχών για την λήψη και διανομή των τροφίμων αυτών μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Αυτός και οι συνεργάτες του κατάφεραν να φέρουν στην Ελλάδα 61,6 χιλιάδες τόνους τροφίμων (εξαιρουμένου του Καναδικού σίτου) από 6 χώρες, απαλύνοντας το επισιτιστικό πρόβλημα και σώζοντας χιλιάδες ζωές.
Χάρη στο ευρύ δίκτυο γνωριμιών, επαφών και συνεργασιών του, κατέγραψε αναλυτικά τις ζημιές που είχαν επέλθει από την πολλαπλή κατοχή της Ελλάδας και είχε καταρτίσει αναλυτικότατες λίστες με τις εκτιμήσεις αποζημιώσεων που έπρεπε να καταβληθούν μεταπολεμικά στην Ελλάδα από τις χώρες του Άξονα.

Έγραψε διατριβές ιστορικού και οικονομικού περιεχομένου καθώς και διατριβή περί της Αγροτικής Νομοθεσίας από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 20ο αιώνα.
Υπήρξε εισηγητής νομοσχεδίων για την αναθεώρηση του Αγροτικού Νόμου και για τις καπνοκαλλιέργειες.

Ως υπουργός Αεροπορίας το 1948 επί κυβερνήσεως Θεμιστοκλή Σοφούλη μερίμνησε για την κατασκευή και λειτουργία στην Κομοτηνή πολιτικού αεροδρομίου.
Δύο Αεροπορικές εταιρείες, η ΤΑΕ και η ΕΛΛΑΣ πραγματοποιούσαν καθημερινά πτήσεις προς Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη και Καβάλα με αεροσκάφη DC3-Dacota τα οποία μετέφεραν 22 επιβάτες.

Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 1957  στο νοσοκομείο "Ερυθρός Σταυρός", από καρδιακή προσβολή.
 

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ

Η Φρειδερίκη ήταν μέλος του βασιλικού Οίκου του Αννοβέρου, εν συνεχεία του Οίκου των Γκλύξμπουργκ ως βασιλική σύζυγος του Παύλου της Ελλάδας, και μετέπειτα βασιλομήτωρ του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ των Ελλήνων.
Μετά τον γάμο της με τον Παύλο έμεινε γνωστή ως Φρειδερίκη των Ελλήνων.

Γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1917 και μεγάλωσε στο Μπλάνκενμπουργκ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας ως πριγκίπισσα του Αννόβερου.
Έζησε στην Ελλάδα ως πριγκίπισσα της Ελλάδας από το 1938 έως το 1941, οπότε διέφυγε με τη βασιλική οικογένεια από τη χώρα καταλήγοντας στη Νότια Αφρική. Επανήλθε το 1946 στην Ελλάδα και έφερε τον τίτλο της βασίλισσας ως βασιλική σύζυγος (1947-1964) και ακολούθως της βασιλομήτορος (1964-1981).
Το 1967 έφυγε από την Ελλάδα μαζί με τη βασιλική οικογένεια και έμεινε στην Ιταλία.

Πέθανε στη Μαδρίτη της Ισπανίας στις 6 Φεβρουαρίου το 1981 και ετάφη στην Ελλάδα, στο Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι.

ΝΑΝΑ ΚΑΛΛΙΑΝΕΣΗ

Η Νανά (Αθηνά) Καλλιανέση ήταν Ελληνίδα εκδότρια, ιδρύτρια των εκδόσεων Κέδρος με σημαντική συνεισφορά στα γράμματα και τις τέχνες.

Γεννήθηκε το1915 στην Κύμη και ήταν κόρη του Κωστή Σταματίου, δικηγόρου και υπαλλήλου της Εθνικής Τράπεζας, και της Νίνας Παπανικολάου.
Στην Κύμη γνώρισε τον εξόριστο αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, Νίκο Καλλιανέση, τον οποίο και παντρεύτηκε το 1938.
Μετά τον γάμο τους εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου έγινε εθελόντρια αδερφή στον Ερυθρό Σταυρό.
Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου συμμετείχε σε παιδικά συσσίτια, ενώ κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.
Τον Ιανουάριο του 1945, μετά τα Δεκεμβριανά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αθήνα με άλλους αριστερούς αγωνιστές.
Τρία χρόνια αργότερα συνελήφθη ως αριστερή και εξορίστηκε στη Μακρόνησο για να μεταφερθεί αργότερα στα στρατόπεδα της Χίου και του Τρίκερι.
Το 1952 απελευθερώθηκε και επέστρεψε στην Αθήνα.

Το 1954 εξέδωσαν μαζί με τον σύζυγό της τη βιογραφία του Βεράρεν, έργο του Στέφαν Τσβάιχ, με τίτλο Εμίλ Βεράρεν.
Ο ποιητής της νέας εποχής σε μετάφραση της Μίνας Ζωγράφου και Κωστή Μεραναίου δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο τις εκδόσεις Κέδρος.
Αρχικά τα πρώτα γραφεία στεγάζονταν στην οδό Ευριπίδου, στη συνέχεια μετακόμισαν στην γωνία Πανεπιστημίου 44 & Χαριλάου και Τρικούπη για να καταλήξουν τελικώς το 1982, ύστερα από αρκετές αλλαγές, στην οδό Ζαλόγγου. Επί της εποχής της ο Κέδρος έγινε καταφύγιο συγγραφέων αριστερών φρονημάτων μεταξύ των οποίων οι Κώστας Βάρναλης, Στρατής Τσίρκας και Γιάννης Ρίτσος.

Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών απαγορεύθηκε η διακίνηση των βιβλίων των εκδόσεων Κέδρος με αποτέλεσμα η Νανά Καλλιανέση να στραφεί στις μεταφράσεις ξένων βιβλίων.
Τον Ιούλιο του 1970, και αφού είχε καταργηθεί η προληπτική λογοκρισία, εκδίδονται τα Δεκαοχτώ Κείμενα, τα οποία στρέφονταν έμμεσα εναντίον της Χούντας, προκειμένου δε να προστατευθεί η Καλλιανέση από μια πιθανή δίωξη, οι Ρόδης Ρούφος, Αλέξανδρος Κοτζιάς, Νίκος Κάσδαγλης, Μανόλης Αναγνωστάκης, Αλέξανδρος Αργυρίου, Τάκης Κουφόπουλος και Θ. Δ. Φραγκόπουλος ανέλαβαν οι ίδιοι την ευθύνη της έκδοσης.

Η αντιδικτατορική δραστηριότητα της Καλλιανέση συνεχίστηκε μέχρι και τον Μάιο του 1974, οπότε και συνελήφθη με την κατηγορία της έκδοσης κομμουνιστικών βιβλίων και της υπόθαλψης αντικαθεστωτικών κινήσεων.
Αφού παρέμεινε τρεις εβδομάδες σε πλήρη απομόνωση στη Γενική Ασφάλεια, μεταφέρθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού.
Η σύλληψή της προκάλεσε αντιδράσεις, μεταδόθηκε δε και από τα διεθνή μέσα. Στις 19 Ιουνίου δικάστηκε από στρατοδικείο και αθωώθηκε.
Την υπεράσπισή της είχε αναλάβει ο νομικός Γεώργιος Β. Μαγκάκης.

Μετά την πτώση της Χούντας η στροφή του αναγνωστικού κοινού προς την λογοτεχνία συνέβαλε στην ανάπτυξη του Κέδρου καθιστώντας τον ως έναν από τους σημαντικότερους εκδοτικούς οίκους της εποχής.
Στις αρχές του 1985 η Νανά Καλλιανέση άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας με αποτέλεσμα τα αδέρφια της να μεταβιβάσουν τον εκδοτικό οίκο στον Βαγγέλη Παπαθανασόπουλο και την Κάτια Λεμπέση.
Μετά την αποχώρησή της αποσύρθηκε από την επαγγελματική και κοινωνική ζωή μέχρι τον θάνατό της.
Είχε εμφανιστεί στιγμιαία σε πλάνα της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη, «Μεγάλος Ερωτικός».

Απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου του 1988 στην Αθήνα.
Ανηψιές της είναι η Όλγα Σταματίου, πρώτη σύζυγος του σκηνοθέτη Παντελή Βούλγαρη, και η ζωγράφος Νίνα Σταματίου, η οποία έχει εικονογραφήσει πολλά εξώφυλλα βιβλίων για τις εκδόσεις Κέδρος.
 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

O Δημήτριος Αντωνίου  ήταν Έλληνας ποιητής.

Γεννήθηκε το 1906 στην Μπέιρα της Μοζαμβίκης, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένεια του λόγω των ναυτιλιακών δραστηριοτήτων του πατέρα του. Καταγόταν από την Κάσο.

Μετά την γέννηση του, η οικογένεια του μετακόμισε στο Σουέζ, όπου έμεινε μέχρι το 1912 όταν και επέστρεψαν στην Αθήνα.
Εκεί, ο Δημήτριος Αντωνίου ολοκλήρωσε το γυμνάσιο και αργότερα εγγράφηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Παράλληλα ασχολήθηκε με την εκμάθηση ξένων γλωσσών, και ερασιτεχνικά με τους κλάδους της ορυκτολογίας, της βοτανικής, της εντομολογίας, της ζωολογίας και της μουσικής.
Επηρεασμένος όμως από τη ναυτική παράδοση της οικογενείας του, άφησε τις σπουδές του στη μέση και το 1928 έγινε δόκιμος πλοίαρχος σε εμπορικό πλοίο. Πήρε δίπλωμα πλοιάρχου και ως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ταξίδευε σε όλο τον κόσμο.
Τότε, κατά τον Ελληνογερμανικό πόλεμο υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στο αντιτορπιλικό Κείος.
Μετά τον πόλεμο, ταξίδευε με τα κρουαζιερόπλοια «Αχιλλεύς» και «Αγαμέμνων» και το 1968, μετά από 40 χρόνια στην θάλασσα, συνταξιοδοτήθηκε.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 1994.

Από μικρή ηλικία εισχώρησε στον κύκλο ποιητών του Κωστή Παλαμά και γνωρίστηκε με άλλους ποιητές της γενιάς του '30, οι οποίοι προώθησαν την ανανέωση του ελληνικού ποιητικού λόγου.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ποίηση το 1936, γράφοντας στο περιοδικό «Τα Νέα Γράμματα» του Ανδρέα Καραντώνη.
Νωρίτερα, το 1929, είχε παρουσιάσει κάποια πρώιμα ποιήματα στο περιοδικό «Πνοή». Αργότερα, δημοσίευσε ποιήματα και στο περιοδικό «Αγγλοελληνική Επιθεώρηση».
Συμπεριέλαβε τα ποιήματα από τα περιοδικά αυτά, στα ποιητικά του βιβλία.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή τυπώθηκε το 1939, ενώ η δεύτερη μετά από 28 χρόνια και η τρίτη ακόμη 8 χρόνια αργότερα, λόγω των ταξιδιών του με τα πλοία. Σε πολλά από τα ποιήματα του εμπνεύστηκε από την θάλασσα και το δράμα της γυναίκας, χρησιμοποιώντας απλό και δωρικό λόγο.
Δέχθηκε πολλές θετικές κριτικές από πνευματικούς ανθρώπους της εποχής του όπως οι Γιώργος Σεφέρης (με τον οποίο ήταν φίλος), Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Κλέων Παράσχος και Ανδρέας Καραντώνης.
Έργα του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και έχουν μεταφραστεί σε άλλες γλώσσες.
 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΑΖΗΣ

Ο Νικόλαος Γαζής του Ζάχου ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, στενός φίλος και συνεργάτης του Γεωργίου Μαύρου.

Γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου το 1903 στα Τρίκαλα, γιος του Ζάχου και της Περσεφόνης Τριανταφυλλοπούλου από το Καρπενήσι.

Ορφάνεψε από πατέρα από πολύ νωρίς και σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ορμώμενος από το θείο του, καθηγητή Νομικής Κωνσταντίνο Τριανταφυλλόπουλο.
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές νομικές σπουδές στα πανεπιστήμια των Παρισίων (Γαλλία) και της Νέας Υόρκης (ΗΠΑ).

Εργάστηκε ως δικηγόρος, νομικός σύμβουλος και υποδιοικητής της Εθνικής Τράπεζας και έζησε για ένα διάστημα στις ΗΠΑ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μέλος και νομικός σύμβουλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Συνδιάσκεψη του Αγίου Φραγκίσκου το 1945 που είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).
Επίσης συμμετείχε ως νομικός εμπειρογνώμων στην επιτροπή διαπραγμάτευσης της συμφωνίας σύνδεσης της Ελλάδος με την τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ).

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1961 διορίστηκε υπουργός παρά την Προεδρία της Κυβερνήσεως στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Δόβα.
Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη ανέλαβε υπουργός Οικονομικών, από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Προσωπικός φίλος του Γεωργίου Μαύρου, στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις.
Έλαβε μέρος στην επιτροπή για τη σύνταξη του Συντάγματος του 1975.

Εξελέγη ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε από τις 24 Ιουλίου 1984 ως τις 24 Ιουλίου 1989.
Έλαβε μέρος σε πολλές επιτροπές και ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών, από τον Ιούλιο του 1984 ως τον Σεπτέμβριο του 1987.

Απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1996, σε ηλικία 93 ετών και με την ιδιόχειρη διαθήκη του, κληροδοτούσε ολόκληρη την περιουσία του στο Ίδρυμα Γαζή, του οποίου ήταν και ο πρώτος πρόεδρος.
Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Γαζή.
 

ΜΑΡΙΑ ΠΕΡΡΑΚΗ

Η Μαρία Κυπριωτάκη - Περράκη ήταν Ελληνίδα ιατρός και πολιτικός, στενή συνεργάτιδα της Μαργαρίτας Παπανδρέου.

Γεννήθηκε στις 27 Δεκεμβρίου το 1932 στο Ηράκλειο Κρήτης.

Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στη χειρουργική γυναικολογία.

Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Προερχόμενη από γνωστή αντιστασιακή οικογένεια του Ηρακλείου ασχολήθηκε από νωρίς με τα κοινά και διετέλεσε γραμματέας του Τομέα Γυναικών, καθώς και πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδος (ΕΓΕ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος, μαζί με την Μαργαρίτα Παπανδρέου.

Εκλέχθηκε βουλευτής Β΄ Αθηνών το 1977 και το 1981 και βουλευτής Ηρακλείου το 1985.

Διετέλεσε υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών από τον Οκτώβριο του 1981 μέχρι τον Ιούλιο του 1982, υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας από τον Ιούλιο του 1982 μέχρι τον Ιούνιο του 1985, υφυπουργός Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1986, και υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως, αρμόδια για θέματα ισότητας των δύο φύλων, από το Νοέμβριο του 1988 μέχρι τον Ιούλιο του 1989.

Στη Βουλή πρωτοστάτησε και εισηγήθηκε την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων (1986).
Συνέβαλε επίσης αποφασιστικά στην δημιουργία του δεσμού του οικογενειακού προγραμματισμού.

Θεωρείται η πολιτικός που εμπνεύστηκε και πάλεψε για την δημιουργία των μονάδων απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ, με σημαντική επίσης συνεισφορά στην δημιουργία των ΚΑΠΗ.
Επιπλέον μαζί με τον Γιώργο Γεννηματά και τον Παρασκευά Αυγερινό, ήταν μια από τους βασικούς πρωτεργάτες του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.).

Τέλος, διετέλεσε και Διοικήτρια του ΟΓΑ στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 1996).

Απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου του 2015, σε ηλικία 82 ετών.
 

ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΚΡΙΕΖΗ

Η Μαριανίνα Κριεζή ήταν Ελληνίδα στιχουργός, παραγωγός του ραδιοφώνου, συγγραφέας και μεταφράστρια.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 1947, μεγάλωσε στο Ψυχικό και καταγόταν από την Ύδρα.

Ήταν απόγονος της σπουδαίας Υδραΐικης Οικογένειας Κριεζή, που διαδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στην Απελευθέρωση και τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια και συγκεκριμένα ήταν απόγονος του Αντώνιου Κριεζή, Πρωθυπουργού, υποναύαρχου και Αυλάρχη του Όθωνα, καθώς και του Γεωργίου Βούλγαρη, τοποτηρητή της Ύδρας κατά την Τουρκοκρατία.
Αργότερα δε στη ζωή της κληρονόμησε και το αρχοντικό του Αντώνιου Κριεζή στην Ύδρα.

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς να πάρει πτυχίο, και Διακοσμητική - Σκηνογραφία στα εργαστήρια της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, όπου ολοκλήρωσε τις εκεί διετείς σπουδές της.

Το 1969 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει σχέδιο υφάσματος, επέστρεψε στην Ελλάδα, εργάστηκε ως γραφίστρια και την άνοιξη του 1977 άρχισε να συνεργάζεται με το Τρίτο Πρόγραμμα όταν διευθυντής ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Εκεί έγραψε τους στίχους όλων των τραγουδιών της ραδιοφωνικής εκπομπής Εδώ Λιλιπούπολη ενώ συμμετείχε και στα κείμενα, ιδίως ως συγγραφικό δίδυμο με την ηθοποιό Αννα Παναγιωτοπούλου.
Συνέπραξε επίσης, ως κειμενογράφος, σε επιθεωρήσεις της «Ελεύθερης Σκηνής».

Στη μακρά σταδιοδρομία της ως στιχουργός συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους: Αρλέτα, Ελένη Δήμου, Στράτος Διονυσίου, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Σαβίνα Γιαννάτου, Μιχάλης Μπαζάκας, Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μιχάλης Χατζηγιάννης, ενώ στίχους της έχουν μελοποιήσει συνθέτες όπως οι Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός, Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Νίκος Χριστοδούλου, Λάκης Παπαδόπουλος, Γιάννης Σπανός, Δήμητρα Γαλάνη, Μιχάλης Καπούλας, Ευσταθία, Τάκης Μουσαφίρης, Διονύσης Τσακνής κ.ά.

Ως παραγωγός στην ΕΡΑ παρουσίασε διάφορες εκπομπές, όπως την φιλοζωική «Μου το'πε ένα πουλάκι», τη νυχτερινή «Το νυχτικό του πύργου» και την εκπομπή «Αύριο όλα θα είναι καλύτερα».

Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 75 ετών στις 6 Φεβρουαρίου 2022.