My Bonjour

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος του Χαραλάμπους ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο 1869 στο Αίγιο αλλά θεωρούσε ως πατρίδα του τον Πόρο, νησί του Αργοσαρωνικού.

Ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε δική του αλευροβιομηχανία στην οδό Γούναρη στον Πειραιά.
Το 1903 αγόρασε από αγγλικά ναυπηγεία το ατμόπλοιο «ΠΟΡΟΣ».
Το πλοίο αυτό, εκτός από εμπορικές μεταφορές, εκτελούσε και δρομολόγια στη γραμμή Πειραιάς - Αίγινα - Μέθανα - Πόρος μέχρι το 1916.

Το 1907 παντρεύτηκε τη Χρυσώ Πεζά από οικογένεια εμπόρων βάμβακος της Καρύστου και απέκτησε δύο κόρες, την Αντιγόνη, σύζυγο Χαραλάμπους Παναγιωτοπούλου, Συμβούλου Επικρατείας και Υπουργού και την Ισμήνη, σύζυγο Φειδία Κώνστα, ιατρού φυματιολόγου.

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Τροιζηνίας το 1932, 1933 και 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.
Από το 1915 μέχρι το 1936, ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου «Aδελφότης των εν Πειραιεί Τροιζηνίων».

Το 1927 δώρισε στο νησί του Πόρου το ιστορικό ρολόι, ιταλικής κατασκευής, που σήμερα είναι το σήμα αναγνώρισης του νησιού.
Επίσης, με δαπάνες του ανεγέρθηκε στη κεντρική πλατεία το Ηρώον Πεσόντων και το κτήριο της Κοινότητας.
Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πόρου με την από 24.5.1931 απόφασή του ονόμασε την παραλιακή οδό του νησιού σε "Λεωφόρο Ιω. Παπαδόπουλου" όπου βρίσκεται η οικία του, που σώζεται μέχρι και σήμερα.

Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 8 Ιουλίου 1950 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Πειραιώς.
 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΚΗΣ

Ο Δημήτρης Κουκής (και Κούκης) γεννήθηκε το 1926  και ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και καρατερίστας του κινηματογράφου.

Έπαιξε σε δραματικές ταινίες και σε κωμωδίες, όπως στο Είναι ένας... τρελλός τρελλός Βέγγος, στον ρόλο του μπάτλερ, ο οποίος προσπαθούσε να μάθει αριστοκρατική συμπεριφορά στον Θανάση Βέγγο αλλά και να τον τρελάνει, σε συνεργασία με άλλους υπηρέτες.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε ως καρατερίστας (σε δεύτερους ή και τρίτους ρόλους).
Από τις τελευταίς εμφανίσεις του ήταν το 1982 στην ταινία Ρόζα.

Πέθανε στις 8 Ιουλίου 1996 σε ηλικία 70 ετών και ετάφη στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας.
Η ανιψιά του, Ελένη, ήταν δημοσιογράφος στην Ελευθεροτυπία και σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα ένα μήνα πριν από τον θάνατο του.
 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΟΥΑΡΟΣ

Ο Γεώργιος Μιχαηλίδης-Νουάρος ήταν Έλληνας νομικός και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών (1984).

Γεννήθηκε το 1909 στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του διδάκτορος φιλολογίας και πολυγραφότατου συγγραφέα Μιχαήλ Μιχαηλίδου-Νουάρου ο οποίος καταγόταν από το χωριό Όθος της Καρπάθου.

Την περίοδο 1960 - 1974 υπήρξε τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών, από την οποία αποχώρησε με τον τίτλο του Ομότιμου καθηγητή.
Διετέλεσε τακτικός καθηγητής Αστικού δίκαίου και Κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Δίδαξε Αστικό δίκαιο στην Ανωτάτη Βιομηχανική και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Βορείου Ελλάδος (1956), πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών.

Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2002 στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του πλούσιο συγγραφικό έργο γύρω από το Δίκαιο.
 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΟΣ

Ο Ιωάννης Μπούτος ήταν Έλληνας δικηγόρος, οικονομολόγος και πολιτικός.

Γεννήθηκε στο Μελιγαλά Μεσσηνίας τον Μάιο του 1925 και ήταν γιος του Περικλή Μπούτου.
Ο πατέρας του ήταν πολιτικός καθοδηγητής του Τάγματος Ασφαλείας Μελιγαλά και λιντσαρίστηκε στην Καλαμάτα το Σεπτέμβριο του 1944.
Ο ίδιος ήταν μέλος του τάγματος, αλλά δεν εκτελέστηκε στο Μελιγαλά.
Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές οικονομικών και πολιτικών επιστημών στο LSE.

Παιδιά του είναι ο Περικλής Μπούτος, Πρέσβης, και ο Πέτρος Μπούτος. Ο δεύτερος γιος του, Βασίλειος Μπούτος απεβίωσε.

Κατήλθε στην πολιτική συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση και εξελέγη Βουλευτής Μεσσηνίας με το Κόμμα Φιλελευθέρων σε ηλικία 25 ετών στις εκλογές του 1950.
Επανεξελέγη στις εκλογές του 1956 με το ίδιο κόμμα και αργότερα συμμετέχοντας στο κόμμα της ΕΡΕ εξελέγη το 1961, το 1963 και 1964.

Πριν από τη Δικτατορία είχε διατελέσει Υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Καραμανλή από το 1961 έως το 1963 καθώς και στην κυβέρνηση Κανελλόπουλου το 1967.
Στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, το 1974, ανέλαβε Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.
Στη συνέχεια πολιτεύτηκε με τη ΝΔ και επανεκλέχθηκε Βουλευτής Μεσσηνίας. Ανέλαβε κατά σειρά: Υπουργός Εμπορίου (1974-1975), Υπουργός αναπληρωτής Συντονισμού και Προγραμματισμού (1975-1976) και Υπουργός Γεωργίας (1976-1977).
Μετά τις εκλογές του 1977 ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών (1977-1978), Υπουργός Γεωργίας (1978-1980) και Υπουργός Συντονισμού (Μάιος-Οκτώβριος 1980). Επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία το 1981 και το 1984 εξελέγη Ευρωβουλευτής με το ίδιο κόμμα.
Είχε συμμετάσχει στην εσωκομματική εκλογή προέδρου της ΝΔ το 1981, συγκεντρώνοντας 12 ψήφους σε σύνολο 111.

Μετά το Σεπτέμβριο του 1984 και την ανάληψη της ηγεσίας της ΝΔ από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο Μπούτος βρισκόταν σε συνεχή αντιδικία με τα ηγετικά κλιμάκια του κόμματος.
Το καλοκαίρι του 1989 πήρε ανοιχτά το μέρος του Ανδρέα Παπανδρέου χαρακτηρίζοντας «πρωτοφανή αθλιότητα και ιταμότητα» τις κατηγορίες εναντίον του για το σκάνδαλο Κοσκωτά.
Υπήρχαν και άλλα στελέχη της ΝΔ που τότε πήραν αποστάσεις από την απόφαση της ηγεσίας Μητσοτάκη να ποινικοποιήσει το σκάνδαλο Κοσκωτά (όπως ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης) αλλά κανένας που τόσο ανοιχτά να υπερασπίσει τον παραδοσιακό εχθρό της δεξιάς παράταξης.

Τον Οκτώβριο του 1989 πέρασε και επίσημα στις γραμμές του ΠΑΣΟΚ, μέσω της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, στην οποία συμμετείχαν και προσωπικότητες της αριστεράς, όπως ο Μάρκος Βαφειάδης, ο Μανώλης Γλέζος και ο Αντώνης Μπριλλάκης.
Εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ τον Νοέμβριο του 1989 και το 1990. Όταν το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1993 ο Ιωάννης Μπούτος διορίστηκε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.
Όμως τελικά ήρθε σε σύγκρουση με τον Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και στενό συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου Αντώνη Λιβάνη λόγω της πολιτικής της Τράπεζας και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση τον Δεκέμβριο του 1994.
Τον αντικατέστησε ο Λουκάς Παπαδήμος.

Ο Ιωάννης Μπούτος ήταν μόνιμος κάτοικος Παλαιού Ψυχικού (Αθήνα).

Πέθανε μετά από μακρά ασθένεια στις 8 Ιουλίου 2004.
 

ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΡΩΤΗΣ

Ο Αριστομένης Περρωτής ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στις 19 Ιουλίου 1934 στην Αθήνα, αλλά καταγόταν από την Καλαμάτα και ήταν γιος του Αθανασίου Περρωτή, πολιτικού και γόνου παλιάς πολιτικής οικογένειας της περιοχής, εγγονός του Αριστομένη Γεωργίου Περρωτή και του Δημητρίου Μαλλιόπουλου και δισέγγονος του Γεωργίου Περρωτή.

Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι.
Στη συνέχεια και μετά την στρατιωτική θητεία του εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας για πρώτη φορά το 1961 ενώ το 1967 έγινε και Υφυπουργός Εμπορίου στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου (1967).
Κατά τη διάρκεια της επταετίας λόγω της δράσης του χαρακτηρίστηκε αντικαθεστωτικός, του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα και του στερήθηκε το διαβατήριο.
Την περίοδο 1974 - 1977 διετέλεσε βουλευτής για τελευταία φορά με την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας.

Απεβίωσε στις 8 Ιουλίου 2011 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Για τον θάνατό του ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, εξέφρασε την θλίψη του.
 Ήταν παντρεμένος με την Ιωάννα Φωκά - Μεταξά, με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά, τον Αθανάσιο Περρωτή, Ιωάννη Περρωτή και Δημήτριο - Ευγένιο Περρωτή.