My Bonjour

Κυριακή, 21 Απρίλιος 2024

ΗΡΘΑΝ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΗΡΘΑΝ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΡΤΗΣ

Ο Γιάννης Φέρτης γεννήθηκε στην Αθήνα, στις  21 Απριλίου 1938 και είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1959 και έγινε συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου.

Από το 1967 και για μια δεκαετία, ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θετρικά έργα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, πρωταγωνίστησε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου και με τους Μάνο Κατράκη και Μελίνα Μερκούρη.

Τη δεκαετία του 1980, ανέβασε με το δικό του θίασο στο θέατρο Αθηνά το Γλυκό πουλί της νιότης του Τενεσί Ουίλιαμς, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις Ξενοδοχείο ο παράδεισος του Ζορζ Φεντώ, Λοκαντιέρα του Κάρλο Γκολντόνι, Καινούρια σελίδα του Νιλ Σάιμον, ενώ συμμετείχε επίσης στις επιθεωρήσεις Γελάς Ελλάς αγελάς και Χορός του Οζαλόγγου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συνεργάστηκε με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου.

Την περίοδο 1993-1995 ακολούθησε η συνεργασία του με τον Ρώσο σκηνοθέτη Γιούρι Λιουμπίμοφ.

Το 1997 ερμήνευσε τον Δον Ζουάν του Μολιέρου σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Βόλου.
Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις Ούτε κρύο ούτε ζέστη του Φραντς Ξάβερ Κρόετς, ενώ συμμετείχε και στην παράσταση-αφιέρωμα στον ποιητή Γιώργο Σεφέρη με τίτλο Όπου και να ταξιδέψω...
Το 2000 συνεργάστηκε ξανά με το Αμφιθέατρο.
Την περίοδο 2000-2001 πρωταγωνίστησε στο έργο Ο θαυματοποιός του Μπράιαν Φρίελ στο Απλό Θέατρο.
Το 2003 συνεργάστηκε ξανά με το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» και πρωταγωνίστησε στην παράσταση Προσωπική συμφωνία του Ρόναλντ Χάργουντ.

Το 2007 πρωταγωνίστησε στην Επιστροφή του Τζόζεφ Κόνραντ, όπου τιμήθηκε για την ερμηνεία του με το Θεατρικό Βραβείο Κοινού.
Το 2008 πρωταγωνίστησε στην Επιστροφή της γηραιάς κυρίας του Φρίντριχ Ντίρενματ και το 2009 στον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.
Το 2010 έπαιξε στο βραβευμένο έργο Ο θεός της σφαγής της Γιασμίνα Ρεζά, την περίοδο 2011-2013 στην παράσταση Ο δρόμος περνάει από μέσα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ενώ το 2012 ερμήνευσε τον Πατέρα του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ. Την περίοδο 2014-2015 ερμήνευσε τον Θείο Βάνια του Αντόν Τσέχοφ.
Το 2016 πρωταγωνίστησε στην παράσταση Από τη σιωπή έως την άνοιξη του Λεωνίδα Προυσαλίδη.
Τη διετία 2017-2018 πρωταγωνίστησε στους Ήρωες του Ζεράρ Σιμπλερά σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς.
Το 2019 πρωταγωνίστησε στο βραβευμένο έργο της Μαρίλια Σαμπέρ Τόρες Ένας αληθινός καουμπόι.

Το 1973 πρωταγωνίστησε στην τραγωδία Βάκχαι του Ευριπίδη στο ΚΘΒΕ.
Το 1990, σε παραγωγή του Αμφιθεάτρου, ερμήνευσε τον Ορέστη στην Ορέστεια του Αισχύλου και στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή.
Το 1993 υποδύθηκε τον Διόνυσο στις Βάκχες του Ευριπίδη, το 1997 τον αγγελιοφόρο στον Οιδίποδα επί Κολωνώ του Σοφοκλή, σε παραγωγή του Θεάτρου Τέχνης και το 2007 τον παιδαγωγό στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Πίτερ Στάιν και παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου.
Το 2014 υποδύθηκε τον βασιλιά Δαρείο στους Πέρσες του Αισχύλου σε παραγωγή του ΚΘΒΕ, ενώ το 2017 υποδύθηκε τον Φέρη στην τραγωδία Άλκηστις του Ευριπίδη σε παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου.
Το 2019 είχε το ρόλο του αφηγητή στο Δάφνις και Χλόη του Λόγγου.

Στον κινηματογράφο, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1961 στην ταινία ''Ποια είναι η Μαργαρίτα'' με την Τζένη Καρέζη.
Την επόμενη χρονιά ερμήνευσε τον Ορέστη στην Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη, ταινία που απέσπασε 25 διεθνείς διακρίσεις (μεταξύ των οποίων και υποψήφια για Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας).
Το 2008 κέρδισε το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία Σκλάβοι στα δεσμά τους σε σκηνοθεσία Τώνη Λυκουρέση.

Στην τηλεόραση, έπαιξε σε περισσότερες από 15 σειρές, με σημαντικότερες τη Δασκάλα με τα χρυσά μάτια και τον Συμβολαιογράφο το 1979.

Το 1971, μαζί με την Αφροδίτη Μάνου κυκλοφόρησαν το ντουέτο Σαν με κοιτάς. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε ως ηχητική επένδυση για την ταινία Εκείνο το καλοκαίρι και συμπεριλήφθηκε σε αρκετά άλμπουμ.
Το 1972 συμμετείχε ως αφηγητής στο τραγούδι Τι να θυμηθώ τι να ξεχάσω του Γιώργου Νταλάρα.
Το 2001, συμμετείχε ως αφηγητής με τη Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης στην παρουσίαση του Άξιον Εστί - Πνευματικό Εμβατήριο στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού και σε λοιπές συναυλίες ανά την Ελλάδα καθώς και στο αφιέρωμα στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο, που παρουσιάστηκε στη Μακρόνησο.
Το 2007 συμμετείχε ως αφηγητής στα κομμάτια Τραγούδι του παλιού καιρού και Ελένη του Μανώλη Μητσιά από το δίσκο Αργοναύτες.
Το 2014 συμμετείχε επίσης ως αφηγητής στο μεγάλο ορχηστρικό έργο με θεματικό χαρακτήρα, για αφηγητή, σολίστες, χορωδία και ορχήστρα Μέρες Επιταφίου, που βασίστηκε στο πρωτότυπο κείμενο του Νίκου Γκάτσου και μελοποίηση του Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Με την ιδιαίτερα εκφραστική φωνή του έχει ντύσει πληθώρα διαφημίσεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Κατάγεται από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας.
Αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958.
Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου από το 1963 έως το 1972 και δεύτερη η ηθοποιός Μιμή Ντενίση από το 1981 έως το 1988. Από το 2001 είναι νυμφευμένος με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη.
 

ΗΡΘΑΝ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ο Γιώργος Παπαδάκης είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας, ο οποίος, το 2020, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο του «Ο Ταχυδρόμος».

Ο Γιώργος Ν. Παπαδάκης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 21 Απριλίου του 1959 και μεγάλωσε στο Πάνορμο, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.

Το 1977 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε Θεολογία.
Αποφοίτησε το 1982 και αμέσως μετέβη με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών του Στρασβούργου, όπου το 1987 υποστήριξε τη διατριβή του με τίτλο «Destin et anamnèse. Essai de lecture philosophique de la poésie de Constantin Cavafy», λαμβάνοντας τον τίτλο του διδάκτορα Φιλοσοφίας. Η Ιστορία της Τέχνης απασχόλησε, επίσης, τις σπουδές και τη μελέτη του, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στη μεσαιωνική τέχνη και στην τέχνη της πρώιμης Αναγέννησης, ειδικότερα στο τέλος της μεσαιωνικής καλλιτεχνίας και στα σημαντικά επιτεύγματα του Quattrocento.

Το 1989 διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση.
Υπηρέτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών επί 24 συνεχή έτη. Από το 2017 είναι Διευθυντής σε σχολείο της Αθήνας.

Από τα πρώτα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με τη Λογοτεχνία και ειδικότερα με την ποίηση.
Πολλά περιοδικά της εποχής έχουν φιλοξενήσει ποιήματά του.
Μέρος της κατοπινής δουλειάς του συμπεριελήφθη στην Ανθολογία σύγχρονων Κρητών ποιητών, Ελληνικά Γράμματα, 2002.
 

Σχόλια

Δεν υπάρχουν ακόμα σχόλια

Προσθήκη Σχολίου

Εισάγετε το όνομά σας
Εισάγετε το email σας (δεν προβάλλετα δημόσια, μόνο για εσωτερική επικοινωνία)
Εισάγετε το σχόλιό σας

Επισκέψεις

Σήμερα: 40
Χθες: 182
Αυτήν την εβδομάδα: 1501
Αυτόν τον μήνα: 2822
Συνολικά: 8747