My Bonjour

ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ

Η Σοφία Βέμπο  ήταν κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός της οποίας η καλλιτεχνική πορεία εκτείνεται από τον Μεσοπόλεμο έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του ’50.

Το πραγματικό της όνομα ήταν Σοφία Μπέμπου.

Γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης στις 10 Φεβρουαρίου του 1910.

Το 1912 η οικογένειά της μετεγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Το 1924, με την υπογραφή της ελληνοτουρκικής συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών που συνομολόγησε η κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου, η οικογένειά της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη και να επιστρέψει στην Τσαριτσάνη, και από εκεί να εγκατασταθεί μόνιμα στον Βόλο.

Στο Βόλο, η Έφη Μπέμπο, όπως αρεσκόταν να λέγεται, μετά τις εγκύκλιες σπουδές της αναγκάστηκε, λόγω φτώχειας, να εργαστεί για να βοηθήσει την οικογένειά της.
Ξεκίνησε ως ταμίας στο κατάστημα «Φλωρία» του Βόλου.
Παράλληλα, της άρεσε η μουσική και αγοράζοντας μία κιθάρα άρχισε να εξασκείται σ' αυτή με τη βοήθεια της φίλης της, Μαρίτσας Χασάπη.

Τον Σεπτέμβριο του 1933 αποφάσισε να πάει στη Θεσσαλονίκη να βρει τον αδελφό της, Τζώρτζη, που σπούδαζε εκεί, και είχε καιρό να στείλει γράμμα. Παίρνοντας την κιθάρα της επιβιβάστηκε στο Α/Π Κεφαλληνία, και στη διάρκεια του ταξιδιού της άρχισε με την κιθάρα της το τραγούδι.
Σε ελάχιστο χρόνο, οι επιβάτες του πλοίου και το πλήρωμα βρίσκονταν γύρω της και την χειροκροτούσαν ενθουσιασμένοι.
Αυτή ήταν μάλλον η πρώτη δημόσια εμφάνιση της Σοφίας.

Μεταξύ των επιβατών ήταν ο Κωνσταντίνος Τσίμπας, ο μεγαλύτερος μουσικός ιμπρεσάριος της Θεσσαλονίκης.
Ακούγοντάς την, ενθουσιάστηκε.
Στο τέλος την πλησίασε και της συστήθηκε.
Πρότεινε στην Μπέμπο με την άφιξή της στη Θεσσαλονίκη να δουλέψει στο μεγάλο κοσμικό κέντρο ΑΣΤΟΡΙΑ.
Φθάνοντας η Μπέμπο στη Θεσσαλονίκη, όπου την περίμενε ο αδελφός της, συζήτησε την πρόταση του Τσίμπα, και με τη δική του συγκατάθεση ξεκίνησε την επομένη τις πρώτες καλλιτεχνικές της εμφανίσεις, όπου οι θαμώνες κάθε βράδυ παρέτειναν το πρόγραμμά της με τα συνεχή χειροκροτήματά τους.

Μέσα σε μια μόλις εβδομάδα η φήμη της φθάνει στην Αθήνα, και αμέσως της γίνεται πρόταση να εμφανιστεί στο θέατρο του Φώτη Σαμαρτζή.
Η Μπέμπο, ενημερώνοντας σχετικά τους γονείς της, που δεν έφεραν αντίρρηση, αποδέχεται την πρόταση και στις 25 Οκτωβρίου του 1933 βρίσκεται στην αθηναϊκή σκηνή του θεάτρου «Κεντρικόν» του Φώτη Σαμαρτζή, στην πλατεία Κολοκοτρώνη, συμμετέχοντας στην επιθεώρηση «Παπαγάλος 33» με τον θίασο Σαμαρτζή-Μηλιάδη.

Στην επιθεώρηση αυτή η Μπέμπο παρουσιαζόταν σαν τσιγγάνα με μια κιθάρα, με την οποία και απέδιδε το πρώτο της τραγούδι, το "Μια γυναίκα πέρασε".
Η επιτυχία που είχε ήταν εκπληκτική.
Τέσσερις φορές χρειάστηκε η Μπέμπο να επαναλάβει αυτό το τραγούδι κατά τη πρεμιέρα προκειμένου να ικανοποιήσει το κοινό που παραληρούσε και χειροκροτούσε όρθιο.
Στο τέλος της παράστασης όλοι οι ηθοποιοί την συνεχάρησαν, λέγοντας της «μπράβο ήσουν υπέροχη», μεταξύ των οποίων ήταν οι Ορέστης Μακρής, Μαρίκα Νέζερ, Φώτης Αργυρόπουλος, κ.ά..
Τότε υπέγραψε συμβόλαιο 10.000 δραχμών το μήνα, αστρονομικό για την εποχή εκείνη για έναν τραγουδιστή και για μία θεατρική περίοδο.
Σημειώνεται μάλιστα, ότι στη παράσταση αυτή ο Πολ Νορ την βάπτισε καλλιτεχνικά Σοφία Βέμπο (αντί Έφη Μπέμπο).
Από εκείνη την πρώτη παράσταση η καλλιτεχνική εξέλιξη της Σοφίας Βέμπο πλέον, υπήρξε αλματώδης.

Η πρώτη αυτή μεγάλη αναγνώριση της Σοφίας Βέμπο στο αθηναϊκό κοινό προκάλεσε την ανανέωση του συμβολαίου της και την εμφάνισή της σε δύο θέατρα, στο «Κεντρικόν» και το «Μουντιάλ».
 Η φήμη της όμως έφθασε στην Αίγυπτο, όπου η Βέμπο ανταποκρινόμενη σε σχετική πρόσκληση εμφανίστηκε στο «Γκραν Τριανόν» της Αλεξάνδρειας, σημειώνοντας και εκεί τεράστια επιτυχία.
Επιστρέφοντας το 1934, συνεχίζει τις παραστάσεις της στο θερινό θέατρο του Σαμαρτζή επί της οδού Καρόλου με νέα τραγούδια που γράφονται γι' αυτήν, όπως τα "Μαύρα μου μάτια" και "Μη ζητάς φιλιά".
Αυτά γίνονται αμέσως επιτυχίες, ενώ μαζί της εμφανίζεται και η αδελφή της Αλίκη.

Το 1935 η Βέμπο τραγουδά το "Ας πεθάνω", του οποίου οι στίχοι ήταν δικοί της, που υπήρξε νέα μεγάλη επιτυχία.
Τότε και επιστρατεύτηκαν όλοι σχεδόν οι στιχουργοί να της γράφουν τραγούδια, με πρώτο τον Κώστα Γιαννίδη και συνθέτη τον Μιχάλη Σουγιούλ.

Το 1936, νέες επιτυχίες της Βέμπο που τραγουδά όλη η Αθήνα είναι τα "Συγνώμη σού ζητώ, συγχώρεσέ με" και "Κάτι με τραβά κοντά σου", των Αιμ. Σαββίδη, Γαϊτάνου και Μ. Σουγιούλ.
Το 1937 αποτελεί σταθμό στη καριέρα της Βέμπο.
 Εκτός της ηχογράφησης των νέων της τραγουδιών, "Για μια γυναίκα" και "Αντίο", το φθινόπωρο μεταβαίνει μετά από πρόσκληση για δεύτερη φορά στην Αίγυπτο, προκειμένου να επανεμφανιστεί στο «Γκραν Τριανόν» της Αλεξάνδρειας.
Κατά την διάρκεια των εκεί παραστάσεών της, η Βέμπο δέχεται την πρόταση του κινηματογραφιστή παραγωγού Τόγκο Μιζράχι, με τον οποίο υπογράφει συμβόλαιο και συμμετέχει στην ταινία Η προσφυγοπούλα.
Τον ίδιο ακριβώς χρόνο του συμβολαίου, ο Ν. Παπαδόπουλος των κινηματογραφικών γραφείων Σαντίγκου έλαβε άμεση παραγγελία από Αμερική για επείγουσα πραγματοποίηση στην Αθήνα ενός κινηματογραφικού «σορτς», στο οποίο να τραγουδά απαραίτητα η δημοφιλής ντιζέζ δις Σοφία Βέμπο, προκειμένου να συμπεριληφθεί στη νέα σεζόν των αμερικανικών κινηματογράφων περιοχών που διαμένουν Έλληνες.
Η Βέμπο, πιστή στα συμβόλαιά της, δήλωσε στον Παπαδόπουλο τη δέσμευση του συμβολαίου της και την ανάγκη παραχώρησης της σχετικής άδειας από τον Μιζράχι.

Το 1938 χαρακτηρίστηκε χρυσή χρονιά της Σοφίας Βέμπο.
Κατά την επιστροφή της από την Αίγυπτο στις 15 Φεβρουαρίου 1938, παραμένει στον Πειραιά για δύο μέρες.
Κατά ευτυχή σύμπτωση, συναντά τον χρηματοδότη του Μιζράχι, τον Μπέχα, που κατευθυνόταν με πλοίο προς Ιταλία και που θα προσέγγιζε στον Πειραιά.
Τελικά η συνάντηση έγινε, παρουσία του Παπαδόπουλου, και η άδεια δόθηκε.
Το γύρισμα όμως του σορτς, με πλάνα από τον εθνικό κήπο και από τον λόφο Νυμφών με θέα την Ακρόπολη, ξεκίνησε μετά την επιστροφή της Βέμπο από την Κωνσταντινούπολη, όπου κατόπιν πρόσκλησης εμφανίσθηκε στο κοσμικό θέατρο Μαξίμ, με τεράστια και εκεί επιτυχία.

Παράλληλα, οι δισκογραφικές επιτυχίες της Σ. Βέμπο το έτος αυτό είναι εκπληκτικές.
Η εταιρεία Κολούμπια, σε νέο συμβόλαιο, της μεταβιβάζει το 10% των κερδών από την πώληση του κάθε δίσκου της.
Αυτό συνέβαινε για πρώτη φορά, καθώς όλοι οι άλλοι πληρώνονταν κατ' αποκοπή (μεροκάματο) για κάθε δισκογραφία.
Το 1939 η Σοφία Βέμπο έχει ήδη καταξιωθεί ως η πρώτη τραγουδίστρια του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού.
Στο μεταξύ, οι θεατρικές της παρουσιάσεις με νέες δισκογραφικές επιτυχίες συνεχίζονται.
Λίγο πριν το τέλος του έτους, η Βέμπο είχε γνωριστεί με τον μεγάλο συνθέτη μουσικής τζαζ Απόστολο Μοσχούτη, του οποίου σύνθεση ήταν το τραγούδι "Δυο λουλούδια σε μιαν άκρη".

Η έκρηξη στην καριέρα της ήρθε με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940. Η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο.
Την ίδια εποχή, σε μία συμβολική πράξη, προσφέρει στο Ελληνικό Ναυτικό 2.000 χρυσές λίρες.
Το 1949 απέκτησε δική της θεατρική στέγη στο Μεταξουργείο, το «Θέατρον Βέμπο».
Μετά από μακροχρόνιο δεσμό με το Μίμη Τραϊφόρο, παντρεύτηκαν τελικά το 1957, ένας δεσμός πολυκύμαντος που διήρκεσε μέχρι τον θάνατό της και υπήρξε καταλυτικός για την ερμηνεύτρια.
Στα μέσα της δεκαετίας του '60 αραιώνει τις θεατρικές εμφανίσεις της, τις οποίες σταματά οριστικά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Τη βραδιά του Πολυτεχνείου η Βέμπο ανοίγει το σπίτι της και κρύβει φοιτητές, τους οποίους αρνείται να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της.

Η εμφάνισή της στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Καλλιμάρμαρο για την επάνοδο της Δημοκρατίας, τραγουδώντας Παιδιά της Ελλάδος παιδιά, / και τα τανκς γονάτισαν κείνη τη βραδιά… ήρθε να απαλύνει τις θλιβερές εντυπώσεις από την παρουσία της πάνω στα κακόγουστα άρματα στις φιέστες των συνταγματαρχών λίγα χρόνια πριν στον ίδιο χώρο.

Απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της μετατράπηκε σε ένα πάνδημο συλλαλητήριο.
Η Τραγουδίστρια της Νίκης αποθεώθηκε εκείνη τη μέρα από τον ελληνικό λαό, που τη θεωρούσε ηρωίδα του.
 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος  ήταν Έλληνας πολιτικός, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και αξιωματικός εν αποστρατεία (συνταγματάρχης του Στρατού Ξηράς).

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1919 στο Ψάρι Μεσσηνίας και προέρχεται από οικογένεια με στρατιωτική παράδοση.

Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1939 ως ανθυπολοχαγός του Μηχανικού, αλλά πολέμησε στην πρώτη γραμμή ως διοικητής λόχου Πεζικού στο Αλβανικό Μέτωπο το 1940-1941, συμμετέχοντας στην απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου.
Κατά την Κατοχή διέφυγε στη Μέση Ανατολή όπου υπηρέτησε στις μάχιμες μονάδες του Ελληνικού Στρατού.
Μετά το 1945 συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία του Στρατού στο Ινστιτούτο Γούλιτς (Woolwich) της Μεγάλης Βρετανίας.

Υπήρξε διοικητής διάφορων Μονάδων του Στρατού, καθηγητής της Σχολής Ευελπίδων, και παράλληλα ειδικός σύμβουλος στο τότε Υπουργείο Συντονισμού. Τελικά παραιτήθηκε από το στρατό με το βαθμό του Συνταγματάρχη (ΜΧ) και πολιτεύθηκε με την Ένωση Κέντρου στη Μεσσηνία όπου εξελέγη βουλευτής το 1963 και 1964.

Σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974) ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση συμμετέχοντας στην συλλογική ηγεσία της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΔΑ (Εθνικό Κίνημα Δημοκρατικής Αντίστασης).

Το καλοκαίρι του 1967 φυλακίστηκε και εξορίστηκε στη Σύρο.
Μετά από σύντομη αποφυλάκιση κρατήθηκε εκ νέου στις φυλακές και εξορίστηκε από το 1968 μέχρι το 1971, οπότε ανέλαβε την ηγεσία του ΠΑΚ (Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα) στην Ελλάδα.
Μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στα οποία είχε ενεργό συμμετοχή, συνελήφθη και βασανίστηκε στην Ε.Σ.Α. απ' όπου μεταφέρθηκε στη Γυάρο μέχρι την πτώση της δικτατορίας.

Το 1974 μαζί με τον Ανδρέα Παπανδρέου και άλλα στελέχη του κινήματος ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, του οποίου διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος (1977-1981) και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου (1977-1985).
Τον Ιανουάριο του 1981, όταν η Ελλάδα εισήλθε επίσημα στην τότε ΕΟΚ, ο Χαραλαμπόπουλος διορίστηκε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ μέχρι τη διεξαγωγή των πρώτων ελληνικών ευρωεκλογών τον Οκτώβριο του 1981.

Ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος κατείχε το αξίωμα του Υπουργού Εξωτερικών από το 1981 μέχρι το 1985, ήταν Αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης από το 1985 μέχρι τον Ιούλιο 1989, ενώ από τον Απρίλιο του 1986 ως τον Ιούλιο του 1989 ήταν ταυτόχρονα και Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Κατά την δεύτερη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (1985-1989), ήρθε κάποιες φορές αντιμέτωπος με τον έτερο Αντιπρόεδρο, Μένιο Κουτσόγιωργα.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναθέσει την εποπτεία του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) στον πρώην συνταγματάρχη Χαραλαμπόπουλο, και την εποπτεία του Κυβερνητικού Συμβουλίου (ΚΥΣΥΜ, η σημερινή Κυβερνητική Επιτροπή) στον Κουτσόγιωργα.

Αν και προερχόταν από τον κεντρώο χώρο, εξελίχθηκε σε ένα από τα αριστερά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, και ήδη από την περίοδο του αγώνα εναντίον της Χούντας είχε αναπτύξει σχέσεις με σοσιαλιστικά και εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα σε διάφορες χώρες: μάλιστα ο τουρκικός Τύπος τον είχε κατηγορήσει ότι ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας βοηθούσε με όπλα τους αντάρτες Κούρδους του PKK.

Το 1993 το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε στην κυβέρνηση αλλά πλέον ο Χαραλαμπόπουλος ήταν αποστασιοποιημένος από τις κεντρικές επιλογές της ηγεσίας του.

Τον Ιανουάριο του 1996 και μετά την παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου από το αξίωμά του πρωθυπουργού, έθεσε υποψηφιότητα για την ανάδειξη νέου πρωθυπουργού, που θα εξέλεγε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
Δεν κατάφερε να εκλεγεί με αντιπάλους τους Κώστα Σημίτη, Άκη Τσοχατζόπουλο και Γεράσιμο Αρσένη (εξελέγη ο πρώτος).

Ήταν παντρεμένος με την Άγα Χαραλαμπoπούλου, πρώην πρόεδρο της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας.
 Ήταν πατέρας δύο παιδιών του Γιώργου - Ερνέστου, πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών και δικηγόρου, και του Χάρη Χαραλαμπόπουλου.

Πέθανε στις 16 Οκτωβρίου 2014.
 

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΝΤΑΚΗΣ

Ο Κώστας Μουντάκης  ήταν Έλληνας μουσικός.

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στην Αλφά, χωριό Επαρχίας Μυλοποτάμου στον Νομό Ρεθύμνης.

Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του μουσικού και χορευτή Νίκου Μουντάκη και της Καλλιόπης ενώ η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από τον Καλλικράτη Σφακίων.
Λίγο καιρό μετά τη γέννησή του έμεινε ορφανός από πατέρα.
Λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο ενώ φοιτούσε στο ημιγυμνάσιο και να εργαστεί ως πλανόδιος μικροπωλητής.
Μεγαλώνοντας σε μουσικό περιβάλλον, ήρθε από νωρίς σε επαφή με την κρητική μουσική παράδοση και αναδείχτηκε από την εφηβική του ηλικία σε ικανό λυράρη.

Το 1948 κατατάχτηκε στη χωροφυλακή υπηρετώντας στα Χανιά, στα Σφακιά και στην Αθήνα ενώ το διάστημα 1950 - 1952 είχε αποσπαστεί στο ιδιαίτερο γραφείο του Σοφοκλή Βενιζέλου.
Παραιτείται και εργάζεται στο εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας για 16 χρόνια.

Παράλληλα προσπαθεί να προωθήσει την κρητική μουσική μέσω της ραδιοφωνίας που είχε τη μεγάλη δύναμη στην προβολή της παραδοσιακής μουσικής κάτω από την επίβλεψη του Σίμωνα Καρά.
Περνάει από την κριτική επιτροπή του τότε Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) και μαζί με τον Βυζιργιάννη στο λαούτο αρχίζουν εκπομπές στο πρόγραμμα του Σίμωνα Καρά, προβάλλοντάς την κρητική μουσική.

Σε συνεργασία με τον Στέλιο Κουτσουρέλη, πραγματοποιούν το 1955 την πρώτη ηχογράφηση δίσκου 78 στροφών με τα τραγούδια «Ο Ζητιάνος» και η «Ρεθυμνιωτοπούλα».
Στα επόμενα χρόνια πραγματοποιεί πλήθος δισκογραφικών εκδόσεων, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως ο περισσότερο ηχογραφημένος λυράρης Κρητικής μουσικής.
Η φήμη του Μουντάκη εξαπλώθηκε σε όλη την Κρήτη και στους Έλληνες της διασποράς τους οποίους είχε επισκεφτεί πολλές φορές.
Για πρώτη φορά πήγε στις ΗΠΑ το 1960 και το 1971 στον Καναδά, την Αυστραλία την Νότιο Αφρική και άλλες χώρες με παρουσία ομογενών.

Από το 1975 αναγκάζεται λόγω προβλημάτων υγείας να διακόψει την επαγγελματική του δραστηριότητα και παίζει μόνο σε επιλεγμένα γλέντια και εκδηλώσεις.
Μέσα σε αυτό το διάστημα θεωρεί ως επιτακτική ανάγκη την παιδεία, δηλαδή τη μάθηση και τη διδασκαλία της κρητικής λύρας με την ίδρυση σχολών στις μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης.
Επίσης συμπαραστέκεται στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών και γίνεται πολύτιμος συνεργάτης στα ερευνητικά προγράμματα εθνομουσικολογίας του Ινστιτούτου.

Η πρώτη σχολή λύρας ιδρύεται στο Ηράκλειο στο «Ωδείο Απόλλων», το 1979, μετά στο Ρέθυμνο (1980), τα Χανιά (1981), στον Άγιο Νικόλαο Λασιθίου (1983) και τέλος ιδρύει το «Ελληνικό Ωδείο» στην Αθήνα το 1985.
Ο Κώστας Μουντάκης παλιότερα είχε αρχίσει μαθήματα και στην «Παγκρήτιο Ένωση».

Απεβίωσε στις 31 Ιανουαρίου 1991 στην Αθήνα.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ο Θεόδωρος Αντωνίου ήταν Έλληνας συνθέτης και μαέστρος. Εκτός από την καριέρα του ως συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας, κατείχε επίσης τη θέση του καθηγητή σύνθεσης στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης.

Ο Θεόδωρος Αντωνίου γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 1935.

Είχε σπουδάσει βιολί, φωνητική και σύνθεση στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών, το Ελληνικό Ωδείο και διεύθυνση ορχήστρας στο Hochschule für Musik και στο Διεθνές Μουσικό Κέντρο στο κέντρο της πόλης: Ντάρμσταντ.
Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, σστη Φιλαδέλφεια Μουσική Ακαδημία και στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, όπου υπηρέτησε από το 1978.
Επίσης, διηύθυνε τη μουσική ορχήστρα Alea III, που είχε την έδρα της στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης.

Ως μαέστρος είχε συνεργαστεί με ορχήστρες, μικρές και σύνολα, και μουσικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο.
Είχε ασχοληθεί με πολλές μεγάλες ορχήστρες και μουσικά σύνολα, όπως τη Συμφωνική Ορχήστρα της Βοστώνης Αίθουσα Παίκτες, το Ραδιόφωνο Ορχήστρες του Βερολίνου και του Παρισιού, το Βαυαρικό Ραδιόφωνο Ορχήστρα, ο συναυλιακός χώρος Tonhalle Orchestra (Ζυρίχη), η Εθνική λυρική σκηνή, και το Berkshire Κέντρο Μουσικής Ορχήστρας.

Το 1974 συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτη σύγχρονης δραστηριότητες στο Tanglewood Music Center σε Lennox, Μασαχουσέτη, και κατείχε αυτή τη θέση μέχρι το καλοκαίρι του 1985.
Ως ενθουσιώδης και δραστήρια ερμηνευτής της νέας μουσικής, Αντωνίου, έχει ιδρύσει διάφορα σύγχρονα σύνολα μουσικής, συμπεριλαμβανομένης της ΑΛΈΑΣ II στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ; ALEA III, στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης * η Φιλαδέλφεια Νέα Μουσική Ομάδα και το Ελληνικό συγκρότημα Σύγχρονης Μουσικής.
Διευθύνει επίσης την ALEA III International Composition competition. Επιπλέον, κατείχε τη θέση του προέδρου του Εθνικού Ελλήνων Μουσουργών Association και διευθυντής της η Πειραματική Σκηνή της Εθνικής Όπερας της Ελλάδος από το 1989.

Ήταν μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Πέθανε στην Αθήνα, στις  26  Δεκεμβρίου 2018.

Αιτία θανάτου, η νόσος Αλτσχάιμερ.
 

ΠΑΥΛΟΣ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

Ο Παύλος Μπακογιάννης  ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1935 στα Βελωτά της Ευρυτανίας.

Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του παπα-Κώστα και της Ειρήνης Μπακογιάννη. Γυμνάσιο πήγε στο Θέρμο Τριχωνίδας, για ένα χρόνο στο Καρπενήσι (1950) και το τελείωσε στην Πάτρα στο Β' Γυμνάσιο Πατρών.

Σπούδασε Πολιτικές και Κοινωνικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία, παίρνοντας πτυχίο Πολιτικής Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών των Πανεπιστημίων Μονάχου, Τύμπιγκεν και Κωνσταντίας (Konstanz), στο Πανεπιστήμιο της οποίας ανακηρύχθηκε κατόπιν Διδάκτωρ των Κοινωνικών Επιστημών.
Δίδαξε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄60 και για 10 περίπου χρόνια διηύθυνε το ελληνόφωνο πρόγραμμα της ραδιοφωνίας της Βαυαρίας.

Στο Μόναχο γνώρισε τη Ντόρα Μητσοτάκη, κόρη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η οποία σπούδαζε στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης και την οποία και παντρεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1974.
Μαζί της απέκτησε δύο παιδιά, την Αλεξία και τον Κώστα.

Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974, επέστρεψε στην Ελλάδα. Εργάσθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα» και το 1982 ανέλαβε εκδότης - διευθυντής του εβδομαδιαίου περιοδικού «Ένα» ως το Φεβρουάριο του 1985.
Από το Νοέμβριο του 1985 μέχρι το Σεπτέμβριο του 1989 διετέλεσε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κωσταντίνου Μητσοτάκη.
Τον Ιούνιο του 1989 εκλέχθηκε βουλευτής της μονοεδρικής περιφέρειας Ευρυτανίας.
Ακολούθησε η Κυβέρνηση Τζαννετάκη, στο σχηματισμό της οποίας έλαβε ενεργό ρόλο, ως διαπραγματευτής μεταξύ του κόμματός του και του Συνασπισμού.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ευρυτανίας.
Το πρώτο του μάλιστα βιβλίο είχε τίτλο: "Η Ευρυτανία και οι οικονομικές της δυνατότητες" (Αθήνα, 1960).
Κατήρτησε ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης της περιοχής, το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ως πολιτικός θεωρούνταν ήπιος και συναινετικός.
Θεωρούσε επιβεβλημένη την υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού και την Εθνική Συμφιλίωση.
Στα πλαίσια αυτής του της πεποίθησης εργάστηκε για την επιτυχία του πρωτοποριακού, για την εποχή, εγχειρήματος συγκυβέρνησης Αριστεράς και Δεξιάς.
Για τους ίδιους λόγους ήταν εισηγητής, εκ μέρους της Ν.Δ., του νομοσχεδίου για την απάλειψη των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου που υπερψηφίστηκε και έγινε Νόμος το καλοκαίρι του 1989.

Η τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη δολοφόνησε τον Μπακογιάννη το πρωί της Τρίτης 26 Σεπτεμβρίου 1989 στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου 35 στην Αθήνα, όπου στεγαζόταν το γραφείο του.
Οι τρεις μεταμφιεσμένοι δράστες τον περίμεναν στις σκάλες που οδηγούσαν στο υπόγειο.
Αφού αποβιβάστηκε από το όχημα που οδηγούσε ο αστυνομικός του, ο Μπακογιάννης εισήλθε στην πολυκατοικία.
Όταν εμφανίστηκε, στις 07:58 το πρωί, τον πυροβόλησαν σχεδόν εξ επαφής πισώπλατα πέντε φορές με δύο διαφορετικά σαρανταπεντάρια πιστόλια.
Στη συνέχεια τράπηκαν σε φυγή με κλεμμένο αυτοκίνητο, το οποίο αργότερα παράτησαν στην οδό Λέοντος Σγουρού 11.
Ο σοφέρ και αστυνομικός του Μπακογιάννη άκουσε τους πυροβολισμούς, τον είδε αιμόφυρτο στο πάτωμα και τον μετέφερε στις 08:20 στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου οι γιατροί προχώρησαν άμεσα σε διασωλήνωση της τραχείας.
Ο Μπακογιάννης χειρουργήθηκε εντός 10 λεπτών από την μεταφορά του στο νοσοκομείο, ωστόσο κατέληξε λίγη ώρα αργότερα. 

Η 17Ν έγραψε στην προκήρυξη της «Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής, αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης».

Η δολοφονία του Μπακογιάννη διατάρραξε την πολιτική επικαιρότητα εκείνων των ημερών, η οποία μονοπωλούνταν από την έναρξη της διαδικασίας για την παραπομπή των πολιτικών που κατηγορούνταν για συμμετοχή στο σκανδάλου Κοσκωτά.αα

Την ημέρα που δολοφονήθηκε συνέπεσε η έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση της χρηματοδότησης του προγράμματος για την Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε καταρτίσει.

Ο Μπακογιάννης κηδεύτηκε στο Καρπενήσι στις 29 Σεπτεμβρίου παρουσία πολύ κόσμου, ο οποίος φώναζε συνθήματα κατά της τρομοκρατίας.
Στο Καρπενήσι οι αρχές της πόλης τον τίμησαν δημιουργώντας το ομώνυμο πάρκο, όπου έχει στηθεί ο ανδριάντας του, και δίνοντας το όνομά του σε κεντρικό δρόμο της πόλης.

Για τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη καταδικάστηκαν στις 17 Δεκεμβρίου 2003, από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών, σε ισόβια κάθειρξη ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ο Ηρακλής Κωστάρης και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος και σε 15 χρόνια κάθειρξη ο Σάββας Ξηρός και ο Βασίλης Τζωρτζάτος.
 

ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ

Η Ευγενία Βραχνού καλλιτεχνικά γνωστή ως Τζένη Βάνου, ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια που διακρίθηκε για τη χαρακτηριστική φωνή της, για αρκετές δεκαετίες στο ελαφρό και λαϊκό τραγούδι.

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1939 στην Αθήνα, στην πλατεία Αττικής.
Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευγενία Βραχνού, το οποίο και άλλαξε ο Γεράσιμος Λαβράνος για να μην την αναγνωρίσει ο πατέρας της, καθώς ήταν κάθετα αντίθετος στην απόφασή της να ασχοληθεί με το τραγούδι.
Οι γονείς της χώρισαν, αφού η μητέρα της θέλησε να ακολουθήσει έναν άλλον άνδρα.
Γι' αυτόν το λόγο και της απαγορεύθηκε να βλέπει την κόρη της.
Σπουδαίο ρόλο στη ζωή της Τζένης Βάνου έπαιξε η γιαγιά της.

Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στη Φυσικομαθηματική Σχολή, αλλά μετά τη γνωριμία της με τον συνθέτη Μίμη Πλέσσα, τον οποίο θεωρούσε μέντορά της, έδωσε εξετάσεις στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας.
Ξεκίνησε την καριέρα της το 1955, ως τραγουδίστρια ελαφράς ορχήστρας, στον ραδιοφωνικό σταθμό της ΕΡΤ.

Τραγούδησε πρώτη φορά σε δισκογραφική εταιρία το 1945, με το τραγούδι "Θυμήσου", καθώς ήταν μέλος στη χορωδία του Νίκου Γούναρη.
Εκεί πρωτογνώρισε τον νεαρό Μίμη Πλέσσα.
Το 1959 στο τραγούδι "Αστέρι αστεράκι" του Δημήτρη Χορν έκανε τα φωνητικά μέρη, με αποτέλεσμα, λόγω των τεράστιων δυνατοτήτων της φωνής της, να της ανοιχτούν πολλές πόρτες για νέες δισκογραφικές δουλειές.
Το 1964, με το τραγούδι του Πλέσσα «Τώρα» πήρε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Ελαφράς Μουσικής της Θεσσαλονίκης.
Σύντομα καθιερώθηκε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού και ερμήνευσε ντουέτα κυρίως με τον Γιάννη Βογιατζή.
Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε με τον πρώτο της σύζυγο, Βασίλη Ρηγόπουλο, με τον οποίο χώρισε το 1971, έπειτα από συνεχείς κακοποιήσεις.

Κατά τη Στρατιωτική δικτατορία συμμετείχε στους χουντικούς εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές.

Το 1969 ταξίδεψε στην Αμερική, αφού είχε υπογράψει συμβόλαιο, για την πραγματοποίηση διεθνούς καριέρας, την οποία αρνήθηκε την τελευταία στιγμή. Εκεί ηχογράφησε έναν 45άρη δίσκο με δύο αμερικανικά τραγούδια.
Στις αρχές της δεκαετίας του '70, μετά τον χωρισμό της, αναγκάστηκε να μπει στο λαϊκό τραγούδι για οικονομικούς λόγους.
Το 1971 συναντά τον Τόλη Βοσκόπουλο, ο οποίος της κλείνει συμβόλαιο στην Minos, όπου γνώρισε μεγάλη επιτυχία τραγουδώντας λαϊκά.
Το 1977 πήρε μέρος για τελευταία φορά σε φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, κερδίζοντας βραβείο ερμηνείας με το τραγούδι "Να μ' αγαπάς" του Γιώργου Μανίκα.
Το 1981 αποκτά τον πρώτο και τελευταίο της χρυσό δίσκο, με τίτλο "Τις ώρες που σε θέλω", έπειτα από 50.000 πωλήσεις.
Στα χρόνια του ’80, η πορεία της Τζένης Βάνου, που στις δύο προηγούμενες δεκαετίες στέφθηκε από τεράστιες επιτυχίες, άρχισε να γνωρίζει μια κάμψη… Ευδιάκριτη ήταν πλέον κάποια φθορά στη φωνή της, που εμφανίσθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80.
Παρ' όλα αυτά, η τραγουδίστρια συνέχισε να δίνει το παρών με μια σειρά δίσκων, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν αρκετές ενδιαφέρουσες στιγμές.
Τελευταία δισκογραφική δουλειά της το 1998.

Υπήρξε βασική ερμηνεύτρια και «μούσα» πολλών συνθετών.
Για τη δουλειά της βραβεύτηκε στην Ισπανία, την Πολωνία και την πρώην Σοβιετική Ένωση.

Τα τελευταία 15 χρόνια της ζωής της βρισκόταν μακριά από τη δισκογραφία, τραγουδώντας μόνο ζωντανά σε κέντρα διασκέδασης, όπου την καλούσαν. Όμως, τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατό της εγκατέλειψε πλήρως το τραγούδι, αφιερώνοντας τον εαυτό της στον εγγονό της.
Τον Αύγουστο του 2013 έκανε επέμβαση στον λαιμό για να της αφαιρεθεί όγκος. Στις αρχές του 2014 αντιμετώπισε πάλι σοβαρά προβλήματα υγείας εξαιτίας μεταστάσεων του καρκίνου.

Στις 5 Φεβρουαρίου 2014 άφησε την τελευταία της πνοή στο νοσοκομείο Μεταξά, στον Πειραιά, όπου νοσηλευόταν.

ΧΑΡΗΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Χάρης (Χαρίσιος) Γρηγορόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 1964 και είναι Έλληνας ηθοποιός.

Έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στην τηλεόραση στις αρχές τις δεκαετίας του 1990 κάνοντας εμφανίσεις σε διάφορες σειρές μεταξύ των οποίων Οι απάραδεκτοι, Μπελάδες για δύο και Αχ! Ελένη.

Τη σεζόν 1993-1994 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά Βαρβαρότητες στον ANT1 στο ρόλο του Λευτέρη, ενώ ακολούθησαν κάποιες εμφανίσεις στις σειρές Τμήμα ηθών και Τα χαμένα γράμματα.
Την σεζόν 1998-1999 έλαβε μέρος στην δραματική σειρά Το σημάδι του έρωτα ενώ την επόμενη σεζόν συμμετείχε στο βασικό καστ των κωμικών σειρών Κρις κρος και Μη μαδάς τη Μαργαρίτα.

Έγινε ευρύτερα γνωστός το 2003 μέσω της συμμετοχής της στην κωμική σειρά του Χάρη Ρώμα και της Άννας Χατζησοφιά Το καφέ της Χαράς.
Εκεί για τρεις σεζόν υποδύθηκε τον Τρελαντώνη, που αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς.
Από το 2016 μέχρι σήμερα είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή κωμική σειρά Έλα στη θέση μου υποδυόμενος τον Θόδωρο Αντύπα. Τη σεζόν 2019-2021, πέρα από την παρουσία του στον τέταρτο και πέμπτο κύκλο του Έλα στη θέση μου, συμμετείχε στον νέο κύκλο επεισοδίων της σειράς Το καφέ της Χαράς για 6 επεισόδια, επαναφέροντας τον χαρακτήρα του Τρελαντώνη.
Το 2022 ανακοινώθηκε ότι θα συμμετάσχει στη σειρά Τρία μίλια η οποία θα προβληθεί στο Star Channel.

Στον κινηματογράφο συμμετείχε το 1994 στη ταινία Μεταίχμιο και το 1996 στην ταινία Ο οργασμός της αγελάδας.
Το 1999 συμμετείχε στην επιτυχημένη ταινία των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου Safe Sex.
Το 2001 συνεργάστηκε και πάλι με το συγγραφικό δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου στην ταινία Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο.

Έχει ασχοληθεί και με την μεταγλώττιση από το 1990.

Ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Φωτεινή Ντεμίρη από το 1994 έως τον χωρισμό τους το 2024, και έχουν 2 παιδιά.
 

ΚΟΝΙ ΜΕΤΑΞΑ

Η Κόνι Μεταξά (πραγματικό όνομα: Κωνσταντίνα Παγκοζίδη, Αθήνα, 10 Φεβρουαρίου 1991)[1] είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός και επιχειρηματίας.

Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1991 στην Αθήνα, με γονείς τον τραγουδιστή Λευτέρη Πανταζή και την ηθοποιό Ζώζα Μεταξά.

Φοίτησε στο ιδιωτικό βρετανικό σχολείο Campion στην Αθήνα και έπειτα, σε ηλικία 18 ετών, εγκαταστάθηκε στο Μαϊάμι των ΗΠΑ όπου σπούδασε υποκριτική και μιούζικαλ στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.

Κατά την παραμονή της εκεί, άλλαξε το όνομα της σε Κόνι Μεταξά διότι, όπως εξήγησε αργότερα, ήταν πιο εύκολο να το προφέρουν οι Αμερικανοί.
Το 2011 επέστρεψε προσωρινά στην Ελλάδα και συμμετείχε στην ταινία «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα» (ως Κόνι Πανταζή, αγγλικά: Connie Pantazis).
Το 2013 επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα και ξεκίνησε την καριέρα της.

Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο ως ηθοποιός το 2014, συμμετέχοντας στη σειρά του MEGA, «Μοντέρνα Οικογένεια», όπου υποδύθηκε την κόρη των Κώστα Κόκλα και Ζέτας Δούκα.
Το 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι «Feel The Music» με τη δισκογραφική εταιρία Heaven Music και παράλληλα ξεκίνησε εμφανίσεις στο Gialino Music Theater μαζί με τον πατέρα της.

Επίσης, συμμετείχε στο cabaret show «Εδώ και Τώρα».
Το 2016 συνεργάστηκε με τους Arva, Issoropistis, Koba & P.L. για το τραγούδι «Risko».
Το 2017 συμμετείχε ως διαγωνιζόμενη στο ελληνικό σόου μεταμφιέσεων «Your Face Sounds Familiar» και την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το τραγούδι «Sha La La» με την Josephine.
Το τραγούδι αυτό αποτελεί επανεκτέλεση του τραγουδιού «Κι όλο χάλαγε τ' αμάξι» του Νότη Χριστοδούλου.
Τη χειμερινή σεζόν 2017-2018 έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο, με την παράσταση «Πετάει Πετάει» στο Θέατρο Χυτήριο, ενώ έκανε και εμφανίσεις στο BOX Athens με τους Melisses, Τάμτα, DJ Young & Animando.

Το 2018 έπαιξε σε ένα επεισόδιο της σειράς «Έγκλημα και Πάθος» καθώς και στην κινηματογραφική ταινία «Μαζί Τα Φάγαμε».
Το 2019 έκανε εμφανίσεις στο Fantasia Live, εμφανίστηκε στα Mad Video Music Awards όπου ερμήνευσε μαζί με τις Ιλένια Ουίλιαμς και Stefania μια διασκευή του ισπανικού τραγουδιού «Con Calma» και κυκλοφόρησε το τραγούδι «Πάω» με την Ήβη Αδάμου από την δισκογραφική εταιρία Panik Records.
Τη χειμερινή σεζόν 2019-2020 έκανε εμφανίσεις στο Fantasia Live με τους Κωνσταντίνο Αργυρό, Stan, Ήβη Αδάμου και Animando. Το 2020 κυκλοφόρησε τα τραγούδια «Kamikaze», «Bye Bye» (με τον Gameboy) και «Μόνο Πάγο» (με τον Τάσο Ξιαρχό) ενώ συμμετείχε και ως διαγωνιζόμενη (προπονήτρια του Τάσου Ξιαρχό) στο μουσικό σόου «Just the 2 Of Us».

Τη σεζόν 2020-2021 συμμετείχε, για λίγο διάστημα, ως συμπαρουσιάστρια στην εκπομπή «Το Πρωινό» με τη Φαίη Σκορδά.
Το 2021 ήταν παρουσιάστρια στα backstage των Mad Video Music Awards, συμμετείχε μαζί με τον Τάσο Ξιαρχό στο Madwalk και κυκλοφόρησε δύο τραγούδια: το «Aye Aye» και το «ΑΜΑΝ».
Το 2022 κυκλοφόρησε τα τραγούδια «OPA» και «Καρχαρίας».

Τον Μάρτιο του 2023 έκανε το πρώτο της επιχειρηματικό βήμα, λανσάροντας το προϊόν περιποίησης μαλλιών «ΜΚΜ».
Την ίδια χρονιά παρουσίασε το backstage του Panik Concert by Opap, έπαιξε σε επεισόδιο της σειράς του ALPHA, «Ο Γιατρός» και κυκλοφόρησε το τραγούδι «Μου Αρέσεις».

Το 2024 εμφανίστηκε στο Romeo Club με τους Λευτέρη Πανταζή, Έλλη Κοκκίνου και Χρήστο Τσιλόπουλο.
Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το τραγούδι «Αν Πας Με Άλλη» (επανεκτέλεση εκείνου της Πέγκυς Ζήνα).
Τη σεζόν 2024-2025 εμφανιζόταν στο Ιφιγένεια Live Basement της Θεσσαλονίκης με τους Λευτέρη Πανταζή, Έλλη Κοκκίνου και Γιάννη Γρόση.

Το 2025 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Şinanay» και έκανε καλοκαιρινή περιοδεία στην Ελλάδα.Το 2019 έγινε ζευγάρι με τον ολυμπιονίκη υδατοσφαιριστή Μάριο Καπότση.
Στις 9 Ιουλίου 2022 παντρεύτηκαν στην Κρήτη όμως τον Φεβρουάριο του 2025 ανακοινώθηκε το διαζύγιο τους.
 

ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Ο Νίκος Αναδιώτης  είναι Έλληνας ηθοποιός, μοντέλο, επιχειρηματίας, παρουσιαστής και πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου 1983 αλλά μεγάλωσε στο Αίγιο, με τους γονείς του να κατάγονται από την Φωκίδα.

Σπούδασε στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών, παρακολουθώντας παράλληλα και μαθήματα παραδοσιακών ελληνικών χορών.
Συνέχισε τις σπουδές του, στη Φυσικοθεραπεία στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Δυτικής Ελλάδας.

Είναι παντρεμένος, από τον Αύγουστο του 2012, με τη Βασιλική Σταματοπούλου, με την οποία έχουν αποκτήσει δυο γιους.

Έχει εργαστεί ως μοντέλο, ενώ συμμετείχε σε ελληνικές σειρές όπως «Οι Βασιλιάδες», «Αν ήμουν πλούσιος», «Τα πέντε κλειδιά», «Οκτώ λέξεις».

Το 2012-2013, συμμετείχε στο ριάλιτι χορού Dancing with the Stars.
Το 2014 βρέθηκε στο πάνελ των συνεργατών της Σταματίνας Τσιμτσιλή στην εκπομπή «Happy Day» του Alpha και συνέχισε ως συνεργάτης της Κωνσταντίνας Σπυροπούλου στην εκπομπή «Σπίτι μου, Σπιτάκι μου», στον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό.
Το 2017, συμμετείχε στο ριάλιτι επιβίωσης Nomads του ΑΝΤ1, και διαγωνίσθηκε έως τον ημιτελικό.
Το καλοκαίρι του 2018, παρουσίασε μαζί με την Νικολέττα Ράλλη, την εκπομπή «Καλοκαίρι μαζί», στον ANT1.

Από το 2019, διατηρεί κατάστημα εστίασης στο κέντρο της Αθήνας.

Στις ευρωεκλογές του 2024 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο της Νίκης και εξελέγη Ευρωβουλευτής.

Με πολλές δηλώσεις του έχει ταχθεί κατά της τεκνοθεσίας από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, ενώ συμμετείχε και σε σχετικό συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος.