My Bonjour

ΣΠΥΡΟΣ ΦΩΚΑΣ

O Σπύρος Ανδρουτσόπουλος καλλιτεχνικά γνωστός ως Σπύρος Φωκάς, ήταν Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στην Πάτρα, στις 17 Αυγούστου 1937.
Είχε μια σημαντική καριέρα στο εξωτερικό, με συμμετοχή σε ταινίες, όπως Ο Ρόκο και τ' Αδέλφια του, του Λουκίνο Βισκόντι, και Το διαμάντι του Νείλου.

Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 1959 στην ταινία του Ανδρέα Λαμπρινού «Ματωμένο Ηλιοβασίλεμα».
Η ταινία προβλήθηκε την ίδια χρονιά στο Φεστιβάλ των Καννών και ήταν η αφετηρία για την διεθνή καριέρα του.

Μετά από αυτή τη διάκριση, όντας και απόφοιτος της δραματικής σχολής του Κωστή Μιχαηλίδη, πήρε το ρίσκο και πήγε στην Ιταλία, στα στούντιο της Τσινετσιτά, όπου εκμεταλλεύτηκε τις οντισιόν και τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν. Συμμετείχε σε διεθνείς παραγωγές, όπως στις ταινίες «Όταν θέλει η γυναίκα» του Βιντσέντε Μινέλι, πλάι στην Λάιζα Μινέλι, και «Ο Ρόκο και τα Αδέλφια του» του Λουκίνο Βισκόντι, πλάι στην Κατίνα Παξινού.

Σε όλη την κινηματογραφική καριέρα του, ο Σπύρος Φωκάς έπαιξε με επιτυχία σε πάνω από 30 ταινίες, οι περισσότερες στην Ιταλία και στις ΗΠΑ.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός και αγαπητός και από τις εμφανίσεις του σε γνωστά θέατρα του εξωτερικού. Σημαντική, τέλος, ήταν και η παρουσία του στην ελληνική τηλεόραση, όπου πρωταγωνίστησε σε πολλές κοινωνικές και δραματικές σειρές.

Ο Σπύρος Φωκάς έκανε τέσσερις γάμους και δεν απέκτησε βιολογικά παιδιά. Ωστόσο ήταν πατριός της κόρης της τέταρτης συζύγου του, Λίλιαν Παναγιωτοπούλου Φωκά, με την οποία ήταν παντρεμένος από το 2013.

Απεβίωσε μετά από προβλήματα υγείας στις 10 Νοεμβρίου 2023, σε κέντρο αποκατάστασης στην Ελευσίνα, όπου νοσηλευόταν από το καλοκαίρι του 2023 σε ηλικία 86 ετών.
Κατόπιν επιθυμίας του, η σορός του αποτεφρώθηκε.
 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος ήταν Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής και υπουργός, πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ελλάδας και ηγετικό στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ., στο οποίο μετείχε από την ίδρυσή του.

Γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1938 στην Ελευσίνα και ήταν γιος του αντιπτέραρχου της Πολεμικής Αεροπορίας Γεωργίου Παγκάλου που διετέλεσε υπαρχηγός του Γ.Ε.Α..

Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε Νομική και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Το 1973, με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης, σπούδασε στη Γαλλία και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Παντεόν της Σορβόννης.
Από το 1969 έως το 1978 εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο Πανεπιστήμιο και κατόπιν ορίστηκε Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου πανεπιστημίου.

Είχε νυμφευθεί δυο φορές στη ζωή του.
Πρώτα την Ιωάννα Λυμπέρη, και αργότερα την δημοσιογράφο Χριστίνα Χριστοφάκη.
Από τους γάμους του, απέκτησε τέσσερα παιδιά: την Αριάδνη Παγκάλου - Λυμπέρη, και τους δίδυμους Ανδρέα, Θεόδωρο και Γεωργία Παγκάλου - Χριστοφάκη, ενώ από τη σχέση του με την Ιωάννα Καυταντζόγλου απέκτησε έναν γιο, τον Λύσανδρο Πάγκαλο - Καυταντζόγλου.

Απεβίωσε στις 31 Μαΐου 2023, σε ηλικία 84 ετών.
Η σορός του αποτεφρώθηκε μετά από πολιτική τελετή.
 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ

Ο Παναγιώτης Κονδύλης ήταν Έλληνας φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής.
Έγραψε κυρίως στα γερμανικά και μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά. Το έργο του τον τοποθετεί στη συνέχεια της παράδοσης των Θουκυδίδη, Νικολό Μακιαβέλι και Μαξ Βέμπερ.

Γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου το 1943 στη Δρούβα Ηλείας στην Αρχαία Ολυμπία. Όταν ήταν μικρός, η οικογένειά του μετακόμισε στην περιοχή της πρωτεύουσας και ο Κονδύλης πήγε στο δημοτικό σχολείο της Νέας Ερυθραίας και στη συνέχεια στο γυμνάσιο της Κηφισιάς.
Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και φιλοσοφία της μεσαιωνικής και σύγχρονης και νεότερης ιστορίας και πολιτικής επιστήμης στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης.
Το 1977 του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για την - υπό την επίβλεψη του Ντίτερ Χένριχ - διδακτορική διατριβή του με τίτλο Η γένεση της διαλεκτικής.
Μια ανάλυση του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και της πνευματικής ανάπτυξης των Χαίλντερλιν, Σέλλινγκ και Χέγκελ έως το 1802. Η διατριβή (που κυκλοφόρησε σε βιβλίο το 1979, από τον οίκο Klett-Cotta της Στουτγάρδης, με τίτλο Die Entstehung der Dialektik: Eine Analyse den geistigen Entwicklung von Holderlin, Schelling und Hegel bis 1802), θεωρήθηκε πρωτοποριακή για την εποχή της, καινοτόμα και ρηξικέλευθη, ενώ συνάμα διαφώτισε την προϊστορία του μαρξισμού και των κοσμοθεωρητικών προϋποθέσεων της μαρξιστικής φιλοσοφίας της ιστορίας. Εξαιρετικοί Γερμανοί ιστορικοί όπως ο Βέρνερ Κόνζε και ο Ράινχαρτ Κόσελεκ, υπήρξαν σημαντικές καθοδηγητικές επιρροές κατά την περίοδο διαμόρφωσης της σκέψης του στην Χαϊδελβέργη.
Στην συνέχεια, ο Παναγιώτης Κονδύλης επικεντρώθηκε στις Διεθνείς Σχέσεις και την Στρατηγική Σκέψη και την κοινωνική φιλοσοφία.

Στις 21 Μαρτίου 1991 του απονεμήθηκε το «Μετάλλιο Γκαίτε» (Goethe-Medaille), καθώς και το βραβείο του «Ιδρύματος Χούμπολτ» (Humboldt-Stiftung) την ίδια χρονιά.
Από το Σεπτέμβριο του 1994 μέχρι τα τέλη Ιουλίου του 1995 υπήρξε εταίρος του Ιδρύματος Ανωτάτων Σπουδών του Βερολίνου.
Ο Κονδύλης συνέγραψε βιβλία και στα ελληνικά και στα γερμανικά. Τα περισσότερα βιβλία είχαν εκδοθεί πρώτα στα γερμανικά και στη συνέχεια στα ελληνικά, σε δική του μετάφραση.
Ήταν τακτικός συνεργάτης του feuilleton της εφημερίδας Frankfurter Αllgemeine Ζeitung, και ως τον θάνατό του υπήρξε επιμελητής και υπεύθυνος σειρών σε εκδοτικούς οίκους.

Απεβίωσε από ιατρικό λάθος στις 11 Ιουλίου 1998 στην Αθήνα στο Απολλώνιο θεραπευτήριο, όπου είχε εισαχθεί για καρδιολογικό πρόβλημα.