My Bonjour

ΑΤΤΙΚ

Ο Αττική (πραγματικό όνομα: Κλέων Τριανταφύλλου), ήταν Έλληνας συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής των τραγουδιών του.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1885 στην Αθήνα και ήταν γιος της Εριθέλγης Ραπτάκη.

Από την μητέρα του ήταν εγγονός του Δημητρίου Ραπτάκη, ιατρού και βουλευτή Κυθήρων στην Ιόνιο Βουλή, και της Κλεοπάτρας Κορωναίου, αδελφής του στρατιωτικού Πάνου Κορωναίου.
Μεγάλωσε στην Αίγυπτο, όπου παρακολούθησε μαθήματα μουσικής.
Το 1907 φτάνει στο Παρίσι, για να σπουδάσει πολιτικές και οικονομικές επιστήμες - ως συνέχεια των σπουδών του στη Νομική Σχολή Αθηνών - όμως αποφάσισε να τις εγκαταλείψει γρήγορα για να γραφτεί στο Ωδείο του Παρισιού, όπου θα έχει καθηγητές τον Γκαμπριέλ Φωρέ, τον Καμίγ Σαιν-Σανς και τον Εμίλ Πεσάρ.
Στο Παρίσι είχε εκδώσει περίπου 300 συνθέσεις, τραγούδια, μουσική για πιάνο, για οπερέτα, για μπαλέτο κ.ά. και έγινε ιδιαίτερα γνωστός.
Συνεργάστηκε ως ηθοποιός με διάφορους θιάσους και συμμετείχε σε περιοδείες σε διάφορες χώρες ως το 1930, οπότε εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και δημιούργησε την περίφημη Μάντρα του Αττίκ.

Λίγο πριν από τον θάνατό του, πρωταγωνίστησε στην ταινία Χειροκροτήματα του Γιώργου Τζαβέλλα, που είχε κάποια σχεδόν αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Στην ταινία αυτή ο Αττίκ, κουρασμένος από τις κακουχίες της Κατοχής και υπερβολικά μελοδραματικός, σε λίγα θύμιζε τη γεμάτη δυναμισμό και ευφυΐα προσωπικότητα του δημιουργού της «Μάντρας».
Τραγούδια του συνθέτη στην ταινία απέδωσε η ηθοποιός Ζινέτ Λακάζ.

Λίγους μήνες μετά αυτοκτόνησε παίρνοντας υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών, στις 29 Αυγούστου 1944, κατά μια τραγική ειρωνεία μόλις λίγο πριν την Απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944.

Ένα επεισόδιο με έναν Γερμανό στρατιώτη που τον χτύπησε καθώς οδηγούσε το ποδήλατό του, φαίνεται πως στάθηκε η αφορμή για μια προαναγγελθείσα αυτοκτονία, αποτέλεσμα κατάθλιψης στην οποία είχε περιπέσει.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΟΣ

Ο Γιώργος Κόρος ήταν Έλληνας συνθέτης και μουσικός, από τους σπουδαιότερος εκφραστές της ελληνικής μουσικής παράδοσης στο βιολί.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου του 1923 στους Ανδρωνιάνους Εύβοιας.

Ο πατέρας του Νικόλαος, ιεροψάλτης, τον γαλούχησε με Βυζαντινές μελωδίες.

Σε ηλικία 12 ετών έπαιξε για πρώτη φορά σε πανηγύρι.
Από το 1947 που ανέβηκε για πρώτη φορά σε πάλκο, κατάφερε να συνεργαστεί με πολλά ονόματα του ελληνικού τραγουδιού: από τον εκπρόσωπο του δημοτικού τραγουδιού Γιώργο Παπασιδέρη, ο οποίος τον έβαλε στην Columbia να παίζει σε δίσκους, μέχρι τους Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Αμπατζή, Μήτσο Αραπάκη, Στέλιο Καζαντζίδη, Καίτη Γκρέυ, Γιώτα Λύδια, Πάνο Γαβαλά, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Γλυκερία, Χάρις Αλεξίου, Ελένη Βιτάλη, Δημήτρη Ζάχο,Φιλιώ Πυργάκη, Αλέκο Κιτσάκη, Σοφία Κολλητήρη, Στάθη Κάβουρα, Τασία Βέρρα, Μάκη Χριστοδουλόπουλο, Σοφία Εμφιετζή και πολλούς άλλους.

Έγραψε περίπου 1200 τραγούδια, ενώ στο ενεργητικό του έχει πολλούς χρυσούς και πλατινένιους δίσκους.
Με την σύζυγό του Ασημίνα απέκτησαν δύο παιδιά, τον Νικόλαο και την Κατερίνα Κόρου.
Πνευματικά του παιδιά, τα οποία ο ίδιος έβγαλε στο τραγούδι είναι οι Σοφία Κολλητήρη, Μάκης Χριστοδουλόπουλος, Βάσω Χατζή και άλλοι.

Απεβίωσε πλήρης ημερών σε ηλικία 91 ετών στις 8 Ιανουαρίου 2014.
 

ΤΙΝΑ ΛΙΒΑΝΟΥ

Η Τίνα (Αθηνά) Λιβανού ήταν σύζυγος των Αριστοτέλη Ωνάση, Σταύρου Νιάρχου και Τζον Σπένσερ - Τσώρτσιλ, 11ου Δούκα του Μάρλμπορο.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου 1929 στο Λονδίνο και ήταν κόρη του Σταύρου Λιβανού, εφοπλιστή και πατριάρχη της εφοπλιστικής οικογένειας Λιβανού, και της Αριέττας Ζαφειράκη.

Αδέρφια της ήταν οι Γιώργος Σ. Λιβανός και Ευγενία Λιβανού.
Φοίτησε στο μοναστήριο Villa Maria στο Μόντρεαλ και στη συνέχεια σε οικοτροφείο στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ.
Το 1946 παντρεύτηκε τον εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά τον Αλέξανδρο και την Χριστίνα.
Το 1960 θα χωρίσει με τον σύζυγό της και έναν χρόνο αργότερα θα παντρευτεί τον Τζων Σπενσερ - Τσώρτσιλ, Μαρκήσιο του Μπλάντφορντ και μετέπειτα 11ο Δούκα του Μάρλμπορο, με τον οποίο όμως θα χωρίσει το 1971.
Το ίδιο έτος παντρεύεται τον Σταύρο Νιάρχο, πρώην σύζυγο της αδερφής της, Ευγενίας, η οποία είχε αποβιώσει έναν χρόνο νωρίτερα.

Πέθανε ξαφνικά στις 10 Οκτωβρίου το 1974, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του γιου της Αλέξανδρου.
Ο θάνατός της αποδόθηκε σε χρήση βαρβιτουρικών.
 

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΛΕΤΣΑΣ

Ο Μιχάλης Μπλέτσας είναι Έλληνας επιστήμονας και ερευνητής της πληροφορικής, διευθυντής πληροφορικής στο Media Lab του MIT και ένας από τους εφευρέτες του Υπολογιστή των Εκατό Δολαρίων.

Γεννήθηκε στις 19 Μαρτίου το 1967 στα Χανιά της Κρήτης.

Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια έφυγε στις ΗΠΑ για μεταπτυχιακά στη βιοϊατρική και ολοκλήρωσε τρεις ακόμα κύκλους σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης (στη Μηχανική Υπολογιστών) και στο Πανεπιστήμιο Νορθήστερν.

Εργάστηκε ως μηχανικός συστημάτων στην Aware Inc, και το 1996, σε ηλικία 28 ετών, έγινε διευθυντής πληροφορικής του Media Lab, ερευνητικού εργαστηρίου που ανήκει στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), διευθυντής του οποίου είναι ο ελληνικής καταγωγής Νίκολας Νεγρεπόντε.

Οι δυο άντρες δέθηκαν με στενή φιλία και ξεκίνησαν να υλοποιήσουν ένα κοινό όνειρό τους: να πετύχουν ασύρματη ευρυζωνική διαδικτύωση τόπων χωρίς υποδομή.
Μετά από επιτυχημένα πειράματα στην Πάτμο και σε χωριά μέσα στη ζούγκλα της Καμπότζης, σε περιοχές χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, γεννήθηκε η ιδέα να κατασκευάσουν τον HDL, τον φθηνό υπολογιστή που θα μπορεί να φθάσει στα χέρια και του πιο φτωχού παιδιού στο πιο απομονωμένο σημείο του πλανήτη.

Το αποτέλεσμα εκείνης της ιδέας ήταν ο υπολογιστής OLPC (One Laptop Per Child, Ένας φορητός υπολογιστής ανά παιδί).
Από τον Φεβρουάριο του 2006 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009, ο Μιχάλης Μπλέτσας ήταν επικεφαλής του σχεδιασμού των υποσυστημάτων δικτύωσης του υπολογιστή.
Ως μέλος της ομάδας δημιουργίας του OLPC έλαβε το βραβείο Index, το 2007.

Από τις 23 Ιουνίου 2010 είναι ανεξάρτητος μη εκτελεστικός διευθυντής του ΟΤΕ. Στις 11 Απριλίου 2024 ορίστηκε διοικητής της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΧΟΥΡΙΔΗΣ

Ο Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης είναι Έλληνας τραγουδιστής.

Γεννήθηκε στη Βέροια στις 19 Μαρτίου 1980 όπου μεγάλωσε και τελείωσε και τις εγκύκλιες σπουδές του.

Η φωνή παραμένει το όργανο με το οποίο εκφράζει και αντανακλά όλα εκείνα τα βιώματα που συνθέτουν τη μουσική του προσωπικότητα.

Σπούδασε μουσική στο Λονδίνο, κατόπιν υποτροφίας της Ιεράς Μητρόπολης Βεροίας (Εκκλησία της Ελλάδος).
Είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου Goldsmiths University of London. Ολοκλήρωσε το πτυχίο μουσικών σπουδών και το μεταπτυχιακό του στην Εθνομουσικολογία ερευνώντας μια σειρά από ειδικά θέματα όπως μουσική λογοκρισία, αίσθηση πολιτιστικής ταυτότητάς μέσω της μουσικής, μουσική και εθνικισμός, εθνική μουσική της Ελλάδος, αυθεντικότητα στη μουσική παράδοση, ιταλική όπερα και άλλα.

Το 2003 κερδίζει μια δεύτερη υποτροφία, αυτή τη φορά από το Αγγλικό ίδρυμα Michael Marks Charitable Trust για την αποπεράτωση διδακτορικής διατριβής με θέμα: «Παραδοσιακές φωνητικές τεχνικές του Πόντου και της Ηπείρου στη σύγχρονη Ελλάδα: μια αντανακλαστική μουσική εθνογραφία».
Το αντικείμενο διαπραγμάτευσης αποτελεί πρωτόλεια έρευνα στο ευρύτερο πεδίο της μελέτης παραδοσιακών φωνών καθιστώντας έτσι μια πιλοτική μελέτη για παρόμοιες έρευνες.

Από τότε έως τώρα ο Κωνσταντίνος έχει δημοσιεύσει διάφορα πονήματα που ενθαρρύνουν τη ροή της μελέτης και της ακαδημαϊκής αντιπαράθεσης πάνω στο παραδοσιακό τραγούδι των Ελλήνων του Πόντου, στο πολυφωνικό τραγούδι της Ηπείρου αλλά και σε μουσικοπαιδαγωγικά ζητήματα της φωνητικής παιδείας σε προσχολικές και πρωτοσχολικές ηλικίες.

Διατηρώντας ενδιαφέρον για την ακαδημαϊκή έρευνα και αναζήτηση ο Κωνσταντίνος διατηρεί την τετραετία 2008-2012 τη θέση του Επισκέπτη Βοηθού Ερευνητή στο παιδαγωγικό ινστιτούτο του Λονδίνου, υπό την εποπτεία του professor Graham Welch και, επίσης, αποπερατώνει επιτυχώς (με βαθμό άριστα) μεταδιδακτορική έρευνα (2015) αυτή τη φορά από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας όπου συγχρόνως εργάζεται στη βαθμίδα του Λέκτορα (από το 2010 μέχρι σήμερα).

Το τελικό κονσέρτο υπεράσπισης της διδακτορικής του διατριβής έλαβε χώρα τον Ιούνιο 2008 στο Ελληνικό κέντρο του Λονδίνου με τίτλο «Ψυχή & Σώμα» όπου ο Κωνσταντίνος απέσπασε άριστες κριτικές από τους εξεταστές του αποπερατώνοντας τη διατριβή του με βαθμό άριστα.
Εκείνη η μέρα στάθηκε αφορμή για τη γέννηση μιας «μουσικής οντότητας» όπου ακολουθεί τον Κωνσταντίνο και τον αδερφό του Ματθαίο μέχρι σήμερα.
Η μουσική αυτή οντότητα έχει αντικείμενο διαπραγμάτευσης τα «σύνορα της μουσικής» και κατ’ επέκταση το πάντρεμα διαφόρων μελωδιών από το παγκόσμιο ρεπερτόριο (εθνικής, κλασσικής και κινηματογραφικής μουσικής) εκτελεσμένο από την ποντιακή λύρα του Ματθαίου και από τη φωνή του Κωνσταντίνου.
Όπως και ο ίδιος (Κωνσταντίνος) έχει τονίσει σε διάφορες συνεντεύξεις του πρόκειται για πάντρεμα από «έρωτα και όχι από προξενιό».

Αυτή η μουσική αναζήτηση ακολουθείται και από μια αναπάντεχη εμπορική επιτυχία μιας και το «Ψυχή & Σώμα» ξεκινά επί σκηνής το 2011 και συνεχίζει να ταξιδεύει μέχρι και σήμερα με παραστάσεις εντός και εκτός των ελληνικών συνόρων.

Ο Κωνσταντίνος έχει συμμετάσχει σε πάμπολλες μουσικές παραγωγές από πολύ μικρή ηλικία.
Σταθμός στη μέχρι τώρα πορεία του αποτελεί το ειδικά γραμμένο «Μοιρολόι για την άλωση της Πόλης» από τον Άγγλο ορθόδοξο συνθέτη Sir John Tavener, καθώς επίσης και η θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο 21ο διεθνές Βυζαντινό συνέδριου του Λονδίνου με πρόεδρο τη Λαίδη Marina Marks και πατρόνα τον πρίγκιπα Κάρολο της Ουαλίας.

Ανάμεσα στις άλλες διακρίσεις έχει τιμηθεί και από το Ελληνικό Ίδρυμα Λονδίνου ως «ο πιο υποσχόμενος Έλληνας καλλιτέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου».
Τέλος, έχει εμφανισθεί ως σολίστας στα πιο σημαντικά πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης, της Ρωσίας, Αυστραλίας, Ιράκ, Καναδά, Κύπρου, Η.Π.Α., κ.α..