My Bonjour

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΤΗΣ

Ο Γιάννης Φέρτης  γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 1938 και ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο του Ιάκωβου Καμπανέλλη το 1959.
Ακολούθησαν πολλά έργα.
 Έγινε συνιδρυτής του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και από το 1967 και για μια δεκαετία, ως θιασάρχης μαζί με την Ξένια Καλογεροπούλου ανέβασε σημαντικά θεατρικά έργα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, πρωταγωνίστησε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Νυφικό κρεβάτι του Γιαν ντε Χάρντογκ, με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου στην Παναγία των δολαρίων του Γκάρσον Κάνιν και με τους Μάνο Κατράκη και Μελίνα Μερκούρη στο έργο Συντροφιά με τον Μπρεχτ του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Τη δεκαετία του 1980, ανέβασε έργα με το δικό του θίασο στο θέατρο Αθηνά.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρωταγωνίστησε σε διάφορες  παραστάσεις.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συνεργάστηκε με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου.

Την περίοδο 1993-1995 ακολούθησε η συνεργασία του με τον Ρώσο σκηνοθέτη Γιούρι Λιουμπίμοφ.

Στον κινηματογράφο, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες.
Στην τηλεόραση, έπαιξε σε περισσότερες από 15 σειρές.

Με την ιδιαίτερα εκφραστική φωνή του έχει ντύσει πληθώρα διαφημίσεων στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Καταγόταν από το ορεινό χωριό Δάφνη του Νομού Φθιώτιδας.
Αποφοίτησε από τη σχολή Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν το 1958.
Πρώτη σύζυγός του υπήρξε η ηθοποιός Ξένια Καλογεροπούλου από το 1963 έως το 1972 και δεύτερη η ηθοποιός Μιμή Ντενίση από το 1981 έως το 1988. Από το 2001 έως τον θάνατό του ήταν νυμφευμένος με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη.

Απεβίωσε στις 14 Απριλίου 2024, μια εβδομάδα πριν τα 86α γενέθλια του.
Η κηδεία του τελέστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 16 Απριλίου. Ενταφιάστηκε στη γενέτειρά του, τη Δάφνη Φθιώτιδας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ο Γιώργος Παπαδάκης είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και συγγραφέας, ο οποίος, το 2020, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το έργο του «Ο Ταχυδρόμος».

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 21 Απριλίου του 1959 και μεγάλωσε στο Πάνορμο, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.
Το 1977 εισήχθη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε Θεολογία.
Αποφοίτησε το 1982 και αμέσως μετέβη με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Ανθρωπιστικών Σπουδών του Στρασβούργου, όπου το 1987 υποστήριξε τη διατριβή του με τίτλο «Destin et anamnèse. Essai de lecture philosophique de la poésie de Constantin Cavafy» λαμβάνοντας τον τίτλο του διδάκτορα Φιλοσοφίας. Η Ιστορία της Τέχνης απασχόλησε, επίσης, τις σπουδές και τη μελέτη του, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στη μεσαιωνική τέχνη και στην τέχνη της πρώιμης Αναγέννησης, ειδικότερα στο τέλος της μεσαιωνικής καλλιτεχνίας και στα σημαντικά επιτεύγματα του Quattrocento.

Το 1989 διορίστηκε στη Μέση Εκπαίδευση. Υπηρέτησε στο Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Αθηνών επί 24 συνεχή έτη.
Από το 2017 είναι Διευθυντής σε σχολείο της Αθήνας.

Από τα πρώτα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με τη Λογοτεχνία και ειδικότερα με την ποίηση.
Πολλά περιοδικά της εποχής έχουν φιλοξενήσει ποιήματά του.
Μέρος της κατοπινής δουλειάς του συμπεριελήφθη στην Ανθολογία σύγχρονων Κρητών ποιητών, Ελληνικά Γράμματα, 2002.