My Bonjour

ΙΩΣΗΦ ΔΕΒΙΑΖΗΣ

Ο Ιωσήφ Σπυρίδων Δεβιάζης ήταν Έλληνας λόγιος και ιστοριοδίφης του 19ου και του 20ού αιώνα.

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1849 στην Κέρκυρα και ήταν καθολικού δόγματος.

Ήταν κατά κύριο λόγο ιταλικής καταγωγής. Γονείς του ήταν ο Βενεράνδος Ντε Μπιάζι (γιος του Βικέντιου και της Άννας) και η Φραγκίσκα Ντε Μπλάζιο από τη Λίσση της Δαλματίας..

Ο Δεβιάζης ήταν άνθρωπος ευρύτατης μόρφωσης και γνώστης αρκετών ξένων γλωσσών.
Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στο Λύκειο Κέρκυρας χωρίς όμως να είναι βέβαιο πως ολοκλήρωσε τη φοίτησή του και παράλληλα φέρεται να υπήρξε μαθητής του συνθέτη Μάντζαρου από τον οποίο διδάχτηκε πιάνο, αρμονία και αντίστιξη (κοντραπούντο).

Μετά τη φυγή του από την Κέρκυρα εγκαταστάθηκε στη Ζάκυνθο όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Εργάστηκε ως δάσκαλος ιταλικών ενώ το 1888 διορίστηκε διευθυντής στη νεοσύστατη δημοτική Φωσκολιανή Βιβλιοθήκη του νησιού, συνεισφέροντας σημαντικά στον εμπλουτισμό της.
Ήταν συνεργάτης πολλών περιοδικών, ημερολογίων και εφημερίδων γράφοντας και δημοσιεύοντας μεγάλο αριθμό μελετών και βιογραφιών.
Για την προσφορά του τιμήθηκε από το ελληνικό κράτος πρώτα με τον Αργυρό (1894) και αργότερα (1919) με το Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος.

Τον Φεβρουάριο του 1927 προσβλήθηκε από γριπώδη βρογχοπνευμονία και απεβίωσε στις 10 Μαρτίου του ίδιου έτους στο δημοτικό νοσοκομείο της Ζακύνθου όπου νοσηλευόταν.
 

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΡΙΑΔΗΣ

Ο Αιμίλιος Ριάδης (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο που υιοθέτησε ο Αιμίλιος Κούης ή Κου, 1880 ) είναι από τους σημαντικότερους συνθέτες της Ελληνικής Εθνικής Σχολής και αξιόλογος ποιητής.

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου το 1880 στη Θεσσαλονίκη (περιοχή Αγίας Τριάδας) σε οικία επί της οδού που φέρει σήμερα το ονοματεπώνυμό του, η οποία δεν σώζεται.

Ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη τις σπουδές του στο πιάνο και στα θεωρητικά ως μαθητής του Δημητρίου Λάλα (μαθητή του Βάγκνερ), τις οποίες και ολοκλήρωσε στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών Μονάχου το 1910.
Για τα επόμενα πέντε χρόνια, έζησε στο Παρίσι όπου μελέτησε με τον Γκιστάβ Σαρπαντιέ και τον Μορίς Ραβέλ.
Επιστρέφοντας στη Θεσσαλονίκη διορίστηκε αρχικά ως καθηγητής πιάνου και μετά το 1918 ως υποδιευθυντής του ΚΩΘ, όπου και παρέμεινε έως τον θάνατό του.
Το 1923 του απονεμήθηκε το Εθνικό Βραβείο Τέχνης και Επιστήμης.

Τα τραγούδια του Ριάδη αποτελούν συμπυκνωμένα αριστουργήματα και αυτός είναι ο λόγος που συχνά παρομοιάστηκε με τον Ούγκο Βολφ και τον Μοντέστ Μουσόργκσκι.
Έγραψε περίπου 200 σειρές τραγουδιών, στα οποία ο ίδιος έχει γράψει και τους στίχους, ανέκδοτα και τυπωμένα.
Από τα ανέκδοτα, εκτός από τον «Βιβλικό Χορό» και τα «Ελληνικά Τραγούδια» που έχουν τίτλο, υπάρχουν 12 σε δική του ποίηση, 6 σε ποίηση Γρυπάρη, 7 σε ποίηση Βαλκλέρ, 3 σε ποίηση Ερεντιά, 3 σε ποίηση Π. Ρονσάρ και 2 σε ποίηση Πολ Φορ.

Ο Ριάδης υπήρξε επίσης υπεύθυνος για την ενορχήστρωση του επίσημου ύμνου του Άρη Θεσσαλονίκης, του οποίου ήταν υποστηρικτής.

Πέθανε στις  17 Ιουλίου το 1935 στη Θεσσαλονίκη.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ο Γεώργιος Παπανικολάου ήταν διάσημος Έλληνας ιατρός, βιολόγος και ερευνητής.

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1883 στην Κύμη Ευβοίας.

Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στην Κύμη, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Κατόπιν οι γονείς του, τον έστειλαν στην Αθήνα για να τελειώσει τις εγκύκλιες σπουδές. Με το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών εισήλθε το 1898 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ηλικία 16 ετών.
Έλαβε το πτυχίο του το 1904, σε ηλικία 21 ετών.
Στη συνέχεια εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία.

Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, διεύρυνε τη μόρφωσή του με την εκμάθηση ξένων γλωσσών, όπως τα γαλλικά, που θεωρούνταν, τότε, απαραίτητα για τους καλλιεργημένους ανθρώπους.
Ωστόσο ασχολήθηκε με τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και τη μουσική.

Ο πατέρας του το 1907 τον έστειλε στη Γερμανία, για ανώτερες σπουδές. Σημαντικό ρόλο στην απόφαση αυτή του Παπανικολάου έπαιξε ο φίλος του Αλέξανδρος Δελμούζος.

Ο Παπανικολάου επέλεξε τον κλάδο της Βιολογίας.
Αρχικά, μετέβη στην Ιένα, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του καθηγητή Ερνέστου Χαίκελ.
Το 1908 συνέχισε τις σπουδές του στο Φράιμπουρκ και τέλος, στο Μόναχο, με μεγάλους καθηγητές της εποχής, τον Χέρτβιγκ και τον Βάισμαν.
Το 1910 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας, για την εργασία του «Περί των συνθηκών της διαφοροποιήσεως του φύλου των Δαφνιδών».

Στις 15 Σεπτεμβρίου 1910 παντρεύτηκε την Ανδρομάχη Μαυρογένη.
Το 1912, συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους.

Όταν έληξε ο πόλεμος, το 1913, αναχώρησε για την Αμερική μαζί με την Ανδρομάχη.

Μετά από μακρές έρευνες επί της εκφυλιστικής κληρονομικής επίδρασης του οινοπνεύματος σε ινδικά χοιρίδια ο Παπανικολάου στράφηκε σε προβλήματα αναπαραγωγής σχετιζόμενα με τη λειτουργία των γεννητικών οργάνων, τον καθορισμό του φύλου, τη λειτουργία των ενδοκρινών αδένων, καθώς και των φυλετικών ορμονών.

Το 1954, δημοσίευσε το μνημειώδες έργο «Άτλαντας της Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας» (Atlas of Exfoliative Cytology), εδραιώνοντας και επίσημα πλέον τη νέα ιατρική πρακτική και ειδικότητα που ουσιαστικά ανέπτυξε από το μηδέν.

Σήμερα το τεστ Παπανικολάου (Τεστ-Παπ) χρησιμοποιείται παγκοσμίως για την διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικών ασθενειών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.

Το Νοέμβριο του 1961, συνοδευόμενος πάντα από τη σύζυγό του και σύντροφο στις έρευνές του, Μάχη, εγκατάλειψε τη Νέα Υόρκη καθώς δέχτηκε να αναλάβει την οργάνωση και διεύθυνση ενός Καρκινολογικού Ινστιτούτου στο Μαϊάμι της Φλόριντα.
Η αλλαγή περιβάλλοντος και η γενικότερη κούραση, για τις ανάγκες του Ινστιτούτου, ήταν καθοριστική.

Απεβίωσε στις 19 Φεβρουαρίου 1962, από καρδιακή προσβολή.

ΦΩΤΗΣ ΜΕΤΑΞΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Φώτης Μεταξόπουλος  είναι Έλληνας χορευτής, χορογράφος και χοροδιδάσκαλος.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαΐου το 1935.

Σε ηλικία πέντε ετών έχασε τη μητέρα του και την κηδεμονία του ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο πατέρας του.
Στα 19 του παρακολούθησε μαθήματα στις Σχολές Παλμέρ με σκοπό να εργαστεί ως ασυρματιστής στο Εμπορικό Ναυτικό.
Επηρεάστηκε από την ταινία "Η Ζωή του Ροδόλφο Βαλεντίνο" και αποφάσισε να ασχοληθεί με τον χορό.
Την ίδια χρονιά (1954), ο Άγγελος Γριμάνης, χορογράφος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αναζητούσε χορευτές για να συνθέσει ένα μπαλέτο που θα περιόδευε στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ο Γριμάνης δεν προσέλαβε τον άπειρο τότε Μεταξόπουλο, αλλά τον σύστησε στην Ελβετή χορεύτρια Μύριαμ Σουαζί (Myriam Choisy), που με τη σειρά της τον παρότρυνε να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον χορό.

Η πρώτη του επαγγελματική επαφή με το χορό έγινε στη θεατρική παράσταση "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" του Σαίξπηρ στο Θέατρο του Εθνικού Κήπου σε χορογραφίες του Γιάννη Φλερύ.
Συνέχισε τις θεατρικές του εμφανίσεις και παράλληλα προετοιμαζόταν επί τρία χρόνια στη Σχολή της Σουαζί για να αποκτήσει τελικά το 1957 άδεια ασκήσεως επαγγέλματος του χορευτή.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΣΟΣ

Ο Γιώργος Πέτσος γεννήθηκε στην Έδεσσα, στις 13 Μαΐου 1947 και ήταν Έλληνας πολιτικός.

Σπούδασε εργαζόμενος, πρώτα πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και μετά νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Ακολουθώντας την παράδοση του πατέρα του στον ίδιο κομματικό χώρο, οργανώθηκε στις τάξεις της πολιτικής νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου, διατελώντας πρόεδρος και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών μέχρι τη δικτατορία του 1967.
Στη διάρκεια της δικτατορίας πέρασε στην παρανομία και τον Μάιο του 1968 φυλακίστηκε.

Πολιτεύθηκε για πρώτη φορά το 1977, οπότε εξελέγη βουλευτής Πέλλας με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ.
Η συνύπαρξή του στην Πέλλα με τις τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ ήταν πάντως πολύ δύσκολη, καθώς τον θεωρούσαν συντηρητικό, κάτι που εκείνη την εποχή αντιμετώπιζαν πολλοί παλιοί κεντρώοι που προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Επανεξελέγη το 1981 και στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διορίσθηκε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, αλλά αποπέμφθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου (ο οποίος τότε κατείχε, εκτός από τη θέση του πρωθυπουργού, και τη θέση του υπουργού Εθνικής Άμυνας) οκτώ μήνες αργότερα και στις 19 Ιουλίου 1982 διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ.
Η διαγραφή του συνοδεύτηκε με την έκφραση από τον Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία έμεινε στην ιστορία έθεσεν εαυτόν εκτός κινήματος.
Τον Απρίλιο του 1985, επανεντάσσεται στο κίνημα. Ακολούθησαν σύντομες θητείες υφυπουργού και αναπληρωτή υπουργού, και τον Ιούνιο του 1988 έγινε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου έτους υπουργός Δημόσιας Τάξεως, αξίωμα το οποίο διατήρησε μέχρι τον Μάρτιο του 1989.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1989 παραπέμφθηκε στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας σε βαθμό κακουργήματος και της ηθικής αυτουργίας σε απιστία κατ' εξακολούθηση μόνο για τις καταθέσεις των ΕΛΤΑ στην Τράπεζα Κρήτης.
Είχε ήδη αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο με βολές κατά της ηγεσίας του.

Στις 30 Οκτωβρίου 1990 διατάχθηκε η προφυλάκισή του αλλά έμεινε στη φυλακή μόνο για 25 μέρες, καθώς στις 25 Νοεμβρίου έγινε δεκτή η αίτηση αποφυλάκισής του, επειδή κρίθηκε ότι δεν είναι ύποπτος φυγής.
Στις 16 Ιανουαρίου 1992 το Ειδικό Δικαστήριο τον αθώωσε για τα αδικήματα της παθητικής δωροδοκίας και ηθικής αυτουργίας σε απιστία, αλλά τον έκρινε ένοχο, με ψήφους 7-6, για το αδίκημα της παραβάσεως του νόμου περί ευθύνης υπουργών (για την επέκταση των εγκαταστάσεων και τις πολεοδομικές παραβάσεις του Κοσκωτά στην Παλλήνη) και τον καταδίκασε σε φυλάκιση 10 μηνών με τριετή αναστολή και στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για δύο χρόνια.

Τον Οκτώβριο του 1998 ο Πέτσος εκλέχθηκε νομάρχης Πέλλας με ποσοστό 52,5% στις αυτοδιοικητικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, ως επικεφαλής ανεξάρτητου συνδυασμού.
Υπήρξε ο μοναδικός νομάρχης σε ολόκληρη την Ελλάδα που εκλέχθηκε σε εκείνες τις εκλογές χωρίς να υποστηριχθεί από κανένα κόμμα.
Μάλιστα, τον Φεβρουάριο του 1999 εκλέχθηκε γενικός γραμματέας της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας (ΕΝΑΕ).
Ωστόσο, παραιτήθηκε από νομάρχης το 2000, καταγγέλλοντας την άρνηση του κράτους να χορηγήσει κονδύλια στο νομό του.

Τον Ιανουάριο του 2004 προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία, με την οποία ήταν υποψήφιος βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 2004 και υποψήφιος βουλευτής Πέλλας το 2007, χωρίς επιτυχία.

Ο Πέτσος νυμφεύθηκε την αδελφή του μετέπειτα προέδρου της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη Βάσω και απέκτησαν μαζί ένα γιο, τον Βαγγέλη.
Σε δεύτερο γάμο νυμφεύθηκε την Ντενίζ (Διονυσία) Γκιουστόζι, με την οποία δεν απέκτησαν τέκνα.

Στις 8 Μαΐου 1989 ο Γιώργος Πέτσος έγινε στόχος δολοφονικής βομβιστικής επιθέσεως από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη, στη Φιλοθέη, κατά την οποία τραυματίστηκε ελαφρά, καθώς η έκρηξη έγινε με διαφορά λίγων δευτερολέπτων από τη στιγμή που το αυτοκίνητό του πέρασε από το σημείο. Σύμφωνα με την προκήρυξη της οργάνωσης, επιλέχθηκε γιατί θεωρήθηκε ως ένας από τους πολιτικούς που ήταν ένοχοι για το σκάνδαλο Κοσκωτά: λίγους μήνες αργότερα, το Σεπτέμβριο του 1989, ο συνάδελφός του βουλευτής Παύλος Μπακογιάννης από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας δολοφονήθηκε από τη 17 Νοέμβρη.

Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2014 στην Αθήνα από καρκίνο του προστάτη, σε ηλικία 67 ετών.
Η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 12 Δεκεμβρίου 2014.
Η σορός του τάφηκε στη Ζάκυνθο, ιδιαίτερη πατρίδα της συζύγου του Ντενίζ, στην οποία περνούσε τα καλοκαίρια του.

ΝΙΚΟΣ ΑΛΙΑΓΑΣ

Ο Νίκος Αλιάγας (γαλλικά: Nikos Aliagas) είναι Έλληνας και Γάλλος παρουσιαστής.

Γεννήθηκε ‎‎ στο Παρίσι, στις 13 Μαΐου 1969 και κατάγεται από τη Σταμνά Αιτωλοακαρνανίας από την πλευρά του πατέρα του και από το Μεσολόγγι από την πλευρά της μητέρας του.

Έχει διαγράψει σημαντική πορεία στη γαλλική τηλεόραση με την παρουσίαση του γαλλικού ριάλιτι Star Academy, το οποίο σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία.
Επίσης, έχει κατά καιρούς συνεργαστεί με διάφορους τηλεοπτικούς σταθμούς στην Ελλάδα. Έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία τόσο στη Γαλλία, όσο και στην Ελλάδα.

Μέχρι το 2005 ο παρουσιαστής είχε συμβόλαιο με το Mega, όπου παρουσίαζε ειδικά προγράμματα.
Από τον Απρίλιο του 2007 ανήκει στο δυναμικό του Alpha ως ειδικός σύμβουλος προγράμματος.

Ο Αλιάγας παρουσιάζει τα Βραβεία NRJ Music Awards από το 2009 μέχρι και σήμερα.
 Στην εκπομπή του Alpha που παρουσίαζε με τίτλο Gros Plan είχε καλεσμένους μεταξύ των οποίων οι Σιλβέστερ Σταλόνε, Ζαν-Πολ Γκοτιέ, Σελίν Ντιόν και Έλενα Παπαρίζου.

Από το 2012 μέχρι και σήμερα, είναι παρουσιαστής του γαλλικού The Voice.

Το 2013 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία παρουσίασαν γραμματόσημα τα οποία τον απεικόνιζαν.
 

ΚΩΣΤΗΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ

Ο Κωνσταντίνος (Κωστής) Μαραβέγιας  γεννήθηκε στο Αγρίνιο, στις 13 Μαΐου 1974 και είναι Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός, σκηνοθέτης και παρουσιαστής.

Ξεκίνησε την μουσική του καριέρα στην Ιταλία όπου σπούδασε Στατιστική και Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι , καθώς και πιάνο, αρμονία, αντίστιξη και φούγκα στο Ωδείο Niccolo Piccini του Μπάρι.
 Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2001 ως σόλο καλλιτέχνης.

Το 2003 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του "Radiopiratis"(FM Records 2003), το οποίο σηματοδότησε την άφιξη ενός νέου τραγουδοποιού στην Ελληνική μουσική σκηνή.
Το δεύτερο άλμπουμ του "Maraveyas Ilegal" (Cantini 2007) βγήκε το 2007 με ενθουσιώδη σχόλια από το κοινό.
 Η τρίτη κυκλοφορία του ήταν το "Welcome to Greece" (EMI 2009) και η πιο πρόσφατη κυκλοφορία του είναι το "Λόλα" (EMI 2012).
Οι ζωντανές εμφανίσεις Maraveyas Ilegal στην Ελλάδα έβγαιναν συχνά sold out.λ.

Ο Μαραβέγιας υπηρέτησε ως οικοδεσπότης του μουσικού ντοκιμαντέρ «Μεσόγειος». Είναι ένα οδικό ταξίδι σε πόλεις της Μεσογείου με τον Μαραβέγια να ανταλλάσσει ιδέες και ήχους με ντόπιους μουσικούς, καθώς και εμπλοκή με αυτούς.

Τον Μάρτιο του 2012 παρουσίασε το πρώτο του μυθιστόρημα "Λόλα", το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, ως μέρος ενός CD με τον ίδιο τίτλο.

Το 2014 έγραψε και σκηνοθέτησε 12 επεισόδια της σειράς ντοκιμαντέρ μουσικής "Μουσική Πάντου" , η οποία διαβιβάστηκε στην Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση Νεριτ και κέρδισε θετικές κριτικές από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Στις 8 Νοεμβρίου του 2014, βραβεύτηκε ως Καλύτερος συνθέτης.
Το καλοκαίρι του 2015 συνέθεσε τη μουσική για το θεατρικό έργο Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη στο Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας.
Το Μάιο του 2016 συμμετείχε ως τραγουδιστής-τραγουδοποιός στη γαλλική ταινία "Voir du pays", η οποία βραβεύτηκε στο 69ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών.
Τον Ιούνιο του 2016 συνέθεσε τη μουσική για το θεατρικό έργο "Monaksxa a lonely planet", για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Το 2016, το 2017 και το 2018 ήταν ένας από τους κριτές στο ''Τhe Voice Greece'', όπου και στις τρεις χρονιές αυτός και η ομάδα του κατάφεραν να βγουν νικητές. Το 2025, στην 11η σεζόν επέστρεψε εκτάκτως , για να αντικαταστήσει την Έλενα Παπαρίζου, η οποία βρίσκεται στο νοσοκομείο.

Την περίοδο 2015-2017 διατηρούσε σχέση με την πιανίστα και παιδαγωγό Νεφέλη Μούσουρα.
Στις 11 Οκτωβρίου του 2021 παντρεύτηκε την ηθοποιό Τόνια Σωτηροπούλου στην Ύδρα.

ΣΟΛΩΝ ΤΣΟΥΝΗΣ

Ο Σόλων Τσούνης είναι Έλληνας ηθοποιός και εικαστικός καλλιτέχνης.

Γεννήθηκε στις 13 Μαΐου το 1981 στο Αγρίνιο όπου και μεγάλωσε.

Από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για τις τέχνες και τον αθλητισμό. Αυτοδίδακτος ζωγράφος, περνούσε αρκετές ώρες της παιδικής του ηλικίας ζωγραφίζοντας, κάνοντας μαθήματα αγγειοπλαστικής και παράλληλα κάνοντας στίβο και μπάσκετ.

Στα δεκαοχτώ του και με την αποφοίτηση του από το λύκειο, ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει φωτογραφία  και έπειτα γραφιστική.

Το 2004 πήρε την απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική.
Έτσι, αφότου έδωσε εξετάσεις ξεκίνησε να σπουδάζει υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 2007.
Κατά την διάρκεια των σπουδών του έπαιξε σε αρκετές παραστάσεις του θεάτρου Τέχνης, δουλεύοντας με σκηνοθέτες όπως τον Έυη Γαβριηλίδη, τον Νίκο Μαστοράκη, τον Κωστή Καπελώνη.

Με την cast director Ελευθερία Δημητρομανωλάκη έκαναν το πρώτο casting για την σειρά "Λούφα και Παραλλαγή", όπου ήρθε και ο πρώτος τηλεοπτικός ρόλος.

Με την πραγματοποίηση της μικρού μήκους ταινίας "Η Πυραμίδα", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανάση, πήρε το βραβείο "Α' ανδρικού ρόλου για το 2007" στον διαγωνισμό "Μικρές νύχτες" του περιοδικού "Σινεμά".
Στους κριτές του διαγωνισμού ήταν ο σκηνοθέτης Χρήστος Δήμας όπου και του έκανε πρόταση για συνεργασία στην κινηματογραφική ταινία "Η Νήσος".
 Έτσι έγινε η αρχή και από εκεί και πέρα ο ένας ρόλος έφερνε τον άλλον σε κινηματογράφο και τηλεόραση.

Με την πραγματοποίηση της μικρού μήκους ταινίας "Η πυραμίδα", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Παπαθανάση, πήρε το βραβείο του "Α' ανδρικού ρόλου για το 2007" στον διαγωνισμό "Μικρές νύχτες" του περιοδικού Σινεμά.
Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 2009 στην ταινία Νήsos, έπειτα ακολούθησαν οι ταινίες "Νήsos 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού" (2011), "Ο Μαγικός Καθρέφτης" (2016), "Πέντρο Νούλα" (2017).