My Bonjour

ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΕΛΘΣ

Ο Κώστας Αξελός ήταν σύγχρονος Έλληνας στοχαστής, φιλόσοφος και καθηγητής φιλοσοφίας.

Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1924 στην Αθήνα και ήταν γιος του Μιλτιάδη Αξελού, παθολόγου, διευθυντή κλινικής στον Ευαγγελισμό και η μητέρα του, Κωνσταντίνα, καταγόταν από την παλιά αθηναϊκή οικογένεια Ξηροταγάρου.

 Ακολούθησε σπουδές Νομικής και κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής, πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση.
Εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ το 1941 και έγινε ανώτερο στέλεχος του ΚΚΕ και διαφωτιστής σε θέματα προπαγάνδας.
Πολέμησε στα Δεκεμβριανά και φυλακίστηκε τραυματισμένος στο Χασάνι όπου καταδικάστηκε σε θάνατο για τη συμμετοχή του και τις πράξεις του στον ΕΛΑΣ σπουδάζουσας.
Απέδρασε κολυμπώντας. Αν και αρκετά μεταγενέστερα κατεφέρθηκε κατά της δράσης του ΚΚΕ το καιρό της Κατοχής, εν τούτοις θεωρείται διερευνητέος και ο ρόλος που έπαιξε στην υπόθεση Κίτσου Μαλτέζου ενώ πήρε μέρος στην ανατίναξη κτιρίων στα Δεκεμβριανά.

Το 1945 εγκαταλείπει μόνιμα την ενεργή πολιτική και διαγράφεται από τις τάξεις του ΚΚΕ.
Λόγω των διώξεων του από το κράτος καθώς καταζητούταν μετέβη με το πορτογαλικό πλοίο Ματαρόα από τον Πειραιά στο Παρίσι, όπου έμελλε να εγκατασταθεί μόνιμα, μέχρι τον θάνατό του το Φεβρουάριο του 2010.
Συνεπιβάτες σε αυτό το πλοίο ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Κώστας Παπαϊωάννου, που μαζί με διακόσιους ακόμα (ανάμεσα στους οποίους και οι Μέμος Μακρής, Μιμίκα Κρανάκη) είχαν εξασφαλίσει, με την βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ (Octave Merlier), υποτροφία του Γαλλικού Ινστιτούτου από την γαλλική κυβέρνηση.

Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη και δίδαξε από το 1962 ως το 1973 ως καθηγητής. Επίσης, ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού Arguments.

Πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 2010.

ΗΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Ηλίας Πετρόπουλος  ήταν Έλληνας ερευνητής, μελετητής του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, δημοσιογράφος, σκιτσογράφος, φωτογράφος και συλλέκτης.

Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 26 Ιουνίου το 1928.

Σπούδασε, χωρίς να πάρει πτυχίο, νομικά στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και τουρκολογία στο Παρίσι. Στην γαλλική πρωτεύουσα εγκαταστάθηκε το 1975 και έκτοτε δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα, αν και όλα τα θέματα με τα οποία ασχολείτο ήταν ελληνικά.

Το 1966 εξέδωσε το δοκίμιο «Ελύτης, Μόραλης, Τσαρούχης».
Ακολούθησαν μονογραφίες για τους ζωγράφους Μοσχίδη, Πεντζίκη, Τέτση, Σικελιώτη και τους γελοιογράφους Μποστ και Καναβάκη.
Ο Πετρόπουλος έγινε γνωστός για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό το 1968 με την συλλογή και δοκιμιακή μελέτη του, Ρεμπέτικα Τραγούδια, που επανεκδόθηκε πολλάκις έκτοτε, με προσθήκες και βελτιώσεις.
Ακολούθησε το λεξικό της αργκό ομοφυλόφιλων, τα Καλιαρντά (Αθήνα 1971), με έναν τολμηρό πρόλογο όπου βάζει στο στόχαστρο του, μεταξύ άλλων, τους μικροαστούς, τους αστούς, τις Ελληνίδες μητέρες και την χούντα της 21ης Απριλίου 1967.
Το 1972 δημοσίευσε στο περιοδικό «Τραμ» το ποίημά του «Σώμα».
Κάποιοι θεώρησαν αντεθνικό τον στίχο, «Και την πατρίδα λησμονώ μπρος σ’ ένα γυμνό νεανικό γυναικείο σώμα». Για αυτά τα δύο βιβλία και για το ποίημα «Σώμα», υπέστη διώξεις και ολιγόμηνες φυλακίσεις.

Το 1979 κυκλοφόρησε στην Αθήνα το Εγχειρίδιο του καλού κλέφτη (εκδόσεις Νεφέλη), μια ακτινογραφία των σχέσεων του υποκόσμου με τους μηχανισμούς της εξουσίας.
Ο εκδότης Γιάννης Δουβίτσας (1943-2003) και ο ευρισκόμενος ήδη στη Γαλλία Πετρόπουλος βρέθηκαν στη δίνη δικαστικών διώξεων, αλλά και μιας ανεπιθύμητης υπερ-δημοσιότητας που οδήγησε τον συγγραφέα να δηλώσει αυτοσαρκαστικά.
Το βιβλίο απαγορεύτηκε και αντίτυπά του κατασχέθηκαν. Η κυκλοφορία του επιτράπηκε μετά από δικαστικές περιπέτειες.

Η ποίηση του Πετρόπουλου, κάτω από τον κυνισμό της, υμνεί τον ερωτισμό και αντιτίθεται σε κάθε εξουσία, πολιτική και πνευματική.
Το τελευταίο του ποιητικό βιβλίο ήταν το Ποτέ και τίποτα και εκδόθηκε στην Αθήνα το 1993.
Το 2000 κυκλοφόρησαν ποιήματα από αυτή τη συλλογή, μελοποιημένα από την συνθέτρια Μαρίνα Καναβάκη, σε άλμπουμ με τον ομώνυμο τίτλο.

Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2003, στο Παρίσι.

Από τα τέλη της δεκαετίας του '80 δεχόταν ανά καιρούς προσκλήσεις να επισκεφθεί την Ελλάδα ή να επιστρέψει για μόνιμη διαμονή, συνοδευόμενες από άτυπες διαβεβαιώσεις ελληνικών κυβερνήσεων ότι δεν θα υποστεί διώξεις.
Σε αυτές τις προσκλήσεις απαντούσε πάντοτε αρνητικά.
Σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία, την οποία υλοποίησε η σύντροφός του, Μαίρη Κουκουλέ, η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες πετάχτηκαν σε υπόνομο του Παρισιού.
 

ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 26 Ιουνίου 1962 και είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου.

Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1982 με την ταινία Οι εραστές του καλοκαιριού, ενώ την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα την έκανε το 2006, σε συνεργασία με την Έφη Μουρίκη, στην ταινία Straight Story, στην οποία συνέγραψε και το σενάριο.
Έχει συμμετάσχει σε μερικές από τις πιο γνωστές ελληνικές παραγωγές στον κινηματογράφο.

Στο θέατρο ξεκίνησε από τις αρχές τις δεκαετίας του 1980, ενώ παράλληλα σπούδαζε στην Δραματική Σχολή της Ρούλας Πατεράκη, συνεργαζόμενος με γνωστούς σκηνοθέτες και ερμηνεύοντας σε δημοφιλείς θιάσους.
Αργότερα, ξεκίνησε να σκηνοθετεί και να πρωταγωνιστεί, παράλληλα.
Στην τηλεόραση ξεκίνησε στις αρχές του 1990, με συμμετοχές στις δημοφιλείς σειρές Οι τρεις Χάριτες, Οι φρουροί της Αχαΐας, Η αλτάνα της Πάργας και στην επίσης γνωστή σειρά Το δις εξαμαρτείν.
Πρωταγωνιστικό ρόλο είχε και στις σειρές του ΑΝΤ1 Δρόμοι της πόλης και Βαρβαρότητες ως Χάρης Στέκας, αλλά και το 1996 στην Ασυνήθεις ύποπτοι.
Κατόπιν συνέχισε τις εμφανίσεις του σε διάφορες γνωστές σειρές όπως στις Ο κακός βεζύρης, Λάκης ο γλυκούλης αλλά και στο Κωνσταντίνου και Ελένης, ερμηνεύοντας τον βιολιστή Μιχάλη Δοξαρά.
Η πιο πρόσφατη τηλεοπτική του δουλειά είναι η επιτυχημένη σειρά Μην αρχίζεις τη μουρμούρα, στην οποία ήταν στο βασικό κάστινγκ, η οποία σειρά τελείωσε μετά από 11 κύκλους στις 14 Ιουλίου του 2024.