My Bonjour

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΒΟΡΩΝΟΣ

Ο Ιωάννης Ν. Σβορώνος ήταν διαπρεπής Έλληνας νομισματολόγος και αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.

Γεννήθηκε στις 15 / 27 Απριλίου του 1863 στη Μύκονο.

Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές γράφτηκε αρχικά στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών την οποία και εγκατέλειψε προκειμένου να επιδοθεί στη νομισματολογία και αργότερα αρχαιολογία.
Σπούδασε με υποτροφία της Κυβερνήσεως νομισματική (1883-1887) στο Βερολίνο, Λονδίνο και Παρίσι.
Δημοσίευσε το 1890 το πρώτο του σύγγραμμα Numismatique de la Crete ancienne, το οποίο και βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, όπου και προσελήφθη αμέσως προκειμένου να βοηθήσει στην σύνταξη του "Corpus numorum".
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε νομισματογνώμονας του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών όπου και εργάστηκε σ' αυτό μέχρι τον θάνατό του.
Αργότερα, το 1899, ανέλαβε διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου.
Το 1918 εκλέχθηκε καθηγητής της Νομισματικής, μετρολογίας και σφραγιδολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, θέση που διατήρησε μέχρι το 1920.
Συντέλεσε σημαντικά στην μελέτη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, εκδίδοντας ένα τεράστιο έργο με όλα τα ευρήματα του τεράστιου ναυαγίου. Διετέλεσε πρόεδρος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Κράτους.

Ίδρυσε και διεύθυνε τη Διεθνή Εφημερίδα της Νομισματικής Αρχαιολογίας (Journal International d’Archéologie Numismatique).
Βραβεύτηκε από την Γαλλική Ακαδημία των Επιγραφών.
Ακόμη, έλαβε το χρυσό μετάλλιο της Βασιλικής Νομισματικής Εταιρείας του Λονδίνου το 1914 και το βραβείο Χάντιγκτον της Αμερικανικής Νομισματικής Εταιρείας το 1921.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 25 Αυγούστου / 7 Σεπτεμβρίου 1922.
 

ΝΙΚΟΣ ΔΑΝΔΟΛΟΣ

Ο Νίκος Δάνδολος  γνωστός με το ψευδώνυμο Νικ δε Γκρηκ, ήταν ένας από τους γνωστότερους επαγγελματίες παίκτες τυχερών παιχνιδιών.

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο στις 27 Απριλίου το 1883.

Ήταν γόνος πλούσιας οικογένειας και νέος σπούδασε φιλοσοφία.
Σε ηλικία 18 ετών μετανάστευσε στο Σικάγο των Η.Π.Α. και αργότερα μετακινήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά, όπου άρχισε να ασχολείται με το στοίχημα στις ιπποδρομίες.
Αφού κέρδισε πάνω από 500.000 δολλάρια μέσα σε έξι μήνες επέστρεψε στο Σικάγο.
Εκεί συνέχισε παίζοντας μεγάλα ποσά στα χαρτιά και στα ζάρια και έχασε όσα χρήματα είχε κερδίσει στο Μόντρεαλ.
Ωστόσο, έγινε προοδευτικά αριστοτέχνης διάφορων τυχερών παιχνιδιών, απέκτησε μεγάλη φήμη και εξελίχτηκε σε "αξιοθέατο" των διάφορων καζίνο και χαρτοπαικτικών λεσχών όπου έπαιζε.
Συχνά, μεγάλα καζίνο του πρόσφεραν μεγάλους μισθούς για να δουλέψει για αυτούς, αλλά ο Δάνδολος απαντούσε συνήθως αρνητικά.

Το 1949 συμμετείχε σε έναν "μαραθώνιο πόκερ", με αντίπαλο τον καλύτερο παίκτη πόκερ της εποχής, τον Τζόνυ Μος.
Στον μαραθώνιο αυτό, που κράτησε 5 μήνες, με διαλείμματα μόνο για ύπνο και φυσικές ανάγκες, παίχτηκε κάθε παραλλαγή του πόκερ.
Ο Δάνδολος έχασε συνολικά πάνω από 2.000.000 δολλάρια.

Σύμφωνα με ένα αστικό μύθο, ο Δάνδολος κάποτε συνόδεψε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν στο Λας Βέγκας.
Τον συνέστησε στους φίλους του, οι οποίοι υπόθεσε ότι δεν γνώριζαν τον Αϊνστάιν, ως ο "μικρός Αλ από το Πρίνστον, που ελέγχει τη δράση στο Τζέρσεϋ"

Ο Νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φέινμαν επίσης γνώρισε τον Νίκο Δάνδαλο όπως αναφέρεται στην αυτοβιογραφία του Σιγουρα θ' αστειέυεστε κύριε Φέινμαν!.
Ο Νίκος εξηγεί πως κερδίζει όχι απλά ποντάροντας, αλλά γνωρίζοντας τις πιθανότητες του παιγνιδιού και ποντάροντας αντίθετα σε άλλους παίκτες με προκαταλήψεις για το αποτέλεσμα όπως και στην επιρροή της φήμης του στους άλλους παίκτες.

Ήταν άτομο που περιφρονούσε τα χρήματα και υπολογίζεται ότι σε όλη τη ζωή του κέρδισε και έχασε πάνω από 500 εκατομμύρια δολλάρια.
Ο ίδιος έλεγε ότι είχε περάσει από την απόλυτη φτώχια στον πλούτο πάνω από 75 φορές.
Έδωσε πάνω από 20 εκατομμύρια δολλάρια (περίπου 400 εκατομμύρια με βάση τον πληθωρισμό του 2004) σε φιλανθρωπικά έργα.
Στο τέλος της ζωής του είχε μείνει απένταρος και συνέχιζε να παίζει μικρά ποσά σε καζίνα της Νότιας Καλιφόρνιας.

Πέθανε στις 25 Δεκεμβρίου 1966, ημέρα των Χριστουγέννων…
 

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Ο Νίκος Ζαχαριάδης ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του 1903 στην Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης. 
Αρχικά, Δημοτικό πήγε στα Σκόπια και το ολοκλήρωσε στο επτατάξιο της Νικομήδειας, ενώ αποφοίτησε από το Γυμνάσιο της Αδριανούπολης.

Την 1η Αυγούστου του 1973, εν μέσω εντεινόμενων επαφών του αστικού πολιτικού κόσμου με την ηγεσία του Χαρίλαου Φλωράκη και την ΕΣΣΔ, λόγω των διαφαινόμενων πολιτικών αλλαγών στην Ελλάδα με τις οποίες δημιουργούταν νομικό ζήτημα για το ποιος είναι γραμματέας του ΚΚΕ, ο Ζαχαριάδης ή ο Χαρίλαος Φλωράκης, ανακοινώθηκε ότι ο Ζαχαριάδης πέθανε από καρδιολογικά αίτια.

Το 1989, ανακοινώθηκε νέα εκδοχή θανάτου του: η αυτοκτονία, η οποία αμφισβητήθηκε και αμφισβητείται από τους οπαδούς του.
Μάλιστα, το ΚΚΣΕ κυκλοφόρησε άλλη μια επιστολή, που φέρεται να γράφτηκε από τον Ζαχαριάδη, στην οποία αυτός εμφανίζεται να απειλεί ότι, ως διαμαρτυρία στη συνέχιση των περιοριστικών μέτρων εναντίον του, θα αυτοκτονούσε.

Η τελευταία επιστολή που άφησε, με ημερομηνία 1η Αυγούστου 1973, τελείωνε με το υστερόγραφο «Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Κολιγιάννη, Φλωράκη και Σία. Χαλάλι τους».

Η σορός του Νίκου Ζαχαριάδη μεταφέρθηκε στην Ελλάδα το 1991 και τάφηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, μετά από παραχώρηση τάφου από τον Δήμο Αθηναίων.
Στην τελετή παραβρέθηκαν πλήθος οπαδών του, εκ μέρους των οποίων οι συνεξόριστοί του, Πέτρος Τουλούδης και Γιάννης Καραστάθης, εκφώνησαν αποχαιρετιστήριους λόγους.
Παραβρέθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ υπό τον Χαρίλαο Φλωράκη, ενώ εκφώνησαν λόγο τα στελέχη του κόμματος Σπύρος Χαλβατζής και Νίκανδρος Κεπέσης, με τον τελευταίο να εκδίδει το 2006 βιβλίο στο οποίο παραδεχόταν ότι ο Νίκος Ζαχαριάδης δολοφονήθηκε, «γιατί σε λίγους μήνες, θα υποχρεωνόταν να απολύσει (σ.σ.: η ηγεσία του ΚΚΣΕ) απ’ τη φυλακή τον Ν. Ζαχαριάδη που κρατιόταν χωρίς καμία δικαστική απόφαση πέρα για πέρα παράνομα.
Θα απολυόταν και θα αναλάμβανε την ηγεσία του ΚΚΕ».
 

ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος  ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου το 1935.

 Έκανε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τις οποίες εγκατέλειψε πριν πάρει το πτυχίο του.
Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόνη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musée de l' homme.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.
Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή[24], στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.
Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.
Πολλά αφιερώματα προς τιμήν του έργου του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σε όλο τον κόσμο.
Αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου Paris-X Nanterre στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex).
Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος. Ανήκε ιδεολογικά στο χώρο της Αριστεράς.

Στις 24 Ιανουαρίου 2012, κατά την διάρκεια διαλείμματος σε γύρισμα της ταινίας του Η άλλη θάλασσα στη Δραπετσώνα, τραυματίστηκε σοβαρά από διερχόμενη μοτοσικλέτα ενώ διέσχιζε πεζός τον δρόμο.
Το ίδιο βράδυ άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Φαλήρου, όπου νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση.
Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, στις 27 Ιανουαρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.