My Bonjour

ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Ο Λυκούργος Καλλέργης  του Σταύρου ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθηγητής δραματικής, λογοτέχνης, μεταφραστής και βουλευτής του ΚΚΕ.

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1914 στην Κρήτη, στο Χουμέρι Μυλοποτάμου.

Πατέρας του ήταν ο πρωτοπόρος σοσιαλιστής ηγέτης και οργανωτής της πρώτης εργατικής πρωτομαγιάς στην Ελλάδα, Σταύρος Καλλέργης.
Μετοίκισε στην Αθήνα σε ηλικία 10 ετών και μετέπειτα, τελειώνοντας τη μέση εκπαίδευση και τη στρατιωτική του θητεία, ξεκίνησε σπουδές στη δραματική σχολή της Λαϊκής Σκηνής του Καρόλου Κουν.
Στη σκηνή ανεβαίνει για πρώτη φορά το 1934 με τον ίδιο θίασο στον πρωταγωνιστικό ρόλο του «Πανάρετου» στην περίφημη παράσταση του θιάσου στην Ερωφίλη του Γεώργιου Χορτάτση.

Ιδρυτικό μέλος και πρωταγωνιστής του Θεάτρου Τέχνης (1942-1950), ο Λυκούργος Καλλέργης προσέφερε πάνω από 60 χρόνια υπηρεσίας στο ελληνικό θέατρο, περίοδος κατά την οποία πήρε μέρος σε πολλά έργα, δράματα και κωμωδίες.
Υπήρξε επίσης αναγνωρισμένο πρωταγωνιστικό στέλεχος σε διάφορους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου και επί 18 χρόνια πρωταγωνιστής του Εθνικού, του οποίου και διετέλεσε καθηγητής της Δραματικής Σχολής.
Συμμετείχε σε παραγωγές στην Αθήνα, την επαρχία και το εξωτερικό, ερμηνεύοντας εξέχοντες ρόλους σε θεατρικά έργα του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου.
Στη θεατρική του πορεία συνάντησε και συνεργάστηκε με τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κατερίνα Ανδρεάδη, τον Αιμίλιο Βεάκη, την Κατίνα Παξινού, την Κυβέλη, τον Αλέξη Μινωτή κ.ά..

Μετά τη Μεταπολίτευση ασχολήθηκε με την πολιτική και το 1977 εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Υπήρξε μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, όπου για μια δεκαετία υπήρξε Γενικός Γραμματέας (1956-1957) και για μικρό διάστημα Πρόεδρος.
Επίσης υπήρξε Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θεάματος – Ακροάματος καθώς και Αντιπρόεδρος του Ταμείου Συντάξεως Ηθοποιών.
Στο διεθνή χώρο είχε λάβει μέρος στα Συνέδρια για την Ειρήνη στη Φραγκφούρτη (1976) και τη Σόφια (1977).
Ήταν επίσης μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, επίτιμο μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών του Πειραιά και επίτιμο μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός.

Ήταν ο μόνος Έλληνας ηθοποιός που είχε τιμηθεί με το «Βραβείο Πιραντέλλο», ενώ είχε λάβει και το «Βραβείο Βεάκη», καθώς και τιμητικές διακρίσεις από τον Δήμο Αθηναίων, πολλούς δήμους της χώρας, πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς.

Στις 14 Μαΐου 2007 αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είχε νυμφευθεί σε πρώτο γάμο τη θανούσα ηθοποιό Μαρία Φωκά, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Ισμήνη.
Από το 1972 ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Κολλάρου και απέκτησε ένα γιο, τον Σταύρο και έναν εγγονό τον Λυκούργο Σ. Καλλέργη.

Πέθανε στις 27 Αυγούστου 2011 σε ηλικία 97 ετών.

Το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στην εντατική πτέρυγα του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς», καθώς η επιβαρυμένη υγεία του είχε επιδεινωθεί έπειτα από επέμβαση στο ισχίο.
 

ΜΠΕΤΥ ΜΟΣΧΟΝΑ

Η Μπέτυ Μοσχονά γεννήθηκε στην Πάτρα  στις 7 Μαρτίου 1927 και ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.

Πρωτοεμφανίστηκε το 1952 με τον θίασο Μίμη Κοκκίνη και καθιερώθηκε σε επιθεωρήσεις, σε διάφορους κωμικούς ρόλους (Βλάχος, Κρητικός, Νευρικιά, Γριά, Μεθυσμένη).
Συνεργάστηκε, ανάμεσα σε άλλους, με τις αδελφές Καλουτά, τον Ορέστη Μακρή, τη Σοφία Βέμπο, τη Ρένα Ντορ, τον Αλέκο Λειβαδίτη, τον Κούλη Στολίγκα και τον σύζυγό της Τάκη Μηλιάδη.
Το 1966 και το 1967 έγινε θιασάρχης με τη Ρένα Βλαχοπούλου και τον Βασίλη Αυλωνίτη σε ρεπερτόριο πάντα εμπορικό στο χώρο της κωμωδίας.
Την περίοδο 1968-1969 υπήρξε καλλιτεχνική διευθύντρια του θιάσου «Ασοι του γέλιου» στο θέατρο «Βέμπο».

Από το 1970 και μετά η Μοσχονά συνεργάστηκε με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα, Κώστα Καρρά, Μαίρη Χρονοπούλου, Νίκο Ρίζο, Ρένα Βλαχοπούλου, Αλίκη Βουγιουκλάκη (στην «Εύθυμη χήρα»).
Για αρκετά χρόνια παρέμεινε στο θίασο Κώστα Βουτσά.
Το κύκνειο άσμα της στο θέατρο ήταν το 1998-1999, στην κωμωδία του Χαλ Σάλγουιν «Αναμείνατε στο ακουστικό σας» (στο θέατρο «Αποθήκη»).

Στον κινηματογράφο έπαιξε στην Περιπτερού και στην τηλεόραση, μεταξύ πολλών άλλων, στα Επτά κακά της μοίρας μου, με τον Γιώργο Κωνσταντίνου, στους Αξιότιμους κυρίους και στη Μαντάμ Σουσού.

Το 2000 τιμήθηκε με το θεατρικό βραβείο Τα Παναθήναια για την συνολική προσφορά της στο θέατρο.

Πέθανε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2006.
 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

Ο Γιώργος Κατσαρός είναι Έλληνας συνθέτης, μαέστρος και δεξιοτέχνης του σαξόφωνου με διεθνή καριέρα.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 7 Μαρτίου του 1934.

Φοίτησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και είναι απόφοιτος του Ελληνικού Ωδείου. Πάμπολλες συνθέσεις του έχουν παρουσιαστεί από το 1959 που πρωτοξεκίνησε στο θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση καθώς και σε πολλούς μουσικούς δίσκους.

Παντρεύτηκε το 1969 τη Μιρέλλα Κουτσοκώστα. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον αθλητικογράφο Αντώνη Κατσαρό και τον σκηνοθέτη Αλέξανδρο Κατσαρό.

Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδος και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.
Έχει δώσει πολλές συναυλίες στο εξωτερικό, όπως στην πρώην Σοβιετική Ένωση, την Αλβανία, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία κ.α.
Έχει συμμετάσχει σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου και έχει συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες.
Ακόμη έχει συνεργαστεί με άλλους συνθέτες όπως ο Μίμης Πλέσσας.

Έχει τιμηθεί με το Β΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Σόποτ της Πολωνίας και Βρυξελλών (1965), το Γ΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού Μάλτας (1969), και το Δ΄ Βραβείο Φεστιβάλ τραγουδιού στο Ρίο ντε Τζανέιρο (1970).
Επίσης έχει λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1974 ως συνθέτης και διευθυντής ορχήστρας και ήταν μέλος σε πολλές καλλιτεχνικές επιτροπές ανάδειξης νέων καλλιτεχνών.
Το 1960 έδωσε εξετάσεις, τις οποίες πέρασε και διετέλεσε μαέστρος της μεγάλης Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ).

Την περίοδο της Στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974 συμμετείχε στους εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου 1967 στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε ηθοποιούς και τραγουδιστές.
Αυτό το διάστημα ο Κατσαρός ήταν ένας από τους Διευθυντές της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.

Μελοποίησε τον χουντικό Ύμνο της 21ης Απριλίου σε στίχους Γιώργου Οικονομίδη.

Από το 1977 έως το 1983 συμμετείχε στην κριτική επιτροπή νέων ταλέντων της εκπομπής Να η ευκαιρία της ΕΡΤ, με τους Γρηγόρη Γρηγορίου, Ροζίτα Σώκου, Σάσα Ντάριο, Γιάννη Φλερύ και Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Ήταν κάτοικος Αθηνών (Παλαιό Φάληρο).
Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.
 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Ο Απόστολος Γεωργιάδης  είναι Έλληνας νομικός, καθηγητής Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συγγραφέας νομικών συγγραμμάτων, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου το 1935 στην Καλαμάτα ως τρίτο παιδί του δικηγόρου της πόλεως Σταύρου Γεωργιάδη.

Αποφοίτησε το 1952 με «άριστα» από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1956 έλαβε το πτυχίο της Νομικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου με τον ίδιο βαθμό.

Μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του καθηκόντων συνέχισε τις νομικές σπουδές του σε πανεπιστήμια της (τότε Δυτικής) Γερμανίας (Γκέτινγκεν, Κιέλου, Μονάχου) αρχικά με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.
Η Νομική Σχολή του Μονάχου τον ανακήρυξε το 1962 διδάκτορα, το 1967 υφηγητή και το 1970 καθηγητή του Αστικού Δικαίου, της Πολιτικής Δικονομίας, του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου και της Συγκριτικής των Δικαίων.
Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου μέχρι το 1973, οπότε εξελέγη καθηγητής Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Δίδαξε μέχρι το 2002, οπότε και αποχώρησε ως ομότιμος καθηγητής.

Το 2000 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το έτος 2011.
Επίσης δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στην ΑΣΟΕΕ (νυν Οικονομικό Πανεπιστήμιο) και στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.

Ίδρυσε την «Ένωση Αστικολόγων», της οποίας υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος (1995-1999)[7], και είναι μέλος της «Γερμανικής Ένωσης Αστικολόγων».
Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής Ανώτατης Εκπαιδεύσεως του Υπουργείου Παιδείας (1979-1981), Διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας της Ελλάδος (1989-1993)[3], πρόεδρος και μέλος νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, μέλος του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου καθώς ελληνικών και αλλοδαπών επιστημονικών οργανώσεων και εταιρειών.
Ίδρυσε το 2001 και διευθύνει μέχρι σήμερα το νομικό περιοδικό «Χρονικά Ιδιωτικού Δικαίου».

Έχει συγγράψει μεγάλο αριθμό νομικών βιβλίων, μονογραφιών, μελετών στην ελληνική και τη γερμανική γλώσσα.

Παράλληλα με τη διδασκαλία και τη συγγραφική δραστηριότητα άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα και προσέφερε τις νομικές υπηρεσίες του ως δικηγόρος και νομικός σύμβουλος σε τράπεζες, οργανισμούς, μεγάλες εταιρείες αλλά και ιδιώτες.
Δικηγόρος Αθηνών από το έτος 1959, ίδρυσε τη δικηγορική εταιρεία «Απόστολος Σ. Γεωργιάδης και Συνεργάτες».
 

ΣΤΑΘΗΣ ΚΑΛΥΒΑΣ

Ο Στάθης Ν. Καλύβας  είναι διακεκριμένος Έλληνας πολιτικός επιστήμων, συγγραφέας και καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, στις  7 Μαρτίου το 1964, καθώς ο πατέρας του, που ήταν λιμενικός, υπηρετούσε εκεί εκείνη την περίοδο.

Η οικογένειά του στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα και εκείνος πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στον Κολωνό και αργότερα στη Νέα Σμύρνη.
Η μητέρα του είναι Γαλλίδα, και σε ηλικία δέκα ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στη Μασσαλία, όπου πέρασε τα εφηβικά του χρόνια και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του.

Πραγματοποίησε τις βασικές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1986) και απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου (1993) στις πολιτικές επιστήμες.
 Εκτός από το Γέιλ έχει διδάξει στα πανεπιστήμια του Οχάιο (1993-94), της Νέας Υόρκης (1994-2000) και του Σικάγο (2000-03).

Είναι τακτικός αρθρογράφος της εφημερίδας "Η Καθημερινή" από το 2009. Άρθρα και παρεμβάσεις έχουν δημοσιευθεί σε μεγάλα διεθνή ΜΜΕ, όπως στους New York Times, Financial Times, Foreign Affairs, Foreign Policy, The Atlantic.

Έχει διατελέσει μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας "Κωνσταντίνος Καραμανλής", επίσημης δεξαμενής σκέψης της Νέας Δημοκρατίας.

Το 2017 ανακοινώθηκε ότι διορίστηκε καθηγητής Διακυβέρνησης στην έδρα «Γκλάντστοουν» του κολλεγίου All Souls του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Η τρέχουσα έρευνά του αφορά στις παγκόσμιες τάσεις, στην πολιτική βία και τους εμφύλιους πολέμους.

Το 2021 συμμετείχε σε επιτροπή του Ιδρύματος Μποδοσάκη, που είχε ως κύριο θέμα: «Σχέδιο Δράσης για το Πανεπιστήμιο του 2030: Αρχές και Θέσεις».

Τον Δεκέμβριο 2023, ο Καλύβας μετά από τιμητική πρόσκληση ανέλαβε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Πολιτισμού "Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος".

Το έργο του Καλύβα θεωρείται ότι εκπροσωπεί μια νέα αναθεωρητική ματιά, τη λεγόμενη μετα-αναθεωρητική, η οποία θέλησε να διαφοροποιηθεί και να αμφισβητήσει τις μέχρι τότε ιστοριογραφικές «βεβαιότητες» και «ορθοδοξίες». Αυτές οι νέες αναθεωρητικές ματιές ονομάστηκαν και «Νέο Κύμα».
Φορέας αυτής της οπτικής έγινε το «Δίκτυο για τη Μελέτη των Εμφυλίων Πολέμων» με κυριότερους εκπρόσωπους τους τον Καλύβα και τον Νίκο Μαραντζίδη και άλλους ερευνητές και πανεπιστημιακούς από διάφορα επιστημονικά πεδία.
Οι θέσεις του «νέου κύματος» έχουν επικριθεί από τους ιστορικούς Κ. Παλούκη, Β. Τζούκα, Γ. Σακκά κ.ά.

Το έργο του έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία.

Η έρευνά του έχει χρηματοδοτηθεί από τα Harry Frank Guggenheim Foundation, United States Peace Institute, Folke Bernadotte Academy και το Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης.

Το 2007 διετέλεσε υπότροφος του John Simon Guggenheim Memorial Foundation.
Το 2008 εξελέγη μέλος στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών και το 2020 στην Βρετανική Ακαδημία.